1397/10/30

یافته‌های جدید ناسا درباره حلقه‌های زحل

یکی از تحقیقات جدید ناسا در مورد زحل و حلقه‌های جذابش نشان می‌دهد عمر این حلقه‌ها بسیار کمتر از چیزی است که تاکنون تصور می‌شد. حلقه‌های زحل احتمالاً نه تنها ۱۰۰ میلیون ساله نیستند، بلکه ممکن است تنها ۱۰ میلیون سال عمر داشته باشند. یک تیم تحت رهبری لوسیانو لس (Luciano Los) از دانشگاه اسپینزا (Sapienza)...
یافته‌های جدید ناسا درباره حلقه‌های زحل

یکی از تحقیقات جدید ناسا در مورد زحل و حلقه‌های جذابش نشان می‌دهد عمر این حلقه‌ها بسیار کمتر از چیزی است که تاکنون تصور می‌شد.
حلقه‌های زحل احتمالاً نه تنها ۱۰۰ میلیون ساله نیستند، بلکه ممکن است تنها ۱۰ میلیون سال عمر داشته باشند.
یک تیم تحت رهبری لوسیانو لس (Luciano Los) از دانشگاه ساپینزا (Sapienza) در رم با استفاده از داده‌های جمع‌آوری‌شده در آخرین روزهای مأموریت کاسینی ناسا، نتیجه‌گیری کرده است که حلقه‌های معروف سیاره زحل ممکن است توسط یک دنباله‌دار بین ۱۰ تا ۱۰۰ میلیون سال پیش ایجادشده باشند.
اگرچه این حلقه‌ها امروزه جزئی جدایی‌ناپذیر از کیوان به نظر می‌رسند، اما به نظر می‌رسد که آنها همراهان نسبتاً جدیدی برای این سیاره هستند.
درحالی‌که عمر زحل ۴.۵ میلیارد سال است، داده‌های ناسا نشان می‌دهد که حلقه‌های آن ممکن است هم‌سن دایناسورها یا حتی پستانداران مدرن باشند.
به گفته آژانس فضایی آمریکا، این نتیجه‌گیری بر اساس اندازه‌گیری‌های سنجش از راه دور حاصل از دو مأموریت شیرجه در زحل توسط "وویجر" در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ و "کاسینی" به‌دست‌آمده است.
با تاکیدی خاص بر آخرین روزهای کاسینی، زمانی که قبل از سوختن در اتمسفر زحل در سال ۲۰۱۷ توانست ۲۲ بار به زحل شیرجه بزند و اطلاعات گرانبهایی از این سیاره در دسترس قرار دهد، با نظارت بر مسیر شیرجه‌ها و با استفاده از شبکه فضایی عمیق ناسا و ایستگاه‌های ردیابی آژانس فضایی اروپا دانشمندان توانستند سرعت فضاپیما را با دقت یک میلی‌متر در ثانیه اندازه‌گیری کنند. این کار به آنها اجازه داد تا گرانش سیاره و به همین ترتیب جرم سیاره و حلقه‌های آن را با درجه بالایی از دقت محاسبه کنند و الگوهای بهتری از چگونگی شکل‌گیری و تکامل حلقه‌ها ترسیم کنند.
آنچه تیم پیدا کرد، این بود که این حلقه‌ها جرمی کمتر ازآنچه که در ابتدا تصور می‌شد، دارند و بیشتر از یخ ساخته‌شده‌اند که هنوز هم بسیار تمیز و درخشان هستند. این نشان‌دهنده سن کم آنها است، زیرا اگر آنها مسن‌تر بودند، به دلیل آلودگی‌های میان‌سیاره‌ای تیره‌تر شده بودند.
سن جوان این حلقه‌ها از این نظریه حمایت می‌کند که حلقه‌ها بقایای تشکیل زحل نیستند، بلکه حاصل تجزیه یک دنباله‌دار عظیم یا یک ماه یخی نزدیک به این سیاره هستند که براثر نیروی کشش زحل نابودشده است.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

حلقه های سیاره زحل در حال نابودی هستند

1397/09/28
بمباران ذرات خورشیدی و ابرهای پلاسما حلقه‌های سیاره زحل را در معرض نابودی قرار داده است. زحل دومین سیارهٔ بزرگ منظومه شمسی پس از مشتری است و به واسطه گسترده‌ترین سیستم حلقه سیاره‌ای شناخته...

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.