1397/08/09

درِ کثیف فضایی در روسیه!

حدود یک هفته تا ۱۰روز قبل از پرتاب هر سفینه سرنشین‌دار، فضانوردان از شهر ستاره‌ای در حومه مسکو به مرکز پرتاب‌های فضایی بایکونور پرواز می‌کنند. در بایکونور، کیهان‌نوردان در هتلی به نام کاسمونافت ساکن می‌شوند. در روزهای بعد آن‌ها ضمن انجام تمرین‌های مختلف، دادن آزمون‌های نظری و عملی، در مراسم مختلفی بر...
درِ کثیف فضایی در روسیه!

حدود یک هفته تا ۱۰روز قبل از پرتاب هر سفینه سرنشین‌دار، فضانوردان از شهر ستاره‌ای در حومه مسکو به مرکز پرتاب‌های فضایی بایکونور پرواز می‌کنند. در بایکونور، کیهان‌نوردان در هتلی به نام کاسمونافت ساکن می‌شوند.
در روزهای بعد آن‌ها ضمن انجام تمرین‌های مختلف، دادن آزمون‌های نظری و عملی، در مراسم مختلفی بر اساس سنت‌های مرسوم شرکت می‌کنند. در روز پرتاب، قبل از خروج از هتل، کیهان نوردان طبق سنت مرسوم باید در اتاق خود را امضا کنند. این رسم یادگاری از روز ۱۲آوریل ۱۹۶۱و بنیان‌گذار آن یوری گاگارین (Yuri Gagarin) نخستین فضانورد جهان است.
وی بعد از آنکه از اتاقش خارج شد تا به محل پوشیدن لباس فضایی و سپس سکوی پرتاب برود، در اتاق را به رسم یادبود امضا کرد. چند روز بعد از سفر گاگارین و بازگشت او به مسکو، مسئولان بایکونور تصمیم گرفتند با نصب قاب عکس بر روی این در، از امضای گاگارین حفاظت کنند اما وقتی به سراغ اتاق گاگارین آمدند متوجه شدند پیرزنی که مسئول جارو و نظافت اتاق بوده به تصور اینکه کسی در را کثیف کرده، امضای گاگارین را به کلی پاک کرده است.
گرچه امضای گاگارین از بین رفت اما این کار به عنوان یک سنت باقی ماند و از آن تاریخ تا امروز همه فضانوردان در روز پرتاب بعد از ترک اتاق، در را امضا می کنند. درها بعد از چند امضا، به موزه منتقل می‌شود و در جدیدی جای آن را می گیرد! جالب آنکه موزه‌های زیادی در روسیه و حتی کشورهای دیگر که فضانوردشان از بایکونور به فضا سفر کرده مشتاق آن هستند که این درها را داشته باشند.

 

 

فضانوردی و سرنشین‌دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

جانشین فضانورد ترشکوا درگذشت

1397/06/10
تاتیانا کوزنتسوا (Tatiyana Kuznetsova) زن فضانوردی که به‌عنوان عضو علی‌البدل گروه والنتینا ترشکوا (Valentina Tereshkova) به همراه او آموزش‌دیده بود، ۲۸اوت۲۰۱۸ درگذشت.

چهل و یکمین فضانورد شوروی

1397/07/28
والری ریومین (Valery Ryumin)، چهل و یکمین فضانورد شوروی و دارای دو مدال قهرمان اتحاد شوروی، در ۱۶اوت ۱۹۹۳ در کامسامولسک آمور در ناحیه خاباروفسک روسیه به دنیا آمد .کالج فنی کالنینگراد (Kaliningrad...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.