1398/02/14

ماهواره‌های کوچک رویکردی مناسب برای پاسخ‌گویی به نیازهای فضایی

کارشناسان فضایی عقیده دارند منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک که شرکت‌های کوچک و استارت‌آپ‌های فضایی آن‌ها را می‌سازند راهکارهای بسیار اقتصادی‌تر و کارآمدتر نسبت به ماهواره‌های بزرگ و گران‌قیمت سازمان‌های دولتی هستند. این منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک می‌توانند بسیاری نیازهای فضایی جوامع امروزی را به خوبی پاسخ...
ماهواره‌های کوچک رویکردی مناسب برای پاسخ‌گویی به نیازهای فضایی

کارشناسان فضایی عقیده دارند منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک که شرکت‌های کوچک و استارت‌آپ‌های فضایی آن‌ها را می‌سازند راهکارهای بسیار اقتصادی‌تر و کارآمدتر نسبت به ماهواره‌های بزرگ و گران‌قیمت سازمان‌های دولتی هستند. این منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک می‌توانند بسیاری نیازهای فضایی جوامع امروزی را به خوبی پاسخ دهند. کم‌هزینه بودن، ساخت سریع و کاهش قابل‌توجه زمان عبور مجدد از فراز یک منطقه از مزایای مهم منظومه‌های ماهواره‌ای کوچک است.   

زمانی عرصه فضا فقط در اختیار ابرقدرت‌هایی مانند دولت‌های ایالات‌متحده و شوروی بود. اما امروزه استارت‌آپ‌های ماهواره‌ای کوچک نیز می‌توانند سدهای فضا را بشکنند. ساخت ماهواره‌های بزرگ دولتی هم هزینه‌های کلانی دارد هم مدت زیادی (بعضا تاحدود هفت سال) طول می‌کشد و هنگامی‌که این ماهواره‌ها در مدار قرار می‌گیرند فناوری آن‌ها دیگر روزآمد نیست. حالا این فناوری قدیمی شده را به مدت ۱۵ سال دیگر هم می‌خواهند استفاده کنند. بنابراین به نظر می‌رسد این شیوه نادرستی برای هزینه کردن و سرمایه‌گذاری است.

امروزه ماهواره‌های کوچکی که زیر ۵۰۰ کیلوگرم وزن دارند و تاسواره‌هایی با وزن کم‌تر از ۱۰ کیلوگرم به سرعت ساخته می‌شوند و هزینه‌های پرتاب بسیار کم‌تری نیز دارند. استارت‌آپ‌ها می‌توانند با هزینه‌هایی به اندکی ۱ میلیون دلار این ماهواره‌های کوچک را آماده سازی کنند.همچنین این ماهواره‌ها در مقایسه با ماهواره‌های بزرگ در مدت چند ماه به جای چند سال ساخته می‌شوند. در حال حاضر ماهواره‌های سنجشی راداری کوچکی با فناوری سار (SAR سرواژه synthetic aperture radar) ساخته شده و به مدار زمین رفته‌اند که فقط ۱۰۰ کیلوگرم جرم دارند.

منظومه‌هایی از ماهواره‌های کوچک فاصله  زمانی عبور مجدد از فراز مناطق را نیز بسیار کاهش داده‌اند. برای مثال منظومه‌ای با ۷۵ ماهواره می‌تواند هر ۱۵ دقیقه از بالای یک نقطه مشخص عبور کند. همچنین اگر یکی از ماهواره‌ها در یک منظومه ماهواره‌ای پرتعداد از ماهواره‌های کوچک از کار بیفتند اتفاق فاجعه باری رخ نمی‌دهد. اگر در شبکه‌ای با ۴ ماهواره یک ماهواره از دست برود یک‌چهارم توان شبکه از دست رفته است؛ اما در یک منظومه ۷۰ ماهواره‌ای شرایط بسیار متفاوت است.

با استفاده از داده‌های فراوان جمع‌آوری‌شده با ماهواره‌های کوچک می‌توان با چالش‌های بزرگی مانند تغییرات اقلیمی و بلایای طبیعی و فعالیت‌های غیرقانونی مانند ماهیگیری‌های غیرمجاز مقابله کرد. به گفته شرکت تحقیقاتی نورذرن اسکای (Northern Sky Research) که در زمینه اقتصاد فضایی و سامانه‌های ماهواره‌ای پژوهش می‌کند تخمین زده می‌شود که داده‌های تحلیل‌شده ماهواره‌ای در سال ۲۰۲۷ ارزشی بالغ بر ۱۸ میلیارد دلار پیدا کنند.

البته واضح است که ماهواره‌های کوچک برای برخی کاربردهای خاص مانند جاسوسی مناسب نیستند و هنوز دولت‌ها باید ماهواره‌های بزرگ و پرهزینه‌ای را برای آن مقاصد به کار گیرند. تصویربرداری اپتیکی با وضوح بسیار بالایی که در مقاصد جاسوسی استفاده می‌شود نیازمند عدسی‌ها و حسگرهای بزرگی است که روی ماهواره‌های کوچک قابل‌نصب نیستند.

اما با وجود همه پیشرفت‌های شرکت‌ها و استارت‌آپ‌های سازنده ماهواره‌های کوچک، مشکل محدودیت خدمات پرتاب هنوز معضلی برای استارت‌آپ‌های ماهواره‌ای است. در حال حاضر پیدا کردن ظرفیت خالی در برنامه شرکت‌های ارائه دهنده خدمات پرتاب هنوز برای استارت‌آپ‌ها آسان نیست. به همین دلیل باید راهکارهایی برای تسهیل دسترسی به خدمات پرتاب برای شرکت‌ها و استارت‌آپ‌های فضایی کوچک اندیشیده شود.


اقتصاد فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

چالش‌های جدید در مسیر رشد صنعت ماهواره‌های کوچک

1397/11/23
صنعت ماهواره‌های کوچک که در چند سال اخیر سرمایه‌گذاری و رشد قابل توجهی را تجربیه کرده است، احتمالا امسال با چالش‌هایی جدید مواجه می‌شود که موجب ریزش در بخش‌هایی از آن خواهد شد. طی نشستی...

استارت‌آپی با نگاه بلندمدت به بازار پرتابگرهای کوچک

1397/11/28
استارت‌آپی آمریکایی به نام لانچر (Launcher) تصمیم دارد با رویکردی بلندمدت‌ موتورهایی برای پرتابگرهای ماهواره‌ای کوچک بسازد. این شرکت در مقایسه با بسیاری دیگر از سازندگان پرتابگر خیلی کندتر...

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.