1397/11/17

حراج قلب فضا

حراجی کریستی اعلام کرده است که به مناسبت نزدیکی به‌روز ولنتاین یا همان روز جهانی عشاق، یک شهاب‌سنگ نادر به شکل قلب موسوم به "قلب فضا" را بین ۶ فوریه تا ۱۴ فوریه به حراج خواهد گذاشت. این شهاب‌سنگ ۲۳سانتی‌متری باقی‌مانده یکی از بزرگ‌ترین بارش‌های شهابی چند هزارسال گذشته است و بخشی از یک توده عظیم آهن...
 حراج قلب فضا

حراجی کریستی اعلام کرده است که به مناسبت نزدیکی به‌روز ولنتاین یا همان روز جهانی عشاق، یک شهاب‌سنگ نادر به شکل قلب موسوم به "قلب فضا" را بین ۶ فوریه تا ۱۴ فوریه به حراج خواهد گذاشت.
این شهاب‌سنگ ۲۳سانتی‌متری باقی‌مانده یکی از بزرگ‌ترین بارش‌های شهابی چند هزارسال گذشته است و بخشی از یک توده عظیم آهن بوده که خود را از کمربند سیارکی جدا کرده و در ۱۲ فوریه ۱۹۴۷ در کوه سیکوت-آلین سیبری به زمین برخورد کرده است.
این شهاب‌سنگ موجب یکی از بزرگ‌ترین انفجارهای شهاب‌سنگی تاریخ شده و تخریب زیادی به همراه داشته است.
در وب‌سایت حراجی کریستی آمده است که این شهاب‌سنگ بزرگ پس از نفوذ به جو زمین به شهاب‌سنگ‌های کوچک‌تر تبدیل‌شده و در کوه‌های سیبری فرود آمده است. انفجار این شهاب‌سنگ موجب انفجاری شد که نور آن همانند خورشید بود.
پنجره‌ها در اثر این انفجار شکستند و درختان ریشه‌کن شدند و یک دنباله دودی ۳۲کیلومتری به مدت چندین ساعت در آسمان دیده می‌شد، درحالی‌که صدای آن از فاصله ۳۲۰کیلومتری شنیده می‌شد.
حراجی کریستی می‌گوید که همه شهاب‌سنگ‌های موجود در کوه سیکوت-آلین سبیری به جذابیت قلب فضا نیستند.
سارا کروثر (Sarah Crowther) از دانشکده علوم زمین و علوم زیست‌محیطی دانشگاه منچستر (The University of Manchester) گفت که قلب فضا متعلق به یک گروه نادر از شهاب‌سنگ‌های آهنی است که به نام IIAB شناخته می‌شوند. در حال حاضر ۱۳۴ نوع از شهاب‌سنگ‌های IIAB از مجموع بیش از ۶۰هزار شهاب‌سنگ شناخته‌شده شناسایی‌شده‌اند، بنابراین این نوع نسبتاً نادر است.
وی افزود که قیمت شهاب‌سنگ‌های آهنی نسبتاً بالا است. دیگر قطعه‌های متعلق به این شهاب‌سنگ هزینه‌ای در حدود ۱ تا ۴ هزار دلار برای هر گرم دارند.
اما ارزش بالای قلب فضا را می‌توان به شکل منحصربه‌فرد آن، نوع آن و اندازه آن نسبت داد.
حراجی کریستی انتظار دارد که قلب فضا را بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار به فروش برساند.

تفریح و سرگرمی در فضا |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.