1397/11/21

آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی

پس از گذراندن دوره امتحانات نظری؛ آزمون‌های عملی فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام. اس -۱۲، در شبیه‌سازهای شهرک ستاره‌ای واقع در حومه مسکو آغاز شد. فرمانده سفینه الکسی اووچینین (Aleksey Ovchinin) با موفقیت، کار در شبیه‌ساز تخصصی کنترل از راه دور را امتحان داد، هدف این آزمون، بررسی توانایی‌های فضانورد در...
آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی
پس از گذراندن دوره امتحانات نظری؛ آزمون‌های عملی فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام. اس -۱۲، در شبیه‌سازهای شهرک ستاره‌ای واقع در حومه مسکو آغاز شد. فرمانده سفینه الکسی اووچینین (Aleksey Ovchinin) با موفقیت، کار در شبیه‌ساز تخصصی کنترل از راه دور را امتحان داد، هدف این آزمون، بررسی توانایی‌های فضانورد در وضعیت کنترل دستی برای هدایت و اتصال سفینه باربری پروگرس از داخل ایستگاه فضایی بین‌المللی بود.
به‌طورمعمول، اتصال سفینه‌ها به ایستگاه فضایی بین‌المللی به‌طور خودکار رخ می‌دهد. بااین‌حال، خدمه باید همیشه آماده باشند تا در صورت بروز نقص در سامانه اتصال، خود هدایت ناو را بر عهده بگیرند و آن را به شکل دستی به ایستگاه متصل کنند. کیهان‌نورد روسکاسموس (Roscosmos)، آلکسی آوچینین و فضانورد ناسا (NASA) نیکلاس هیگ (Nicklaus Hague)، همچنین امتحان در شبیه‌ساز ناو سایوز که یکی از عناصر اصلی آموزش عملی خدمه برای پرواز بشمار می‌رود را باید انجام می‌دادند. این شبیه‌ساز مهارت هدایت دستی سفینه توسط فضانوردان در حین انجام عملیات ردیابی، نزدیک شدن، پرواز در اطراف ایستگاه، اتصال و جدا کردن از ایستگاه فضایی بین‌المللی را موردبررسی قرار می‌دهد.
در این جلسه، مهارت فضانوردان در مراحل قبل از پرواز، رسیدن به مدار، پرواز مداری، ردیابی ایستگاه و بالاخره نزدیک شدن و اتصال به آن، در چهار حالت مختلفِ اتصال خودکار، اتصال در زمان ازکارافتادن سامانه ردیابی و اتصال کورس، ازکارافتادن سامانه‌های پردازنده، همچنین دور زدن در اطراف ایستگاه و اتصال به ایستگاه در زمان عبور آن در بخش شب زمین مورد آزمایش قرار گرفتند.
وقتی‌که از آلکسی آووچینین در مورد هیجان امتحان سؤال شد پاسخ داد: «گرچه هیگ تنها از روز دوشنبه برای آماده‌سازی به شهرک ستاره‌ای برگشته اما به‌سرعت آمادگی‌های لازم برای آزمون را کسب کرد.»
وی اشاره کرد: « البته به دلیل آنکه ما حدود پنج ماه پیش امتحانات مشابه را داده‌ایم، این آزمون‌ها چندان دشوار نیستند. البته تمرین‌ها همچنان با جدیت ادامه دارد و نباید آرام باشیم زیرا در پرواز ممکن است شرایط متفاوتی پیش بیاید.»
تعامل صحیح، همچنین دانش و مهارت خدمه در طول فرایند آماده‌سازی طولانی، اجازه داد الکسی آوچینین و نیکلاس هیگ بتوانند با اطمینان و مهارت از عهده خواسته‌های امتحانی برآیند و کمیته امتحانات، کار هماهنگ و اقدامات خدمه را عالی ارزیابی کرد.

آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی

آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی

آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی

آغاز امتحانات عملی خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضانورد امارات در سال ۲۰۱۹ به فضا خواهد رفت

1397/09/21
با اعلام جایگزینی آلکسی اووچینین (Alexey Ovchinin) و نیکلاس هیگ (Nicholas Hague) با الگ اسکریپوچکا (Oleg Scripochocka) و فضانورد اماراتی کرده در پرواز ۱ مارس ۲۰۱۸ با ناو سایوز ام.اس-۱۲ (Soyuz...

سه فضانورد ایستگاه فضایی بین المللی به زمین بازگشتند

1397/10/01
سه فضانوردی که حدود ۲۰۰روز در ایستگاه فضایی بین المللی حضور داشتند با پایان ماموریت خود به زمین بازگشتند. سرگئی پروکوپیوف فضانورد روس، آلکساندر هرست آلمانی و سرینا آنین چنسلر فضانورد آمریکایی...

همکاری روسیه و آمریکا در زیست‌شناسی فضایی

1397/10/25
نشست کارشناسان متخصصان روسی و آمریکایی درزمینه زیست‌شناسی و پزشکی فضایی در پژوهشگاه بررسی مسائل زیست پزشکی آکادمی علوم روسیه برگزار شد. هیئت آمریکایی را کریگ کاندروت (Craig Kundrot) مدیر...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.