1398/01/26

تغییر جالب و باورنکردنی یکی از فضانوردان دو قلو پس از یکسال زندگی در فضا

کارشناسان درجدیدترین پژوهش به بررسی تفاوت‌های جسمی و روانی بین دو برادر فضانورد دوقلو، اسکات و مایک کلی پرداخته‌اند. اسکات کلی به مدت یک سال در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی کرده است. در تصویر برادران دوقلوی کلی را می‌توانید مشاهده کنید( از سمت چپ یه ترتیب مایک و اسکات کلی) تفاوت درجوان ماندن اسکات...
تغییر جالب و باورنکردنی یکی از فضانوردان دو قلو پس از یکسال زندگی در فضا

کارشناسان درجدیدترین پژوهش به بررسی تفاوت‌های جسمی و روانی بین دو برادر فضانورد دوقلو، اسکات و مایک کلی (Mike and Scott Kelly) پرداخته‌اند. اسکات کلی به مدت یک سال در ایستگاه فضایی بین المللی زندگی کرده است.
در تصویر برادران دوقلوی کلی را می‌توانید مشاهده کنید( از سمت چپ یه ترتیب مایک و اسکات کلی) تفاوت درجوان ماندن اسکات کلی به نسبت برادر دوقلویش مشخص است.
به گفته محققان زندگی درفضا می‌تواند سبب دگرگونی‌های فراوان در بدن انسان از نظر جسمانی و روانی شود، البته این دگرگونی‌ها به شکل دائم روی نمی‌دهند و بسیاری از آنها پس از مدتی از بازگشت به زمین به وضعیت عادی باز می‌گردد، اما برخی نیز برای همیشه باقی می‌مانند.
اسکات کلی به مدت یک سال در بازه زمانی سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ در فضا زندگی کرده و به نسبت برادر دوقلوی همسان خود دچار تغییرات جسمی و ژنتیکی شده است.
محققان ناسا با بررسی بر روی اسکات کلی دریافتند زندگی در فضا سبب کشیدگی اندازه تلومرها و کلاه‌های محافظ درانت‌های کروموزوم، در بدن اسکات کلی شده است.
به طور طبیعی، تلومر‌ها همزمان با افزایش سن انسان به تدریج کوتاه می‌شوند و دانشمندان در جست‌وجوی راهی برای جلوگیری از کوتاه شدن اندازه این عضو حیاتی از بدن انسان هستند، جلوگیری از کوتاه شدن تلومر‌ها می‌تواند راهی جدید برای مقابله با پیری و درمان سرطان پیش روی دانشمندان قراردهد.
محققان اعلام کرده اند که هنوز به پاسخ مشخصی درباره اینکه چرا ابعاد تلومر‌ها در بدن اسکات کلی طولانی شده دست نیافته‌اند و نکته شگفت آور، کوتاه شدن دوباره تلومر در بدن اسکات کلی پس از بازگشت به زمین بود به طوری که تلومرها در بدن او حتی به ابعاد کوچک‌تر از پیش از سفر به فضا رسید.
زندگی در فضا سبب درون گرایی اسکات کلی و افسردگی او شده است، همچنین شریان کاروتید و شبکیه چشم او به نسبت زندگی در زمین ضخیم‌تر شده است البته این مشکل در بیشتر فضانوردانی که حتی سفر‌های کوتاه مدت فضایی داشته‌اند نیز روی می‌دهد و درون گرایی وافسردگی اسکات تا ۶ ماه پس از بازگشت به زمین ادامه داشته است و  کارشناسان اعلام کرده اند آسیب به DNA اسکات کلی ثابت و تا  آخرعمر او ادامه خواهد داشت.
تجمع مایع درپا‌ها و تورم آنها نیز یکی دیگر از مشکل‌های شایعی است که بیشتر فضانوردان ازجمله اسکات کلی با آن مواجه شده است.
از جمله دیگر دگرگونی‌هایی که دربدن اسکات کلی به وجود آمده است می‌توان به تغییرات در میکروب‌های روده اشاره کرد  البته برخی از تغییرات پس از بازگشت به زمین به حالت عادی باز می‌گردند.
کارشناسان اعلام کرده‌اند به پژوهش‌های بیشتری برای بررسی اثر زندگی در فضا بر بدن فضانوردان از نظر جسمی و روانی نیاز دارند و سفر‌های طولانی مدت فضایی می‌تواند اثر‌هایی پیش بینی نشده بر سلامت انسان بگذارد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

هفت خوان رستمی که باید بگذرانید تا فضانورد شوید

1397/12/25
بیشتر فضانوردان دوره‌های آمادگی مختلفی را پیش از رفتن به فضا می‌گذرانند و در این بین آشنایی کلی با دوره‌های زمین‌شناسی، انواع خاک، سنگ و به‌طورکلی طبیعت شامل برخی از این موارد است. باوجودآنکه...

جیمز لاول فضانورد روزهای سخت و هیجان‌انگیز فضانوردی

1397/12/27
زمانی که ناسا (NASA) جیمز لاول(Jim Lovell) را در چارچوب دومین گروه فضانوردان خود انتخاب کرد او یک خلبان جوان با ۳۴سال سن بود که پرونده‌ای با ۲۴۰۰ساعت شامل ۱۷۰۰ساعت با هواپیمای جت را زیر...

نامزدهای فضانوردی در اتاق انزوا شروع به آزمایش کردند

1398/01/19
دوره آزمایش‌های روانی داوطلبان فضانوردی که سال گذشته پذیرفته‌شده‌اند در شهرک ستاره‌ای در حومه مسکو آغازشده است. کنستانتین باریسف (Konstantin Borisov)، الکساندر گوربانف (Alexander Gorbunov)،...

پربازدیدکننده ترین خبر

انقلابی در ساخت موتور ماهواره‌بر

یک موتور ماهواره‌بر نوآورانه هواتنفسی به تازگی آزمایش‌های بازبینی طراحی سازمان فضایی اروپا (ESA) را با موفقیت گذرانده و برای تست‌های اصلی طی 18 ماه آینده آماده می‌شود. موتور ماهواره‌بر هواتنفسی سینرژتیک با نام اختصاری سابر (SABRE) که در شرکت بریتانیایی ری‌اکشن انجینز (Reaction Engines) در حال توسعه می‌باشد، قادر خواهد بود که بین دو حالت تغییر وضعیت دهد. در هنگام استفاده به عنوان موتور هواپیما، سابر از اکسیژن داخل اتمسفر استفاده کرده و در حالت استفاده به عنوان موتور ماهواره‌بر، هیدروژن مایع را به عنوان سوخت با یک اکسیدایزر وارد فرایند احتراق کرده و نیروی پیشران تولید می‌کند. این فناوری که مشخصا برای پروازهای فضایی زیرمداری و سفرهای فراصوت بین قاره‌ای کاربرد دارد، ممکن است انقلابی در صنعت حمل و نقل فضایی به وجود آورد.