1397/11/19

سفره غذایی ویژه فضانورد امارات در ایستگاه فضایی بین‌المللی

فضانورد اماراتی در زمان پرواز به ایستگاه فضایی بین‌المللی از رژیم غذایی استاندارد فضانوردان روسیه استفاده خواهد کرد، اما به سفارش ویژه او خوراک اضافی از غذای عربی نیز تهیه خواهد شد. سلطان النیادی (Soltan Neyadi) و هزا المنصوری (Hazza al-Mansouri) دو شهروند امارات از سپتامبر۲۰۱۸، برای سفر به ایستگاه...
سفره غذایی ویژه فضانورد امارات در ایستگاه فضایی بین‌المللی

فضانورد اماراتی در زمان پرواز به ایستگاه فضایی بین‌المللی از رژیم غذایی استاندارد فضانوردان روسیه استفاده خواهد کرد، اما به سفارش ویژه او خوراک اضافی از غذای عربی نیز تهیه خواهد شد.

سلطان النیادی (Soltan Neyadi) و هزا المنصوری (Hazza al-Mansouri) دو شهروند امارات از سپتامبر۲۰۱۸، برای سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی آموزش می‌بینند. در ابتدا، پرواز فضانورد اماراتی برای آوریل۲۰۱۹ برنامه‌ریزی شد، اما پس از حادثه پرواز ناموفق سایوز ام.اس در اکتبر۲۰۱۸، این سفر به تعویق افتاد.
به گفته پاول ولاسف (Pavel Vlasov) رئیس مرکز آموزش فضانوردان روسیه، پرواز نخستین شهروند امارات احتمالاً در پایان سال۲۰۱۹ به مدت هشت روز صورت می‌گیرد. مبلغی که امارات برای این پرواز پرداخته افشا نشده است اما روسکاسموس (Roscosmos) از کیهان گردهای قبلی برای پرواز مشابه بیش از ۵۰میلیون دلار درخواست کرده بود.
ولاسف می‌گوید، در طول اقامت در ایستگاه فضایی بین‌المللی، فضانورد امارات رژیم غذایی استاندارد روسیه را استفاده خواهد کرد. البته طبق معمول هرکدام از فضانوردان می‌توانند یک یا چند غذای اضافی به سلیقه خود انتخاب کنند. این قانون شامل حال فضانورد اماراتی نیز می‌شود و او هم می‌تواند غذاهای محلی خود را برای این سفر انتخاب کنند.
به گفته وی دو نامزد امارات، چند غذای عربی را انتخاب کرده‌اند. از پنج پیشنهاد آن‌ها سه غذا به اسامی سالن (گوشت گوسفند با سبزیجات)، هوموس و ماتروب (برنج، لوبیا با مرغ یا ماهی) انتخاب‌شده است.
مواد اولیه برای تهیه جیره‌های اضافی به شرکتی که دارای مجوز برای تولید محصولات فضایی است تحویل خواهد شد تا طبق روال معمول تهیه غذاهای فضایی، بعد از پخت در ظروف مخصوص بسته‌بندی گردد. البته قبل از ارسال به فضا باید توسط فضانوردان اماراتی آزمایش شود تا کاملاً موردپسند آن‌ها باشد. این شرکت از توضیح درباره شیوه تهیه و پخت غذا خودداری کرد.
گرچه هنوز زمان زیادی تا پرواز فضانورد امارات وجود دارد، اما جیره‌های اضافی غذاهای منتخب فضانوردان امارات باید به‌منظور بررسی و آزمایش عمر مفید آن‌ها در آینده نزدیک تولید شوند.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

اعزام فضانورد مقصد نهایی امارات نیست

1397/08/29
امارات برای فرستادن اولین فضانورد به مدار آماده می‌شود. بااین‌حال، برنامه‌های جاه طلبانه امارات برای فرستادن فضانورد به ایستگاه فضایی بین‌المللی در آوریل ۲۰۱۹ ممکن است به دلیل مشکل ایجادشده...

فضانورد امارات در سال ۲۰۱۹ به فضا خواهد رفت

1397/09/21
با اعلام جایگزینی آلکسی اووچینین (Alexey Ovchinin) و نیکلاس هیگ (Nicholas Hague) با الگ اسکریپوچکا (Oleg Scripochocka) و فضانورد اماراتی کرده در پرواز ۱ مارس ۲۰۱۸ با ناو سایوز ام.اس-۱۲ (Soyuz...

امارات در صدد افزایش سرمایه‌گذاری فضایی

1397/11/07
امارات متحده عربی قصد دارد طی برنامه‌ای جدید و به منظور گسترش صنعت فضایی خود، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فضایی را افزایش دهد. "برنامه ملی ارتقای سرمایه‌گذاری فضایی" که اخیرا توسط سازمان فضایی...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.