1397/11/13

استرالیا میزبان محققان فضایی از سرتاسر جهان

اولین برنامه مطالعاتی فضایی در نیمکره جنوبی (SHSSP) به مدت یک ماه از ۱۴ ژانویه تا ۱۵ فوریه در شهر آدلاید در جنوب استرالیا برگزار می‌شود. در این برنامه که توسط دانشگاه جنوب استرالیا (University of South Australia) و با همکاری دانشگاه بین‌المللی فضا (International Space University) برگزار می‌شود، ۵۴ شرکت‌کننده...
استرالیا میزبان محققان فضایی از سرتاسر جهان
اولین برنامه مطالعاتی فضایی در نیمکره جنوبی (SHSSP) به مدت یک ماه از ۱۴ ژانویه تا ۱۵ فوریه در شهر آدلاید در جنوب استرالیا برگزار می‌شود. در این برنامه که توسط دانشگاه جنوب استرالیا (University of South Australia) و با همکاری دانشگاه بین‌المللی فضا (International Space University) برگزار می‌شود، ۵۴ شرکت‌کننده از ۱۱ کشور شرکت می‌کنند. برنامه SHSSP برای فعالان حرفه‌ای صنعت بین‌المللی فضا، محققان ارشدی که قصد گسترش دانش خود در زمینه فعالیت‌های فضایی بین‌المللی را دارند و دانشجویان سال آخر هوافضا که به دنبال مطالعات فضایی هستند طراحی شده است. این دوره میزبان شرکت‌کنندگانی از کانادا، چین، آمریکا، امارات، فرانسه، ایتالیا، هند، مالزی و دانمارک می‎باشد. برنامه SHSSP یکی از برنامه‌های دانشگاه جنوب استرالیا برای توسعه ایده‌های استارت‌آپی  و پشتیبانی از کارآفرینان صنعت فضایی می‌‎باشد. قرار است طی این برنامه شرکت‌کنندگان در قالب تیم‌هایی به طراحی و ساخت راکت و پرتاب آن تا ارتفاع ۹۰۰متری پرتاب بالن‌ ارتفاع بالا و شبیه‌سازی یک ماموریت کوچک ماهواره‌ای به وسیله آن بپردازند. ضمنا پنل‌ها و جلساتی در مورد پروازهای فضایی سرنشین‌دار برگزار خواهد شد.
منبع: spacedaily

رویدادها |

نظر شما
اخبار مرتبط

شرکت ایرباس وآژانس فضایی استرالیا برای توسعه فناوری فضایی این کشور همکاری می‌کنند

1397/10/17
آژانس فضایی استرالیا (Australian Space Agency) و شرکت ایرباس دیفنس اند اسپیس (Airbus Defence and Space) با امضای بیانیه‌ای قصد خود را برای همکاری به منظور توسعه توانمندی‌های فضایی استرالیا...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.