1397/08/12

چین و ساخت ماهواره‌ای برای شکار زیردریایی‌ها!

نیروی دریایی چین در حال طراحی یک دستگاه لیزری قابل نصب روی ماهواره به منظور جستجو نشان‌گذاری زیردریایی‌های دشمن می‌باشد. ماهواره شکارچی زیردریایی چین قادر خواهد بود اهدافی شناور در ۵۰۰متر زیر سطح دریا را تشخیص داده و آن را با تالبش لیزر برای گیرنده‌های لیزری نشان‌گذاری کند. این ماهواره همچنین در مورد...
چین و ساخت ماهواره‌ای برای شکار زیردریایی‌ها!
نیروی دریایی چین در حال طراحی یک دستگاه لیزری قابل نصب روی ماهواره به منظور جستجو نشان‌گذاری زیردریایی‌های دشمن می‌باشد. ماهواره شکارچی زیردریایی چین قادر خواهد بود اهدافی شناور در ۵۰۰متر زیر سطح دریا را تشخیص داده و آن را با تالبش لیزر برای گیرنده‌های لیزری نشان‌گذاری کند. این ماهواره همچنین در مورد اقیانوس‌های جهان نیز اطلاعاتی جمع‌آوری خواهد کرد.

پروژه ساخت ماهواره شکارچی با عنوان گوانلان (Guanlan) که به معنی "مشاهده امواج بزرگ" می‌باشد، در ماه می در لابراتوار ملی فناوری و علوم دریایی چین کلید خورد. به گفته سانگ ژیائوکوان (Song Xiaoquan) یکی از محققین پروژه گوانلان، این ماهواره می‌تواند لایه فوقانی آب اقیانوس‌ها را نسبتا شفاف مدلسازی کند و معادلات نظامی زیادی را تغییر خواهد داد.

برای بیش از نیم قرن، طراحان اسلحه به دنبال ساخت لیزری بوده‌اند که بتواند زیردریایی‌های شناور در زیر سطح آب را کشف و نشان‌گذاری کنند. وقتی که یک اشعه لیزر به یک زیردریایی اصابت می‌کند، بعضی از پالس‌های انرژی منعکس می‌شوند. این پالس‌ها توسط حسگرهایی شناسایی شده و به کمک نرم‌افزار تحلیل می‌گردند تا موقعیت مکانی هدف، سرعت و ابعاد آن تشخیص داده شود.

در کاربردهای فیزیکی، این فناوری لیزری به آسانی تحت تاثیر محدودیت‌ها و عوامل مزاحم مختلف همچون ابرها، مه، آب گل‌آلوده و موجودات دریایی قرار می‌گیرند. علاوه بر این، وقتی که اشعه لیزر وارد آب می‌شود، تا حدودی پخش می‌گردد و تنظیم دقیق آن بر روی هدف با چالش‌هایی همراه است. پیش از این آمریکا و شوروی در زمان رقابت خود توانسته بودند به بیشینه عمق ۱۰۰متر در تشخیص لیزری زیر سطح آب دست پیدا کنند. سازمان پروژه‌های پیشرفته نظامی آمریکا (DARPA) و ناسا بعدها در پروژه‌ای مشترک توانستند این عمق را تا ۲۰۰متر افزایش دهند. یکی از محققین آکادمی علوم چین (CAS) که در پروژه گوانلان حضور ندارد، دستیابی به عمق ۵۰۰متر را "انجام ماموریت غیر ممکن" تعبیر کرد.

تیم تحقیقاتی چینی تلاش دارد تا یک اشعه لیزری قدرتمند طراحی کند که در فرکانس‌های مختلف پالس بفرستد و به گیرنده‌های حساس کمک کند تا حجم بیشتری از اطلاعات را از اعماق بیشتر کسب کنند. این لیزرها قادر خواهند بود ناحیه‌ای به وسعت 100 کیلومتر را اسکن کنند یا محدوده‌ای ۱کیلومتر مربعی از اقیانوس را به صورت دقیق مشخص کنند. پس از توسعه فناوری این لیزر، احتمالا ساخت آن به موسسه اپتیک و مکانیک دقیق ژیان (Xian Institute of Optics and Precision Mechanics) واگذار خواهد شد. ضمن اینکه برای افزایش دقت ماهواره در تشخیص زیردریایی‌ها، یک رادار میکروویو نیز به آن اضافه خواهد شد تا محدوده مورد نظر برای هدف‌گیری لیزر را مشخص کند.
منبع: sputniknews

جنگ‌های فضایی | جاسوسی فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

نیروی فضایی مدنظر ترامپ ۱۳ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت

1397/07/01
نیروی فضایی پیشنهادی ترامپ در پنج سال اول ۱۲.۹ میلیارد دلار هزینه به همراه خواهد داشت. ایجاد یک نیروی فضایی به‌عنوان یکی از نهادهای جداگانه ارتش توسط ترامپ پیشنهاد شد که این خبر واکنش چین...

نیروی فضایی آمریکا؛ رقابت با رقیبان یا ایجاد بازار تسلیحاتی جدید

1397/07/29
با دستور تشکیل نیروی فضایی، این نخستین بار پس از تصویب لایحه امنیت ملی در سال ۱۹۴۷ است که یک شاخه‌جدید به نیروهای مسلح آمریکا افزوده می‌شود. بر اساس گزارش رسانه‌ها، شاخه‌ جدید نیروی فضایی...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.