1397/11/13

بلواوریجین ساخت موتور ماهواره‌بر را افزایش می‌دهد

شرکت بلو اوریجین (Blue Origin) به‌طور رسمی ساخت کارخانه‌ای در هانزویل ایالت آلاباما را آغاز کرده تا موتورهای BE-4 را برای ماهواره‌برهای جدید New Glenn و Vulcan Centaur شرکت یوناتید لانچ آلیانس (United Launch Alliance) بسازد. این شرکت همچنین موتورهای BE-3U را نیز تولید می‌کند که در قسمت دوم موشک نیوگلن...
بلواوریجین ساخت موتور ماهواره‌بر را افزایش می‌دهد

شرکت بلو اوریجین (Blue Origin) به‌طور رسمی ساخت کارخانه‌ای در هانزویل ایالت آلاباما را آغاز کرده تا موتورهای BE-4 را برای ماهواره‌برهای جدید New Glenn و Vulcan Centaur شرکت یوناتید لانچ آلیانس (United Launch Alliance) بسازد.
این شرکت همچنین موتورهای BE-3U را نیز تولید می‌کند که در قسمت دوم موشک نیوگلن استفاده می‌شود. هرچند هنوز مشخص نیست کارخانه چه زمان ساخت موشک‌ها را آغاز می‌کند، اما بلواوریجین تخمین می‌زند  فرایند ساخت را در ۲۰۱۹ تکمیل کند.
 هر ۲ ماهواره‌بر نیوگلن و ولکان سنتور در ۲۰۲۱ میلادی پرتاب خواهند شد.
به‌هرحال این کارخانه تنها مقر فعالیت بلواوریجین در منطقه هانز ویل نیست. این شرکت همچنین مشغول مذاکره برای خرید ساختمانی در مقر پروازهای فضایی مارشال (Marshall Space Flight Center) است. قبلاً از این مقر برای آزمایش ماهواره‌برهای ساترن (Saturn V) و موتورهای شاتل (Space Shuttle) استفاده می‌شده است.   
بلواوریجین نیز قصد دارد از آن برای آزمایش موتورهای BE-4 و Be-3U استفاده کند.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره‌بر با موتور هسته ای؛ راهکار روسیه برای انجام سفرهای فضایی بین سیاره ای

1397/08/28
روسیه اعلام کرده مشغول ساخت نوعی ماهواره‌بر با موتور هسته‌ای است و قصد دارد از آن در ماموریت‌های فضایی‌اش به مریخ و فراتر از آن استفاده نماید. ولادیمیر کاشلوکف، رئیس مرکز تحقیقاتی کلدیش...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.