1397/11/13

پیش بینی دقیق خشکسالی و آینده منابع آبی زیرزمینی با ماهواره

دانشمندان می‌گویند با بررسی تصاویر ماهواره‌ای جدیدتر و پیشرفته می‌توان دقیق‌تر به پیش‌بینی خشکسالی و خطراتی پرداخت که حیات‌وحش را تهدید می‌کند. تا به امروز بررسی شرایط روی زمین مانند تغییرات پوشش گیاهی شاخصی مناسب برای پیش‌بینی خشکسالی در سال‌های آتی بود، اما ماهواره‌های پیشرفته در حال گردش در حال فضا...
پیش بینی دقیق خشکسالی و آینده منابع آبی زیرزمینی با ماهواره

دانشمندان می‌گویند با بررسی تصاویر ماهواره‌ای جدیدتر و پیشرفته می‌توان دقیق‌تر به پیش‌بینی خشکسالی و خطراتی پرداخت که حیات‌وحش را تهدید می‌کند.
تا به امروز بررسی شرایط روی زمین مانند تغییرات پوشش گیاهی شاخصی مناسب برای پیش‌بینی خشکسالی در سال‌های آتی بود، اما ماهواره‌های پیشرفته در حال گردش در حال فضا به محققان امکان می‌دهند تا با دقتی بالاتر وضعیت منابع زیرزمینی را هم بررسی کرده و پیش‌بینی دقیق‌تری در مورد احتمال وقوع خشکسالی به عمل‌آورند.
یکی از این منابع زیرزمینی که با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای به‌دقت قابل‌بررسی است، جریان‌های آبی است. تغییرات سطح زمین به دنبال افزایش یا کاهش این منابع آبی از فاصله نزدیک قابل‌درک نیست. اما تصاویر ماهواره‌ای اطلاعات ذی‌قیمتی را در این زمینه در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهند که مشخص خواهد کرد یک منطقه خاص تا چه حد با وقوع خشکسالی فاصله دارد. با پیش‌بینی خشکسالی می‌توان تبعات این پدیده را برای حیوانات، درختان و انسان‌ها نیز پیش‌بینی کرد.
آلمان و آمریکا برای استفاده از فناوری ماهواره‌ای در همین راستا در سال ۲۰۰۲ اجرای طرحی موسوم به گریس (GRACE) را آغاز کرده‌اند که در قالب آن دو ماهواره در مدار زمین و در نزدیکی دو قطب آن قرار گرفتند تا از وضعیت میدان جاذبه زمین نقشه‌برداری کنند.

خدمات و کاربردها | سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

طرح پایش و حفاظت از جنگل گلستان به وسیله فناوری فضایی اجرا می شود

1397/10/15
آذری جهرمی اظهار امیدواری کرد با همکاری مشترک سازمان حفاظت محیط زیست و با استفاده از فناوری فضایی و فناوری‌های حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات بیشتر از گذشته در حفظ محیط زیست و میراث ماندگار...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.