1398/01/31

ناسا به دنبال ارسال ربات‌های بادی به فضا

محققان با کمک مالی ناسا (NASA) قصد طراحی ربات‌هایی باقابلیت باد شدن دارند که می‌توانند در آینده‌ای نزدیک راهی فضا شوند. ربات‌های بادکنکی یا ربات‌هایی باقابلیت باد شدن، بسیار شگفت‌انگیز و دقیقاً آن چیزی هستند که خیلی‌ها نیاز دارند؛ ارزان هستند؛ بیشتر از پارچه و لاستیک ساخته‌شده‌اند و همه‌جا می‌توانند...
ناسا به دنبال ارسال ربات‌های بادی به فضا
محققان با کمک مالی ناسا (NASA) قصد طراحی ربات‌هایی باقابلیت باد شدن دارند که می‌توانند در آینده‌ای نزدیک راهی فضا شوند.
ربات‌های بادکنکی یا ربات‌هایی باقابلیت باد شدن، بسیار شگفت‌انگیز و دقیقاً آن چیزی هستند که خیلی‌ها نیاز دارند؛ ارزان هستند؛ بیشتر از پارچه و لاستیک ساخته‌شده‌اند و همه‌جا می‌توانند خود را جا دهند.
ربات‌های بادی نسبت به ربات‌های دیگر فوق‌العاده سبک‌تر هستند و در کسری از ثانیه بادشان خالی می‌شود. این ربات‌ها باوجود قابلیت باد شدنشان، بسیار قوی و به‌صورت غیرمنتظره‌ای سریع و هیدرولیک هستند. شاید مهم‌ترین ویژگی آن‌ها ایمن بودن آن‌هاست، زیرا قطعه سختی در بدن خود ندارند. 
نقطه‌ضعف ربات‌های بادکنکی این است که به دلیل نرم و سست بودن، خیلی دقیق نبوده و به‌طور دقیق قابل‌کنترل نیستند. به همین دلیل دقت عملکرد این ربات‌ها به چالش بزرگی برای متخصصان رباتیک تبدیل‌شده است. در همین راستا، محققان دانشگاه برینگام یانگ (Brigham Young University) در آمریکا با کمک مالی ناسا قصد دارند که با این چالش روبرو شوند و ربات بادکنکی‌ای بسازند که شبیه انسان است. آن‌ها از هم‌اکنون نام این ربات را شاه لویی گذاشته‌اند. 
کنترل این ربات‌ها بستگی به این دارد که پیکربندی اندام‌ها و مفاصل آن‌ها دقیقاً درجایی باشند که نحوه حرکت آن‌ها راحت‌تر باشد و این حرکات باید در زمان درست انجام شوند. زیرا همانند ربات‌های سخت قابلیت انجام حرکات دقیق و بجا را ندارند.
از همین رو، محققان برینگام یانگ شاه لویی را به سامانه ردیابی حرکتی اچ‌تی‌سی وایو (HTC Vive) مجهز کردند و از آن برای تخمین زاویه‌های مشترک بازوی ربات استفاده می‌کنند. آن‌ها همچنین از روش‌های ابداعی برای حرکات این ربات استفاده کردند، مثلاً بخش‌هایی از آن‌که می‌چرخند و پیچ‌وتاب می‌خورند، به‌گونه‌ای طراحی‌شده‌اند که باد می‌شوند و بعد بادشان خالی می‌شود.

ناسا به دنبال ارسال ربات‌های بادی به فضا

آن‌ها همچنین از فنی به نام کنترل بصری یا دیداری استفاده کردند که به این ربات امکان می‌دهد به همان‌جایی که نگاه می‌کنید، دست‌های ربات هم به همان سمت حرکت می‌کنند. 
همان‌طور که گفته شد، ناسا تأمین مالی طراحی این روبات را به عهده گرفته است، زیرا روبات‌های بادکنکی گزینه بسیار مناسبی برای اکتشافات فضایی هستند، زیرا کم‌حجم، بادوام و ایمن هستند و می‌توانند کمک بسیار خوبی برای فضانوردان باشند.

فناوری‌های نوین |

نظر شما
اخبار مرتبط

گام بزرگ روسکاسموس برای ترویج عمومی فناوری فضایی

1397/09/24
روسکاسموس (Roscosmos) با تشکیل یک شورا، گام بزرگی در ترویج عمومی فناوری فضایی برداشت. در این شورا نه فقط کارشناسان فضانوردی بلکه نمایندگانی از موسسات و نهاد‌های تاثیرگذار در ترویج عمومی...

فناوری فضایی در خدمت پلیس

1397/11/17
با پیشرفت انواع فناوری و بالاخص فناوری فضایی، ابزارهای توسعه داده‌شده و دانش بدست‌آمده، تاثیرات خود را در زندگی مردم نشان می‌دهند و رفته رفته به‌کارگیری آنها به یک ضرورت بدل می‌گردد. داده‌ها...

فناوری فضا برای استفاده در زمین

1398/01/21
اداره دارو و غذای آمریکا پس از بازرسی یک کارخانه سازنده مواد انتی بیوتیک به صاحبان کارخانه هشدار داد که اگر ظرف ۶۰ روز تجهیزات کارخانه را با استانداردی که دولت فدرال معین کرده منطبق نشود,...

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.