1397/11/10

تامین نیاز‌های کشور در زمینه زیرساخت ارتباطات فضا پایه

ستاد توسعه فناوری‌های فضایی، حمل‌ونقل پیشرفته معاونت علمی در چارت جدید سازمانی یکی از اولویت‌های خود را، تأمین زیرساخت‌های ارتباطات فضا پایه قرار داده است. این زیرساخت‌ها سازگار با بستر مخابراتی زمین پایه است و می‌تواند به نیازهای داخلی و منطقه‌ای پاسخ دهد. استفاده از فناوری فضایی در خدمت رفاه جامعه،...
تامین نیاز‌های کشور در زمینه زیرساخت ارتباطات فضا پایه

ستاد توسعه فناوری‌های فضایی، حمل‌ونقل پیشرفته معاونت علمی در چارت جدید سازمانی یکی از اولویت‌های خود را، تأمین زیرساخت‌های ارتباطات فضا پایه قرار داده است.
این زیرساخت‌ها سازگار با بستر مخابراتی زمین پایه است و می‌تواند به نیازهای داخلی و منطقه‌ای پاسخ دهد. استفاده از فناوری فضایی در خدمت رفاه جامعه، مدیریت منابع و ارتقا بهره‌وری خواهد بود. ستاد تلاش می‌کند بستر و زمینه را برای افزایش فعالیت بخش خصوصی و کسب‌وکارهای نوین فراهم کند تا از این طریق با توسعه خدمات فضاپایه در کشور باعث ارتقای سطح رفاه جامعه و مدیریت بهینه منابع شود.
کلیه خدمات و محصولات فضاپایه یا زمین پایه مرتبط با کاربری یا اکتشافات فضایی اعم از مخابرات، مشاهده زمین، سنجش‌ازدور، ناوبری و موقعیت‌یابی، امنیت فضایی، زیست فضایی و علوم و اکتشافات فضایی می‌شود.

داخلی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ایجاد صندوق خطرپذیر به منظور تسهیل اقتصاد فضاپایه

1397/10/19
وزیر ارتباطات، توسعه کسب و کارهای فضا پایه را از جمله برنامه‌های این وزارتخانه برشمرد و در این باره افزود: «از یک سو ما، جوانان خلاق برای ارائه خدمات فضا پایه داریم و از سوی دیگر بازاری...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.