1397/11/06

پرتاب بدون سرنشین نیوشپارد با محموله‌های ناسا

عصر ۲۳ ژانویه (۳ بهمن) ساعت ۱۸:۲۰ به وقت تهران٬ شرکت بلواوریجین(blueorigin) بار دیگر نیوشپارد(newshepard) حامل زیرمداری جدید خود را آزمایش کرد. این دهمین آزمایش این حامل زیرمداری بود. طی این پرتاب محموله‌هایی از دانشگاه فلوریدا(univercity of florida) به همراه ۹ محموله آزمایشی از ناسا(nasa) به به ارتفاع...
پرتاب بدون سرنشین نیوشپارد با محموله‌های ناسا

عصر ۲۳ ژانویه (۳ بهمن) ساعت ۱۸:۲۰ به وقت تهران٬ شرکت بلواوریجین (Blue Origin) بار دیگر نیوشپارد (newshepard) حامل زیرمداری  جدید خود را آزمایش کرد.
این دهمین آزمایش این حامل زیرمداری بود. طی این پرتاب محموله‌هایی از دانشگاه فلوریدا(university of florida) به همراه ۹ محموله آزمایشی از ناسا (nasa) به به ارتفاع ۱۰۵ کیلومتری از سطح دریا پرتاب شدند.

ناسا با شرکت در این پرتاب قصد دارد استفاده از امواج صوتی برای تعیین سطح سوخت را آزمایش کند. در عوض این آزمایش ناسا تمام هزینه‌های این پرتاب را بر عهده گرفته است.

دیگر هدف ناسا برای شرکت در این پرتاب آزمایش حسگرهایی است که برای اندازه گیری شرایط فیزیکی فضاپیماهای سرنشین دار همچون دما٬ فشار٬ دی‌اکسیدکربن و امواج صوتی به کار می‌روند.

از سوی دیگر دانشگاه فلوریدا با سه محموله آزمایشی خود در این پرتاب شرکت کرد. هدف از حضور دو تا از این محموله ها برسی اثرات گرد و غبار بر روی ماموریت های فضایی است. این اطلاعات برای سفر به ماه و مریخ و حتی سفرهای دور‌تر بسیار مفید هستند.

دیگر محموله دانشگاه فلوریدا به هدف برسی شرایط میکروگرانشی بر روی گیاهان پرتاب شد. این آزمایش که پیشتر در تاریخ ۱۳دسامبر(۲۲ آذر) به وسیله فضاپیمای ویرجین گلکتیک انجام شده بود٬ اطلاعاتی مفید هم برای علوم فضایی و هم برای علوم زیست شناسی در بر خواهد داشت.
نیوشپارد یک موشک سبک تک مرحله‌ای است که بر خلاف اکثر حامل‌های فضایی هم موتور و هم کپسول آن قابل بازگشت و استفاده مجدد هستند. این موشک ۱۸ متر طول دارد و موتور آن قادر به تولید خروجی ۴۹۰ کیلونیوتن است. بلواوریجین اعلام کرده برنامه دارد تا آخر سال جاری میلادی نخستین گردشگر فضایی خود را به وسیله نیوشپارد به شرایط بی‌وزنی برساند هرچند هنوز اقدامی برای پیش‌فروش بلیط‌ها انجام نداده.
اولین پرتاب نیوشپارد در آوریل (اردیبهشت) سال ۲۰۱۵ بود و از آن زمان تا کنون نیوشپارد ۱۰ پرتاب داشته که همه‌ آنها موفق بوده‌اند.


منبع: space.com

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین |

نظر شما
اخبار مرتبط

طلاقی که ممکن است صنعت توریسم فضایی را به خطر بیاندازد

1397/10/26
‏جف بزوس (Jeff Bezos)، رئیس شرکت آمازون، مالک شرکت توریسم فضایی بلو اوریجین (Blue Origin) و ثروتمندترین مرد دنیا بعد از 25 سال ازدواج از همسرش مکنزی (MacKenzie Bezos) جدا می‌شود. طبق قوانین...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.