1397/08/15

پروژه عظیم آرشیو بزرگ داده‌ها در سیارات دیگر آغاز شد

شرکت اسپیس چین (SpaceChain) اعلام کرد که وارد مرحله جدیدی از همکاری خود با بنیاد مأموریت آرچ (Arch Mission Foundation) شده است. هدف از این همکاری استفاده از فناوری متن باز برای آغاز راه‌اندازی پروژه ذخیره‌سازی بزرگ داده‌ها در سفیه‌های فضایی و سایر سیاره‌ها است. بنیاد مأموریت آرچ حجم بزرگی از داده‌ها...
پروژه عظیم آرشیو بزرگ داده‌ها در سیارات دیگر آغاز شد

شرکت اسپیس چین (SpaceChain) اعلام کرد که وارد مرحله جدیدی از همکاری خود با بنیاد مأموریت آرچ (Arch Mission Foundation) شده است.
هدف از این همکاری استفاده از فناوری متن باز برای آغاز راه‌اندازی پروژه ذخیره‌سازی بزرگ داده‌ها در سفیه‌های فضایی و سایر سیاره‌ها است.
بنیاد مأموریت آرچ حجم بزرگی از داده‌ها را در وسایل نقلیه ماهواره‌ای اسپیس چِین بازگذاری می‌کند تا در نهایت آن‌ها را در سیاره‌های دیگر ذخیره کند.
ژنگ ژو (Zheng Zuo)، یکی از بنیان‌گذاران اسپیس چین، در این خصوص می‌گوید: «هدف از آرشیو کردن و محافظت از دانش نسل‌های آینده، پیشرفت و بهبود علوم آرشیو کردن و همچنین دانش انسان‌ها است. اکنون با در اختیار داشتن تأمین کننده‌های پروژه‌های فضایی، هزینه‌های راه‌اندازی به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و می‌توانیم دانش خود را از این طریق و در تمام منظومه شمسی توزیع و پخش کنیم.»
نوا اسپیواک (Nova Spivack)،از دیگر بنیان‌گذاران بنیاد مأموریت آرچ، می‌گوید: «تصمیم اسپیس چین مبنی بر حمایت از مأموریت آرچ برای آرشیو کردن داده‌ها در فضا به راه‌اندازی کتابخانه زمینی کمک شایانی می‌کند. کتابخانه زمینی حلقه‌ای از داده‌های بکاپ‌گیری شده در مدار زمین است.»
به گفته وی محاظفت و توزیع مهم‌ترین اطلاعات انسان‌ها در طول زمان و فضا مزیت‌های عمده‌ای برای دانش آیندگان دارد.

فناوری‌های نوین | خدمات و کاربردها |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.