1398/02/04

انسان بزودی قادر به تهیه فیلم از سیاه چاله ها خواهد بود

هفته گذشته تلسکوپ ایونت هورایزن (EHT) اولین تصویر از سیاه‌چاله را در تاریخ نجوم به ثبت رساند. این موفقیت باعث شد تا دانشمندان اعلام کنند به‌زودی قادر به گرفتن فیلم از سیاه‌چاله‌ها خواهند بود. ستاره شناسان به دنبال موفقیت اخیر خود در گرفتن اولین تصویر از سیاهچاله به چنان اعتمادبه‌نفسی رسیده‌اند که مدعی...
انسان بزودی قادر به تهیه فیلم از سیاه چاله ها خواهد بود

هفته گذشته تلسکوپ ایونت هورایزن (EHT) اولین تصویر از سیاه‌چاله را در تاریخ نجوم به ثبت رساند. این موفقیت باعث شد تا دانشمندان اعلام کنند به‌زودی قادر به گرفتن فیلم از سیاه‌چاله‌ها خواهند بود.
ستاره شناسان به دنبال موفقیت اخیر خود در گرفتن اولین تصویر از سیاهچاله به چنان اعتمادبه‌نفسی رسیده‌اند که مدعی فیلم‌برداری از این پدیده باورنکردنی کیهانی در آینده نزدیک شده‌اند. تصویر گرفته‌شده متعلق به سیاه‌چاله مرکز کهکشان M87 بود که به‌زودی سراسر دنیا را شگفت‌زده کرد.
تلسکوپ EHT تنها یک تلسکوپ نیست، بلکه مجموعه‌ای از رادیو تلسکوپ‌هاست که در سراسر جهان فعال هستند که رکوردهای امواج رادیویی را باهم جمع می‌کنند و با ترکیب آنها درنهایت به یک تصویر واحد می‌رسند.
تهیه فیلم از رفتار سیاه‌چاله نیازمند امکانات بیشتر است
اگر فناوری‌هایEHT  پیشرفته‌تر شود و بتوان ایستگاه‌های دریافت امواج رادیویی را ارتقا داد و بر تعداد آنها افزود، می‌توان انتظار داشت که به‌زودی قادر به گرفتن فیلم از سیاهچاله‌ها باشیم. در این صورت انسان برای نخستین بار شاهد چگونگی فعالیت سیاهچاله‌ها خواهد بود.
در حال حاضر ستاره شناسان مدعی هستند که می‌توانند به تصویربرداری از قرص برافزایشی (Accretion Disk) در اطراف افق رویداد بپردازند. قرص بر افزایشی پروسه‌ای است که در هنگام عبور سیاهچاله از کنار یک ستاره رخ می‌دهد. در این حالت ستاره ازهم‌پاشیده شده و به درون سیاه‌چاله پمپاژ می‌شود. این فرآیند تحت عنوان برافزایشی شناخته می‌شود. در چنین حالتی ستاره به‌صورت دیسکی درآمده و توسط سیاه‌چاله بلعیده می‌شود و به دیسک به وجود آمده نیز قرص برافزایشی اطلاق می‌شود.
اما ستاره شناسان به دنبال مشاهده و گرفتن فیلم از فرایند برافزایش و چرخش سیاهچاله‌ها هستند. پس از گرفتن عکس تاریخی از سیاه‌چاله  موجود در کهکشان M87 می‌توان ادعا داشت که به‌زودی فیلم این پدیده شگفت‌انگیز کیهانی نیز ساخته خواهد شد.
سیاهچاله‌ها بسیار عظیمند، برای نمونه برخی از آنها ۶ و نیم میلیارد برابر خورشید ما هستند و در مواردی افق رویداد سیاهچاله‌ها به پهنای کل منظومه شمسی است. ستاره شناسان امیدوارند با گرفتن فریم‌های مختلف طی هفته‌های متوالی درنهایت بتوانند به یک فیلم از فعالیت واقعی سیاه‌چاله‌ها برسند.
البته باید توجه داشت که سیاه‌چاله کهکشان M87 تنها سیاهچاله‌ای نیست که دانشمندان قصد فیلم‌برداری از آن را دارند. آنها علاقه بسیاری به سیاهچاله ساگیتاریوس ای (Sagittarius A) از خود نشان می‌دهند که یک ابر سیاهچاله در مرکز کهکشان راه شیری است. این سیاهچاله از چگالی برخوردار است که ۱۰۰۰ بار  از چگالی سیاه‌چاله M87 کمتر است.
دیتاها به‌تدریج باید جمع‌آوری‌شده و با تعریف یک الگوریتم جدید در کنار هم قرارگرفته و درنهایت به یک فایل ویدیویی تبدیل شوند. چیدمان تصاویر باید با دقت کاملی صورت گیرد تا رفتار سیاهچاله در واقعیت را منعکس کند.
کوچکی سیاه‌چاله باعث می‌شود تا زمان کمتری برای تهیه یک فیلم از آن صرف شود. این احتمال وجود دارد که در صورت کوچکی یک سیاه‌چاله بتوان در طول یک شب یک ویدیو کامل از رفتار سیاه‌چاله را ثبت نمود.
ستاره شناسان امیدوارند با تهیه این فیلم شاهد رفتار عینی سیاهچاله در زمان بلعیدن مواد و نیز قرص‌های برافزایشی در اطراف سیاه‌چاله باشند. در این صورت رفتار سیاه‌چاله و تغییرات فضا زمان را می‌توان در ویدیو مشاهده کرد که در نوع خود پیشرفتی بسیار عظیم در دنیای نجوم به‌حساب خواهد آمد.

منبع: گجت نیوز

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

چه کسی به ثبت اولین تصویر از یک سیاه‌چاله فضایی کمک کرد؟

1398/01/28
می‌توان گفت ۱۰ آوریل روز بزرگی برای علم و به خصوص برای دانشمندان زن بود. کیت بومن (Katie Bouman ) محقق فارغ‌التحصیل شده از دانشگاه ام‌آی‌تی () موفق شد در سال ۲۰۱۷ یک الگوریتم را برای تلسکوپ...

ماجرای عکس سیاهچاله‌ای که ۵۵میلیون سال نوری با ما فاصله دارد

1398/01/31
در فاصله‌ی ۵۵میلیون سال نوری با ما و در کهکشان ام۸۷ (M87) سیاهچاله‌ای بانام پاهلی (Pōwehi) یا کمانه‌ای وجود دارد که اخیراً تصویری از آن به‌عنوان نخستین تصویر واقعی از یک سیاهچاله توسط ناسا...

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.