1398/02/15

پرتاب سه ماهواره آمریکایی توسط شرکت خصوصی نیوزلندی

راکت لب (Rocketlab) استارت‌آپ نیوزلندی-آمریکایی طی ششمین پرتاب ماهواره‌بر خود یعنی الکترون (Electron) سه ماهواره که مجموع جرمشان به ۱۸۰ کیلوگرم می‌رسید را در مدار لئو قرار داد. این پرتاب شنبه ۴ می (۱۴ اردیبهشت) ساعت ۱۸:۰۰ به وقت محلی ( ۱۰:۳۰ به وقت ایران) از پایگاه فضایی راکت‌لب در جزیره ماهیاپنیسولا...
پرتاب سه ماهواره آمریکایی توسط شرکت خصوصی نیوزلندی

راکت لب (Rocketlab) استارت‌آپ نیوزلندی-آمریکایی طی ششمین پرتاب ماهواره‌بر خود یعنی الکترون (Electron) سه ماهواره که مجموع جرمشان به ۱۸۰ کیلوگرم می‌رسید را در مدار لئو قرار داد. 
اولین ماهواره هارببینجر (Harbinger) نام دارد که یک ماهواره سنجش از دور است. اپراتور و سازنده این ماهواره شرکت یورک اسپیس سیستمز (York space systems) است که یک شرکت فضایی مستقر در دنور آمریکا است. هربینگر مجهز به یک رادار روزنه مصنوعی باند ایکس با قدرت تفکیک ۱۰ متر است. همچنین برای ارتباط با ایستگاه زمینی مجهز به یک سامانه ارتباطات لیزری سرعت بالا است. این ماهواره ۱۵۰ کیلوگرم وزن دارد و برای تامین انرژی خود مجهز به ۴ پانل خورشیدی است.

پرتاب سه ماهواره آمریکایی توسط شرکت خصوصی نیوزلندی
دومین محموله این پرتاب یک ماهواره مکعبی به نام فالکن-اودی‌ای (Falcon-ODE) است. ODE مخفف عبارت Orital Debris Experiment است که به معنی آزمایشگاه کوچک مدارگرد است. این کیوب‌ست تنها یک کیلوگرم وزن دارد و قرار است به وسیله راداری که به آن مجهز شده است یک سری اشیا را که از قبل در مدار قرار داده‌شده‌اند را به منظور بدست آوردن چگالی جو ردیابی کند.
این ماموریت بدین صورت است که این اشیا در ابتدا در مدار لئو قرار می‌گیرند و پس از مدتی به دلیل اصطکاک با هوای ناچیز این مدار، کاهش ارتفاع پیدا می‌کنند. هدف ارتش آمریکا این است که با سنجش این کاهش ارتفاع چگالی جو را تخمین زده و با مقایسه نتایج این آزمایش با آزمایشات قبلی میزان تغییر چگالی را اندازه‌گیری کند. هدف دیگر ارتش آمریکا آموزش نیروهای نظامی تازه وارد خود و آشنایی آن‌ها با ماموریت‌های واقعی است.
سومین ماهواره این پرتاب یک ماهواره مکعبی دیگر به نام اسپارک-۱ (Sparc-1) است. اوپراتور این ماهواره ارتش آمریکا (US Army) است و سازندگان آن دو شرکت سوئدی و آمریکایی به نام‌های کاسمیاک (Cosmiac) و پامپکین اسپیس (Pumpkin space) هستند. اسپارک-۱ مجهز به یک فرستنده رادیویی ساخت پامپکین اسپیس است که وظیفه برقراری ارتباط با مرکز زمینی را دارد. دیگر سامانه آن یک دوربین اس‌اس‌ای (SSA camera) است که ساخت شریک سوئدی است. SSA مخفف عبارت Space situation awareness است که به معنی آگاهی از وضعیت فضا است. طول عمر این ماهواره ۱ سال برنامه‌ریزی شده است و وزن آن ۳۰ کیلوگرم است. برخلاف دیگر ماهواره های مکعبی پانل‌های خورشیدی این کیوب‌ست روی بدنه آن نصب نشده است بلکه بر روی دو صفحه باز شونده قرار گرفته‌اند.

پرتاب سه ماهواره آمریکایی توسط شرکت خصوصی نیوزلندی

این پرتاب شنبه ۴ می (۱۴ اردیبهشت) ساعت ۱۸:۰۰ به وقت محلی ( ۱۰:۳۰ به وقت ایران) از پایگاه فضایی راکت‌لب در جزیره ماهیاپنیسولا انجام شد. سه ماهواره فوق با ۱۸۰ کیلوگرم وزن سنگین‌ترین محموله پرتاب شده توسط ماهواره‌بر الکترون بودند. ظرفیت الکترون ۵۰۰ کیلوگرم اعلام شده است.

 

خدمات و کاربردها | سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

آمریکا از نیوزلند ماهواره به فضا می فرستد

1397/12/04
بزرگ‌ترین شرکت دولتی فعال در حوزه هوا- فضا در نیوزیلند به‌زودی یک ماهواره نظامی متعلق به وزارت دفاع آمریکا را در اواخر ماه فوریه به فضا می‌فرستد. راکت لب (Rocket Lab) شرکت هوا- فضای نیوزیلندی-...

ماهواره نظامی آمریکا توسط ماهواره‌بر خصوصی نیوزلندی به فضا پرتاب شد

1398/01/10
ماهواره مخابراتی دارپا ( آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا توسط ماهواره‌بر شرکت نیوزلندی به مدار لئو پرتاب شد. این ماهواره R3D2 نام دارد و در حامل یک آنتن است. وزن این ماهواره...

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.