1397/11/03

روسکاسموس قصد دارد در سال۲۰۱۹ پرتاب‌ها را دو برابر کند

سازمان فضایی روسیه، روسکاسموس(Roscosmos) اعلام کرد قصد دارد در سال۲۰۱۹ تعداد پرتاب‌ها را به ۴۵ برساند که ۲برابر بیشتر از سال۲۰۱۸ است. این خبر طی پخش ویدئویی در وب‌سایت تلویزیونی روسکاسموس با عنوان برنامه سال۲۰۱۹: ۴۵پرتاب منتشر شد طی این ویدیوی خبری، روسکاسموس پیرامون برنامه‌های مختلف در سال جاری میلادی...
روسکاسموس قصد دارد در سال۲۰۱۹ پرتاب‌ها را دو برابر کند
سیروس برزو: سازمان فضایی روسیه، روسکاسموس(Roscosmos) اعلام کرد قصد دارد در سال۲۰۱۹ تعداد پرتاب‌ها را به ۴۵ برساند که ۲برابر بیشتر از سال۲۰۱۸ است.
 این خبر طی پخش ویدئویی در وب‌سایت تلویزیونی روسکاسموس  با عنوان برنامه سال۲۰۱۹: ۴۵پرتاب در دوشنبه گذشته منتشر شد طی این ویدیوی خبری، روسکاسموس پیرامون برنامه‌های مختلف در سال جاری میلادی خبر داد.
دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، مدیر روسکاسموس در اواخر ماه دسامبر گفت روسیه طی سال۲۰۱۸ توانست ۲۲پرتاب داشته باشد که دو فروند آن از پایگاه پرتاب‌های نظامی پلستسک (Plesetsk)، وابسته به وزارت دفاع صورت گرفت.
اولین پرتاب فضایی روسیه روز۲۰فوریه سال۲۰۱۹ انجام خواهد شد که قرارداد آن را در ژوئن۲۰۱۵ روسکاسموس با شرکت فرانسوی آرین اسپیس (Arianespace)  و وان وب (OneWeb) امضا کرد.
۲۱پرتاب تجاری با استفاده از موشک‌های سایوز (Soyuz) تولیدشده توسط شرکت فناوری‌های موشکی پروگرس (Progress) در سامارا (Samara) طی سال جاری پیش‌بینی‌شده که از پایگاه‌های پرتاب کورو (Kourou) - متعلق به سازمان فضایی فرانسه-، بایکونور (Baikonur) و واستوچنی (Vostochny) انجام می‌شود.
ازجمله مهم‌ترین اقدام‌های امسال روسکاسموس می‌توان به پرتاب ایجیپتست‌آ (EgyptSat A) در ۲۱فوریه از بایکونور، رصدخانه اسپکتر ار.گ (Spektr-RG) با موشک پروتن-م (Proton-M) در آوریل از بایکونور،  ۵ماهواره مختلف با موشک سایوز۲-۱ب (Soyuz-2.1b) در آوریل از واستوچنی، ۴ماهواره با موشک روکوت بریز ک.م (Rokot / Briz-KM) از پایگاه پرتاب‌های نظامی پلستسک در ماه ژوئن، پرتاب آزمایشی موشک آنگارا (Angara A5 ) در ماه دسامبر از پلستسک نام برد.
روسکاسموس همچنین در نظر دارد طی سال۲۰۱۹ ماهواره سنجش از راه دور رژیم صهیونیستی –اروس- (EROS) را در مدار قرار دهد. این ماهواره به یک سامانه نظارتی ساخت شرکت البیت (Elbit) مجهزاست. البیت شرکت سازنده  سامانه‌های الکترونیک وابسته به وزارت دفاع رژیم صهیونیستی است که در زمینه طراحی و ساخت سامانه‌های هوافضا، زمینی و دریایی، فرماندهی، کنترل، ارتباطات، کامپیوتر، نظارت و شناسایی اطلاعات، سامانه‌های هواپیمای بدون سرنشین ، سامانه‌های الکترو اپتیک، سامانه‌های جنگ الکترونیک و... فعالیت دارد.
روسکاسموس همچنین در نظر دارد امسال دو ناو باربری پروگرس ام.اس (Progress MS) را در ماه‌های آوریل و ژوئن و ۳فروند ناو سرنشین دار سایوزام.اس (Soyuz MS) را در ماه‌های فوریه، ژوئیه و اکتبر به فضا پرتاب کند.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

چشم و هم چشمی ناسا با روسکاسموس!

1397/09/03
ناسا در نظر دارد بلیت سفرهای فضایی را به گردشگران فضایی بفروشد، البته فعلاً فقط در حد یک پیشنهاد است، اما بخشی از تلاش این سازمان برای خصوصی‌سازی فضایی است. ناسا احتمالاً این کار را برای...

گام بزرگ روسکاسموس برای ترویج عمومی فناوری فضایی

1397/09/24
روسکاسموس (Roscosmos) با تشکیل یک شورا، گام بزرگی در ترویج عمومی فناوری فضایی برداشت. در این شورا نه فقط کارشناسان فضانوردی بلکه نمایندگانی از موسسات و نهاد‌های تاثیرگذار در ترویج عمومی...

دیمیتری راگوزین اولویت های روسکاسموس در سال ۲۰۱۹ را مشخص کرد

1397/10/15
دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin) رئیس سازمان فضایی روسیه روسکاسموس (Roscosmos) در جمع مسئولان فضایی و نمایندگان دولت روسیه اولویت‌ها و وظایف سازمان فضایی روسیه را مشخص کرد. از نظر او مهمترین...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.