1398/02/07

کپسول آتش نشانی فضایی آتش را می بلعد

محققان دانشگاه تویوهاشی (toyohashi university) ژاپن از تولید کپسول آتش‌نشانی خاصی برای استفاده در فضاپیماهای مختلف خبر داده‌اند که برای خاموش کردن آتش آن را می‌بلعد. این کپسول آتش‌نشانی به‌جای پاشاندن مواد مختلف اطفا کننده حریق بر روی آتش از روشی موسوم به VEM استفاده می‌کند. با توجه به وجود خلأ و...
کپسول آتش نشانی فضایی آتش را می بلعد

محققان دانشگاه تویوهاشی (toyohashi university)  ژاپن از تولید کپسول آتش‌نشانی خاصی برای استفاده در فضاپیماهای مختلف خبر داده‌اند که برای خاموش کردن آتش آن را می‌بلعد.
این کپسول آتش‌نشانی به‌جای پاشاندن مواد مختلف اطفا کننده حریق بر روی آتش از روشی موسوم به VEM استفاده می‌کند.
با توجه به وجود خلأ و نبود اکسیژن در فضا، در این روش شعله‌های آتش مکیده شده و به درون محفظه کپسول آتش‌نشانی کشیده می‌شوند و سپس مواد اطفا کننده حریق بر روی آتش پخش می‌شوند تا آن را به‌طور کامل از بین ببرند.
استفاده از این کپسول در محیط‌های دربسته‌ای مانند سالن‌های نمایش و تئاتر، زیردریایی‌ها و برخی محیط‌های خاص دیگر نیز مقرون‌به‌صرفه بوده و جلوی گسترش آتش را به‌سرعت می‌گیرد. روش مذکور از انتشار دود و گرمای آتش در داخل فضاپیماهای سرنشین دار که می‌تواند جان سرنشینان را به خطر بیندازد، جلوگیری می‌کند.
این کپسول آتش‌نشانی فعلاً در مرحله آزمایشی است و هنوز هیچ‌یک از سازمان‌های معتبر فضایی جهان استفاده از آن را تأیید نکرده اند. مشخص نیست چه زمانی نسخه نهایی محصول مذکور عرضه می‌شود.

فناوری‌های نوین | خدمات و کاربردها |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.