1397/11/07

امارات در صدد افزایش سرمایه‌گذاری فضایی

امارات متحده عربی قصد دارد طی برنامه‌ای جدید و به منظور گسترش صنعت فضایی خود، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فضایی را افزایش دهد. "برنامه ملی ارتقای سرمایه‌گذاری فضایی" که اخیرا توسط سازمان فضایی امارات اعلام شده است، در واقع بخشی از یک حرکت گسترده با هدف تبدیل امارات به یکی از قدرت‌های فضایی نوظهور می‌باشد...
امارات در صدد افزایش سرمایه‌گذاری فضایی

امارات متحده عربی قصد دارد طی برنامه‌ای جدید و به منظور گسترش صنعت فضایی خود، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های فضایی را افزایش دهد. "برنامه ملی ارتقای سرمایه‌گذاری فضایی" که اخیرا توسط سازمان فضایی امارات اعلام شده است، در واقع بخشی از یک حرکت گسترده با هدف تبدیل امارات به یکی از قدرت‌های فضایی نوظهور می‌باشد که ماموریت ارسال کاوشگر به مریخ و پرتاب فضانورد به فضا نمونه‌هایی از پروژه‌های آن می‌باشند.

یکی از اهداف برنامه ارتقای سرمایه‌گذاری فضایی امارات، جذب سرمایه‌های خارجی و داخلی در صنعت فضایی این کشور می‌باشد. در بیانیه‌ای که توسط سازمان فضایی امارات در مورد این برنامه منتشر شده، تبیین جزئیات برنامه به ماه‌های آتی موکول شده است اما تاسیس مراکز شتابدهنده کسب و کار، تخصیص بودجه و احداث مناطق اقتصادی ویژه از جمله تمهیداتی هستند که وجودشان در این برنامه قطعی می‌باشد.

محمد الاهبابی (Mohammed Al Ahbabi) رییس سازمان فضایی امارات می‌گوید: «سازمان فضایی امارات به عنوان یک نهاد دولتی، نقشی فعالانه را در تسهیل و ترغیب سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی در بخش فضایی ایفا کرده و تلاش دارد تا محیطی مساعد برای استارت‌آپ‌ها و سرمایه‌گذارها ایجاد کند تا از تبدیل پتانسیل بالقوه خود به رشد اطمینان یابند.»

صنعت فضایی دیگر در کشور امارات بخش جدیدی به شمار نمی‌آید؛ اپراتور تلفن‌های ماهواره‌ای ثریا (Thuraya) از دهه 90 میلادی در این کشور با دو ماهواره در مدار GEO آغاز به کار نمود و در سال 2007 نیز شرکت مخابرات ماهواره‌ای یاهست (Yahsat) تاسیس شد که اکنون یکی از بزرگترین شرکت‌های مخابرات ماهواره‌ای در سطح خاورمیانه می‌باشد. در سال 2009 شرکت سرمایه‌گذاری اعبار (Aabar Investments) سرمایه‌ای 280 میلیون دلاری را به پروژه پروازهای زیرمداری شرکت ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic) تزریق کرد. با توجه به اینکه مبلغ مذکور تقریبا یک سوم ارزش کل سهام ویرجین گلکتیک می‌باشد گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر اینکه نهایتا اپراتوری یکی از هواپیماهای فضایی اسپیس‌شیپ2 (SpaceShipTwo) به امارات واگذار شود به وجود آمده است.

دولت امارات در سال‌های اخیر توجه و بودجه بیشتری را به فعالیت‌های فضایی اختصاص داده است. تاسیس سازمان فضایی، تبیین قانون ملی فضایی، پروژه ارسال مدارگرد به ماه تا سال 2020 و ساخت ماهواره سنجشی بومی خلیفه‌ست (KhalifaSat) موید این موضوع می‌باشند. علاوه بر این، نخستین فضانوردان اماراتی در سال 2018 استخدام شدند که قرار است در سال جاری میلادی توسط روسیه به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده شوند.

منبع: Spacenews

اقتصاد فضایی | راهبرد |

نظر شما
اخبار مرتبط

اعزام فضانورد مقصد نهایی امارات نیست

1397/08/29
امارات برای فرستادن اولین فضانورد به مدار آماده می‌شود. بااین‌حال، برنامه‌های جاه طلبانه امارات برای فرستادن فضانورد به ایستگاه فضایی بین‌المللی در آوریل ۲۰۱۹ ممکن است به دلیل مشکل ایجادشده...

فضانورد امارات در سال ۲۰۱۹ به فضا خواهد رفت

1397/09/21
با اعلام جایگزینی آلکسی اووچینین (Alexey Ovchinin) و نیکلاس هیگ (Nicholas Hague) با الگ اسکریپوچکا (Oleg Scripochocka) و فضانورد اماراتی کرده در پرواز ۱ مارس ۲۰۱۸ با ناو سایوز ام.اس-۱۲ (Soyuz...

تاسواره آموزشی اماراتی منتظر قرارگرفتن در مدار زمین

1397/10/22
تاسواره آموزشی مای‌ست-۱ (MySat-1) که دانشجویان موسسه علوم و فناوری مصدر (Masdar Institute of Science and Technology) زیرمجموعه دانشگاه خلیفه (Khalifa University) در امارات متحده عربی آن...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.