1397/11/23

دانشمندان می‌خواهند ایستگاهی فضایی درون یک سیارک بسازند

سازمان ها | University of Vienna
افراد | Thomas Maindl
به نقل از مطالعه‌ای جدید از اخترفیزیکدان دانشگاه وین (University of Vienna) در اتریش، این ایده‌ی دیوانه‌وار می‌تواند امکان‌پذیر باشد. پژوهشگران این دانشگاه در بررسی خود، برخی مدل‌های گرانشی پیشرفته را روی سیارکی فرضی با اندازه‌ی ۵۰۰در ۳۹۰متر اعمال کردند. هرچند ابعاد سیارک به‌کاررفته در مدل‌های دانشمندان...
دانشمندان می‌خواهند ایستگاهی فضایی درون یک سیارک بسازند
تیمی از اختر فیزیکدانان اتریشی در پژوهشی تازه، امکان‌ ساخت ایستگاهی فضایی را درون یک سیارک بررسی کرده‌اند.
تیتر خبر پیش رو ظاهراً بیش از همه متعلق به فیلمی علمی-تخیلی است؛ اما این احتمال جسورانه‌ای است که دانشمندان هم‌اکنون در حال بررسی آن هستند. آن‌ها می‌خواهند بدانند که چگونه می‌توان یک ایستگاه فضایی را درون یک سیارک قرارداد.
شاید در ابتدا این سؤال پیش بیاید که چرا ما اصلاً باید به دنبال چنین دستاورد مهندسی سیارکی عجیب‌وغریبی باشیم؟ بدین خاطر که چرخش سیارک گرانش کافی را برای استخراج تجهیزات کارآمد و قابل‌استفاده ایجاد خواهد کرد و راهی را پیش روی ما قرار می‌دهد تا از منابع و ذخایر معدنی غنی درون این سنگ‌های آسمانی بهره‌برداری کنیم.
علاوه‌براین، پژوهشگران اشاره می‌کنند که قشر سنگی سیارک‌ها نیز می‌تواند ایستگاه استخراج را از خطرات قرارگیری در معرض تشعشع پرتوهای کیهانی محفوظ نگاه دارد.
به نقل از مطالعه‌ای جدید از اخترفیزیکدانان دانشگاه وین (University of Vienna) در اتریش، این ایده‌ی دیوانه‌وار می‌تواند امکان‌پذیر باشد. پژوهشگران این دانشگاه در بررسی خود، برخی مدل‌های گرانشی پیشرفته را روی سیارکی فرضی با اندازه‌ی ۵۰۰در ۳۹۰متر  اعمال کردند. به نوشته‌ی آن‌ها:
«بارهای ناشی از نیروهای گریز از مرکز، ساخت یک ایستگاه فضایی را در گودال حفاری‌شده‌ی یک سیارک امکان‌پذیر می‌کنند. بااین‌حال، ناشناخته‌های فراوانی در آنجا وجود دارد؛ ابعاد و مواد مناسب باید انتخاب شوند و سیارک نیز باید به‌اندازه‌ی کافی قدرتمند باشد تا از یک ایستگاه پشتیبانی کند.»
گروه پژوهشی در ادامه می‌افزاید:
«کاربردهای عملی عمدتاً به شناخت نه‌تنها ترکیب، بلکه ساختار داخلی اجرام کاندیدا وابسته خواهد بود. همان‌طور که مأموریت‌ها به این سیارک‌ها برای چنین مطالعاتی اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد، تصمیم‌گیری درباره‌ی مسکونی سازی چنین سیارک‌هایی احتمالاً تنها پس از آغاز فعالیت‌های استخراج امکان‌پذیر باشد.»
هرچند ابعاد سیارک به‌کاررفته در مدل‌های دانشمندان تقریباً با برخی سنگ‌هایی فضایی که تاکنون مشاهده کرده‌ایم، مطابقت دارد ازجمله آناگولی۳۷۵۷، آپوفیس۹۹۹۴۲ و اُرفیوس۳۳۶۱؛ اما بخش عمده‌ی ترکیب این سیارک‌ها در حال حاضر شناخته‌شده نیست.
با توجه‌ به این نکته، هنوز بسیار زود است که بخواهیم کار روی یک ایستگاه حفاری سیارکی را آغاز کنیم. با این اوصاف، مطالعه‌ی اخیر  که هنوز به‌صورت دقیق مورد داوری قرار نگرفته است  نتیجه‌گیری می‌کند که چنین چیزی، احتمالاً با استفاده از سیلندری فلزی برای منزل دادن یک زیستگاه و تجهیزات می‌تواند جواب بدهد.
توماس میندل (Thomas Maindl)، اخترفیزیکدان و یکی از اعضای گروه پژوهشی گفت:
(اگر ما سیارکی را پیدا کنیم که به‌اندازه‌ی کافی پایدار باشد،‌ احتمالاً نیازمند این دیوارهای آلومینیومی یا هر محافظ دیگر نخواهیم بود. در آن صورت شاید بتوانید از کل سیارک به‌عنوان یک ایستگاه فضایی استفاده کنید.»
در اعدادی که توسط میندل و همکارانش به‌دست‌آمده‌اند، فرض شده که سیارک از سنگ سخت ساخته‌شده است و برای آنکه ایستگاهی فضایی در محل حفظ و از شناور شدن تجهیزات استخراج در فضا جلوگیری شود، گرانش آن باید به‌اندازه‌ی ۳۸درصد گرانش زمین باشد.
بر اساس برآورد پژوهشگران، برای دستیابی به این سطح و حفظ انسان‌ها و ربات‌های کارگر در موقعیتشان روی سنگ فضایی، سیارک باید در هر دقیقه بین یک تا سه بار بچرخد تا به‌قدر کافی نیروی گریز از مرکز ایجاد کند.
البته برای تحقق چنین چشم‌اندازی، فعالیت‌های آماده‌سازی فراوانی باید انجام شود. ما به‌عنوان‌مثال باید بدانیم که سیارک در معرض خطر تقسیم شدن قرار ندارد. بااین‌حال، اگر سنگ آسمانی پایدار باشد، در آن صورت ازلحاظ تئوری می‌توانیم هر سازه‌ای را از یک پایگاه کوچک تا یک ایستگاه فضایی گران‌قیمت‌تر بسازیم.

دانشمندان می‌خواهند ایستگاهی فضایی درون یک سیارک بسازند

معدن‌کاوی سیارکی، فعالیت مهمی به‌حساب می‌آید. اگر این سنگ‌های میان‌ستاره‌ای و دیگر اجرام نزدیک زمین بتوانند منابع موردنیازمان را برای سفر به عمق بیشتر فضا در اختیارمان قرار دهند، فرصت بسیار خوبی در اختیار ما قرار می‌گیرد تا از اتکای صرف به زمین برای تأمین تجهیزات و سوخت بی‌نیاز شویم.
اگر قرار باشد خانه‌هایی دائمی را خارج از سیاره‌مان برپا کنیم، در آن صورت منطقی است که برای ساخت و تجهیز آن‌ها ازآنچه در نزدیکی‌شان است، استفاده کنیم. این همان‌جایی است که معدن‌کاوی سیارکی مطرح می‌شود و مطالعه‌ی اخیر دانشمندان اتریشی نیز روشی امکان‌پذیر را برای تحقق آسان‌تر این رؤیا ارائه می‌دهد.
بااین‌حال، به‌محض آغاز امر استخراج، سیارک باید به‌دقت تحت نظارت قرار گیرد تا درصورتی‌که سرعت چرخش آن رو به کاهش رود یا خود سنگ در معرض تکه‌تکه شدن قرار گیرد، از آن مطلع شویم. میندل خود اذعان دارد که ما هنوز راه بسیار درازی را در پیش داریم. وی گفت:
«مرز بین علم و علمی تخیلی به‌نوعی تیره‌و‌تار است. حس درونی من می‌گوید دست‌کم ۲۰سال زمان باقی‌مانده است پیش از آنکه هرگونه معدن‌کاوی سیارکی‌ای اتفاق بیفتد؛ چه رسد به تحقق چنین چیزی.»
منبع: زومیت

نجوم | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضاپیمای ناسا در یک سیارک آب کشف کرد

1397/09/25
فضاپیمای ناسا در ماموریت اخیر خود توانست در یکی از سیارک‌های مورد بررسی، آب پیدا کند. دانشمندان ناسا با انتشار اطلاعات فضاپیمای اسیریس- رکس (Osiris-Rex) از کشف آب در سیارک بننو (Bennu)...

عبور یک سیارک غول‌پیکر از نزدیکی زمین در آستانه کریسمس

1397/10/02
سازمان ناسا از عبور یک سیارک (شهاب آسمانی) معروف و غول پیکر از نزدیکی زمین در آستانه کریسمس خبر داد. این سازمان روز گذشته با انتشار عکسی از شکل غیرمعمول این شهاب آسمانی در وب‌سایت خود...

آیا معدن‌کاوی فضایی محکوم به شکست است؟

1397/10/25
گروه بردفورد اسپیس (Bradford Space Group) به تازگی شرکت آمریکایی دیپ اسپیس اینداستریز (Deep Space Industries) که پیش‌تر با رویکرد معدن کاوی سیارک‌ها فعالیت می‌کرد را خریداری کرده است....

میزان برخورد سیارک‌ها با زمین تخمین زده شد

1397/11/03
تحقیقات یک محقق ایرانی نشان می‌دهد طی ۲۹۰میلیون سال گذشته تعداد سیارک‌های بزرگی که به زمین برخورد کرده‌اند، نسبت به ۷۰۰سال قبل از آن ۲برابر بیشتر شده است. تحقیقات سارا مزروعی یک محقق ایرانی...

پربازدیدکننده ترین خبر

آزمایش ابزار سوخت‌گیری مجدد در فضا توسط ناسا

آژانس فضایی آمریکا، ناسا (NASA)، یکی از سه ابزار طراحی شده برای سوختگیری دوباره فضاپیما در فضا را آزمایش کرد. فضاپیماها به کمک نسخه‌های آینده این سامانه می‌توانند در اعماق فضا سوخت‌هایی مانند متان مایع را دریافت کنند.