1397/08/15

مرگ کپلر، تولد تس

با اتمام سوخت و خاموش شدن تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler )، ناسا (NASA) امیدوار است با استفاده از تلسکوپ فضایی تس (Tess) اکتشاف در عمق فضا را باقدرت بیشتری پیگیری کند. تلسکوپ فضایی کپلر پس از ۹سال فعالیت و کشف حدود ۳هزار سیاره فراخورشید در مدار ستاره‌های دوردست، با اتمام سوخت برای همیشه خاموش شد. کپلر در...
مرگ کپلر، تولد تس

با اتمام سوخت و خاموش شدن تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler )، ناسا (NASA) امیدوار است با استفاده از تلسکوپ فضایی تس (Tess) اکتشاف در عمق فضا را باقدرت بیشتری پیگیری کند.
تلسکوپ فضایی کپلر پس از ۹سال فعالیت و کشف حدود ۳هزار سیاره فراخورشید در مدار ستاره‌های دوردست، با اتمام سوخت برای همیشه خاموش شد.
کپلر در ماه مارس سال۲۰۰۹ به فضا پرتاب شد. مأموریت این تلسکوپ ۵۵۰میلیون دلاری برای ۳.۵سال برنامه‌ریزی‌شده بود، تا پیش از بروز برخی مشکلات، کپلر باقدرت به فعالیت و کشف سیاره‌های فراخورشیدی ادامه می‌داد.
طی چند ماه اخیر مشکلات مختلفی برای کپلر روی داد و ناسا در دفعات مختلف مجبور شد تلسکوپ را در وضعیت خواب (sleep mode) قرار دهد. در این وضعیت، سامانه‌های غیرضروری کپلر خاموش می‌شدند تا تلسکوپ با حداقل سوخت مصرفی کار کند.
پس از ارسال موفق داده‌های آخرین مأموریت رصدی، گروه مأموریت کپلر، جمعه ۱۹اکتبر مصادف با ۱۹مهر، دستور قرارگیری در موقعیت جدید برای شروع مأموریت تازه جمع‌آوری داده را با استفاده از شبکه فضایی عمیق (Deep Space Network) برای تلسکوپ ارسال کردند.
اما مشخص شد کپلر به دلیل تمام شدن سوخت، خود را در وضعیت خواب قرار داده است. درنهایت، هفته قبل ناسا به‌صورت رسمی اعلام کرد که تلسکوپ فضایی کپلر پس از ۹سال فعالیت برای همیشه خاموش شد.
خداحافظ کپلر، سلام تس
تلسکوپ فضایی تس (Tess) که با همکاری پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و ناسا طراحی و ساخته شد، ۱۸آوریل۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد.
مأموریت تس، جستجوی سیاره‌های فراخورشید در فضایی ۴۰۰برابر مناطق تحت پوشش تلسکوپ کپلر است. ناسا امیدوار است با کمک تلسکوپ تس بتواند بیش از ۲۰هزار سیاره فراخورشید دیگر را شناسایی کرده و احتمال وجود حیات در آن‌ها را موردبررسی قرار دهد.
همچنین با بررسی کل آسمان، امکان شناسایی منظومه‌هایی در مدار ستارگان ۱۰برابر نزدیک‌تر و ۱۰۰برابر درخشان‌تر از نمونه‌های کشف‌شده توسط تلسکوپ کپلر فراهم می‌شود.

منبع: سیناپرس

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

استفاده ناسا از آخرین نفس تلسکوپ کپلر

1397/06/27
درحالی‌که مشخص نیست چه میزان سوخت برای تلسکوپ کپلر باقی‌مانده، دانشمندان ناسا می‌خواهند شانس خود را امتحان کنند و بار دیگر کپلر را بیدار کنند تا مأموریتی جدید انجام دهد.

تلسکوپ فضایی کپلر بازنشسته شد

1397/07/11
تلسکوپ کپلر در سال۲۰۰۹ به فضا پرتاب شد و قرار بود مأموریت آن حدود ۳.۵سال به طول بینجامد. اما این زمان حدود ۵سال دیگر نیز تمدید شد. حال با کاهش شدید ذخیره سوخت کپلر (Kepler) و کاهش کیفیت...

کپلر از نفس افتاد

1397/08/05
تلسکوپ فضایی کپلر در ماه مارس سال ۲۰۰۹به فضا پرتاب شد. مأموریت این تلسکوپ ۵۵۰میلیون دلاری برای ۳.۵سال برنامه‌ریزی شده بود، اما اکنون بیش از ۹سال از فعالیت این تلسکوپ می گذرد. طی چند ماه...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.