1397/11/17

خرابی توالت آرامش ایستگاه فضایی را به هم ریخت!

خرابی توالت بخش ترانکویلیتی (Tranquility به معنای آرامش) در قسمت آمریکایی ایستگاه فضایی بین‌المللی باعث دردسر ساکنان این مجتمع عظیم مداری شد. منبعی در صنعت فضایی روسیه، به خبرگزاری ریانووستی گفت نشتی آب از توالت بخش آمریکایی ایستگاه فضایی، ساکنان این قسمت را دچار مشکل کرد و آنها مجبور شدند بیش از ۱۰لیتر...
خرابی توالت آرامش ایستگاه فضایی را به هم ریخت!

سیروس برزو: خرابی توالت بخش ترانکویلیتی (Tranquility به معنای آرامش) در قسمت آمریکایی ایستگاه فضایی بین‌المللی باعث دردسر ساکنان این مجتمع عظیم مداری شد.
منبعی در صنعت فضایی روسیه، به خبرگزاری ریانووستی گفت نشتی آب از توالت بخش آمریکایی ایستگاه فضایی، ساکنان این قسمت را دچار مشکل کرد و آنها مجبور شدند بیش از ۱۰لیتر آب توالت را که به بیرون نشت کرده بود را با حوله به جمع‌آوری کنند.
فضانوردان روز جمعه متوجه وجود آب در محوطه توالت ایستگاه شدند. بعد از بررسی مشخص گردید این آب به دلیل نقص سامانه تأمین آب توالت بوده و از آن به بیرون نشت کرده است. آنها این سیستم را تعمیر کردند اما مجبور شدند، بیش از ۱۰لیتر آب را با حوله‌هایی که در ایستگاه داشتند جمع‌آوری کنند.
به گفته ریانووستی، خوشبختانه آب پراکنده‌شده در آن قسمت، به تجهیزات و دستگاه‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی صدمه‌ای نزده است.
فضانوردان ناسا در سال‌های اولیه فعالیت در ایستگاه فضایی به‌طور مکرر دچار مشکلات مختلف در توالت بودند و تلاش مهندسین آمریکایی برای ساخت دستشویی ناموفق بود. دستشویی طراحی و تولیدشده آنها دائما خراب می‌شد. پس‌ازآن ناسا تصمیم گرفت از فناوری روسی در بخش آمریکایی استفاده کند. به همین دلیل ناسا در سال ۲۰۰۷ به شرکت روسی فناوری‌های فضایی انرگیا (Energia) توالتی را سفارش داد که ۱۹ میلیون دلار هزینه در برداشت.
ازآنجاکه ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی در یک سیستم بسته بسر می‌برند و باید آب را بازیافت کنند هدر رفتن ۱۰ لیتر آب مشکل بزرگی بشمار می‌رود.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

کاربرد ثانوی باتری‌های خورشیدی ایستگاه فضایی بین‌المللی

1397/10/05
دانیل هوت (Daniel Huot) سخنگوی ناسا می‌گوید: سکوهای باتری‌های خورشیدی ایستگاه فضایی بین‌المللی غیر از تامین انرژی مورد نیاز دستگاه‌های این ایستگاه، به طور مداوم برای سایه انداختن بر روی...

احتمال تغییر در برنامه اعزام فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی

1397/11/07
دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin) رئیس سازمان فضایی روسیه، روسکاسموس (Roscosmos) در مصاحبه با خبرنگاران از احتمال تأخیر در پرتاب اولین سفینه سرنشین‌دار سال۲۰۱۹ خبر داد. راگوزین گفت: «ما...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.