1398/02/10

مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای با هوش مصنوعی

امروزه صنعت فضایی از تک ماهواره‌های بزرگ به منظومه‌هایی از ماهواره‌های ارزان کوچک تغییر رویکرد داده است. افزایش تعداد ماهواره باعث پیچیدگی مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای شده است. این موضوع باعث شده است که شرکت‌هایی به فکر استفاده از هوش مصنوعی برای تسهیل مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای به صورت مقاوم و بهینه...
مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای با هوش مصنوعی

امروزه صنعت فضایی از تک ماهواره‌های بزرگ به منظومه‌هایی از ماهواره‌های ارزان کوچک تغییر رویکرد داده است. افزایش تعداد ماهواره باعث پیچیدگی مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای شده است. مدیریت و پایش این منظومه‌های ماهواره‌ای وظیفه‌ای ۲۴ ساعته است که در تمام هفت روز هفته ادامه می‌یابد و به نیروی کار قابل‌توجهی نیازمند است. این موضوع باعث شده است که شرکت‌هایی به فکر استفاده از هوش مصنوعی برای تسهیل مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای به صورت مقاوم و بهینه بیفتند.

استفاده از هوش مصنوعی باعث کاهش ساعت کاری موردنیاز برای مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای و کاهش بار کاری برای پایش شبکه و همچنین کاهش وظایف تحلیل ریشه‌ای وقایع (root-cause-analysis) می‌شود. تحلیل ریشه‌ای وقایع روشی تحلیلی است که برای شناسایی علت ایجاد بروز یک مشکل در یک سامانه به کار می‌رود. با خودکار شدن این وظایف مشکلات پیش‌آمده در شبکه سریع‌تر برطرف می‌شوند و دسترس‌پذیری خدمات ماهواره‌ای ارائه‌شده افزایش می‌یابد. به این ترتیب استفاده از هوش مصنوعی باعث کاهش ریسک و نیز کاهش هزینه‌ها می‌شود. برای انجام خودکار این وظایف سامانه هوش مصنوعی ابتدا با استفاده از دانش متخصصان آموزش داده می‌شود.

شرکت‌های دانمارکی توآپریت (2Operate) و گام‌اسپیس (GomSpace) به همراه دانشگاه آرهوس (Aarhus University) در دانمارک امکان استفاده از هوش مصنوعی را برای مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای آینده با در نظر گرفتن استانداردهای موجود  ارتباط‌های مخابراتی بررسی کردند. این همکاری در قالب طرح مگامن (MegaMan) انجام گرفته است که صندوق نوآوری دانمارک (Innovation Fund Denmark) آن را حمایت می‌کند.

در این پروژه محصولی به نام توسالو (2Solve) که شرکت توآپریت آن را تهیه کرده برای ارزیابی مدیریت ماهواره‌‌ها با هوش مصنوعی با موفقیت آزموده شد. این آزمون روی ماهواره  گام‌ایکس-4 (GOMX-4) که شرکت گام‌اسپیس آن را ساخته است و ماهواره‌ دلفینی-1 (Delfini-1) متعلق به دانشگاه آرهوس انجام گرفت.  پس از موفقیت این آزمایش شرکت توآپریت و گام‌اسپیس محصولی برای مدیریت منظومه‌های ماهواره‌ای تهیه کرده‌اند که پلتفرم عملیاتی مگامنظومه‌ها (Mega-Constellations Operations Platform به‌اختصار MCOP) نام گرفته است. این محصول در زیرمجموعه شرکت گام‌اسپیس در لوکزامبورگ رونمایی شد.

منبع: spacedaily

فناوری‌های نوین |

نظر شما
اخبار مرتبط

هوش مصنوعی و ماهواره‌ها چگونه به پیش‌بینی فوران‌‌های آتش‌فشانی کمک می‌کنند؟

1397/12/22
بااینکه تقریباً ۸۰۰ میلیون نفر در فاصله‌ ۱۰۰ کیلومتری آتشفشان‌های سراسر جهان زندگی می‌کنند، نظارت مستمر روی این بلایای طبیعی بسیار اندک است. بااین‌حال، به گفته‌ ژولیت بیگز (Juliet Biggs)،...

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.