1397/11/09

بهترین عکس نیوهورایزنز از آلتیماتولی منتشر شد

کاوشگر نیوهورایزنز ناسا (NASA) که روز اول سال جدید میلادی از کنار یک سنگ آسمانی به نام آلتیماتولی گذشت بهترین عکسی که تاکنون از آن منتشرشده را به زمین ارسال کرده است. داده‌های نیوهورایزنز به آهستگی طی ۲۰ماه آینده به زمین ارسال خواهد شد که ناشی از کوچک بودن فرستنده کاوشگر و محدود بودن دسترسی به آنتن‌های...
بهترین عکس نیوهورایزنز از آلتیماتولی منتشر شد

کاوشگر نیوهورایزنز ناسا (NASA) که روز اول سال جدید میلادی از کنار یک سنگ آسمانی به نام آلتیماتولی گذشت بهترین عکسی که تاکنون از آن منتشرشده را به زمین ارسال کرده است.

این عکس از فاصله ۶۷۰۰کیلومتری از این توده که به عقیده سیاره شناسان متشکل از دو قطعه‌سنگ به هم چسبیده با ظاهری شبیه به آدم‌برفی است گرفته‌شده. آلتیماتولی دورافتاده‌ترین شیئی است که یک کاوشگر ساخت بشر از نزدیکی آن عبور می‌کند.
در عکس تازه جزییات سطح این جرم خیلی واضح‌تر از عکس قبلی است.
داده‌های نیوهورایزنز به آهستگی طی ۲۰ماه آینده به زمین ارسال خواهد شد که ناشی از کوچک بودن فرستنده کاوشگر و محدود بودن دسترسی به آنتن‌های بزرگ گیرنده در زمین است.
عکس تازه را دوربین موسوم به ام وی آی سی نیوهورایزنز گرفت و وضوح آن ۱۳۵متر در پیکسل است.
عکسی حتی واضح‌تر از همین نقطه با یک دوربین دیگر کاوشگر گرفته‌شده که هنوز به زمین ارسال نشده است.
کیفیت بهترین عکس‌های کاوشگر از لحظه عبور نزدیک حدود ۳۵۰۰کیلومتری که هنوز ارسال نشده ۳۵متر در پیکسل خواهد بود.
اما حتی در تازه‌ترین عکس موجود هم جزییات جالبی دیده می‌شود.
این عکس آلتیماتولی شماری از فرورفتگی‌ها به‌خصوص در مرز روز و شب این توده را بهتر از عکس قبلی نشان می‌دهد.
طول آلتیماتولی ۳۳کیلومتر است. محققان بامطالعه بیشتر این داده‌ها به علت ایجاد حفره‌ها مثلاً در اثر برخورد سایر اجرام یا فرار مواد ناپایدار پی خواهند برد.
آلتیما تولی که ترکیبی از یخ و غبار است در منطقه‌ای به نام کمربند کویپر همچنین موسوم به کایپر حدود یک و نیم میلیارد کیلومتر دورتر از پلوتون دور خورشید می‌گردد.
اهمیت اجرام کمربند کویپر
چند عامل باعث شده که ناحیه محل گردش این جرم برای دانشمندان جالب باشد.
یکی این‌که خورشید از این فاصله دور چنان کم‌نور جلوه می‌کند که دمای آن به تقریباً ۳۰تا ۴۰درجه بالای صفر مطلق می‌رسد یعنی حدوداً منهای ۲۳۰یا ۲۴۰درجه سانتی‌گراد.
این سرما یعنی سنگ چنان منجمد است که وضعیتی که در آن شکل‌گرفته را کاملاً حفظ کرده.
یک عامل دیگر این است که آلتیما تولی کوچک است که باعث می‌شود احتمال وقوع فرآیندهای ژئولوژیکی در آن کم باشد.
عامل سوم انزوای این جرم است یعنی برعکس ناحیه درونی منظومه شمسی احتمالاً برخوردهای آسمانی کمی در این ناحیه روی می‌دهد و به‌این‌ترتیب کمربند کویپر عمدتاً بکر و دست‌نخورده باقی‌مانده.
شمار اجرام کمربند کویپر صدها هزار تخمین زده می‌شود که مطالعه آن‌ها می‌تواند سرنخ‌هایی از شرایط شکل‌گیری منظومه شمسی که ۴.۶میلیارد سال قدمت دارد به دست دهد.

بهترین عکس نیوهورایزنز از آلتیماتولی منتشر شد

نجوم | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

چین برای نخستین‌بار در تاریخ در سمت پنهان ماه فرود آمد

1397/10/13
چین سرانجام برای نخستین‌بار در تاریخ اکتشافات فضایی، کاوشگر Chang'e 4 را در سمت پنهان ماه فرود آورد. کاوشگر روباتیک چینی Chang'e 4 پنجشنبه صبح سوم ژانویه (۱۳ دی‌ماه) با موفقیت در دهانه‌ی...

چین همچنان به توسعه برنامه اکتشافی ماه خود ادامه خواهد داد

1397/10/29
پس از آن که کاوشگر مهنورد چانگ‌ای-۴ (Chang'e-4) برای اولین بار در تاریخ، فرود نرمی را در قسمت دور ماه انجام داد، مهندس ارشد برنامه پژوهش های ماه و عضو آکادمی علوم چین، مهندس وو وی رین (Wu...

نظریه پردازان توطئه باور دارند فرود کاوشگر چینی بر روی ماه یک دروغ بزرگ است!

1397/11/09
نظریه‌پردازان توطئه عقیده دارند فرود کاوشگر چینی بر روی سطح ماه یک دروغ بزرگ بوده است، اما تصاویر منتشرشده از سوی ناسا، خلاف این نظر را تأیید می‌کند. چین به‌تازگی در یک اقدام مهم، اولین...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.