1397/08/13

مسابقه بر روی زمین , برای زندگی در فضا

پژوهشگاه پزشکی فضایی سازمان هوافضایی آلمان (-Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt e.V-DLR) اعلام کرد مسابقه‌ای را برای کسانی که مایل به شرکت در یک آزمایش فضایی هستند برگزار خواهد کرد. پژوهشگاه پزشکی فضایی سازمان هوافضایی آلمان از علاقمندان به فضانوردی برای شرکت در یک آزمایش فضایی بر روی زمین دعوت...
مسابقه بر روی زمین , برای زندگی در فضا
سیروس برزو: پژوهشگاه پزشکی فضایی سازمان هوافضایی آلمان (-Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt e.V-DLR) اعلام کرد مسابقه‌ای را برای کسانی که مایل به شرکت در یک آزمایش فضایی هستند برگزار خواهد کرد.
پژوهشگاه پزشکی فضایی سازمان هوافضایی آلمان از علاقمندان به فضانوردی برای شرکت در یک آزمایش فضایی بر روی زمین دعوت کرد. شرکت کننده باید ۶۰روز در رختخواب بماند و در مجموع در کاری پژوهشی به مدت ۸۹روز شرکت کند. برنده این مسابقه مبلغ ۱۶۵۰۰یورو دریافت خواهد کرد.
شرایط داوطلبان بر اساس اطلاعیه پژوهشگاه پزشکی فضایی آلمان به شرح زیر است:
مردان و زنان سالم از ۲۴تا ۵۵ساله،
غیر سیگاری،
قد: ۱۵۳-۱۹۰سانتی متر،
BMI (شاخص توده بدن): ۱۹-۳۰کیلوگرم
گروه شماره ۱: پایان ماه مارس تا پایان ماه ژوئن ۲۰۱۹
گروه شماره ۲: اوایل سپتامبر - اوایل دسامبر ۲۰۱۹
با توجه به این که ایجاد شرایط عدم وجود گرانش به‌طور طولانی مدت بر روی زمین غیرممکن است, روش‌های مختلفی مدل‌سازی می‌شود تا از زاویه‌های مختلف اثرات تقریبا مشابه بی‌وزنی را بر روی فرد در آزمایش‌های مختلف به دست آید و به اشکال مختلف کاهش اثرات گرانش بر روی بدن مورد بررسی قرار بگیرد. از جمله این آزمایش‌ها می‌توان به غوطه‌وری طولانی مدت در مایع؛ استراحت در تخت خواب به‌مدت طولانی و بی‌تحرکی طولانی مدت اشاره کرد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

کوتاه و خواندنی، نخستین بار کدام فضانورد در فضا خوابید؟

1397/06/23
گرمان تیتف سرنشین ۲۶ساله وستک-۲ (Vostak-2) که در سال ۱۹۶۱به عنوان دومین فضانورد راهی مدار زمین شد، نخستین کسی است که در فضا خوابید. سفر تیتف حدود ۲۵ساعت طول کشید و از این رو تیتف ساعاتی...

فضانوردی به چه درد می‌خورد؟

1397/07/30
پاول وینوگرادوف (Pavel Vinogrado)، فضانورد باسابقه روس، که حدود ۵۵۰روز از عمر خود را در مجتمع مداری میر (Mir) و ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) گذرانده در پاسخ به اینکه فضانوردان مأمور به...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.