1397/08/05

ملاقات با یک کاوشگر در ماموریت آپولو ۱۲

آپولو ۱۲ دومین مأموریت برای بردن انسان به ماه بود. محل فرود در نزدیکی مکان کاوشگر نقشه‌بردار ۳ انتخاب شد. این کاوشگر یک فضاپیمای رباتیک است که سه سال پیش از مأموریت آپولو ۱۲ یعنی در سال ۱۹۶۶ بر روی ماه فرود آمد. در این عکس برجسته که توسط خلبانِ ماژول قمری آلن بین گرفته‌شده، فرمانده مأموریت پیت کانرد...
ملاقات با یک کاوشگر در ماموریت آپولو ۱۲

 آپولو ۱۲(Apollo-12) دومین مأموریت برای بردن انسان به ماه بود. محل فرود در نزدیکی مکان کاوشگر نقشه‌بردار ۳ انتخاب شد. این کاوشگر یک فضاپیمای رباتیک است که سه سال پیش از مأموریت آپولو ۱۲ یعنی در سال ۱۹۶۶ بر روی ماه فرود آمد.

ملاقات با یک کاوشگر در ماموریت آپولو ۱۲
در این عکس برجسته که توسط خلبانِ ماژول قمری آلن بین (Alan Bean) گرفته‌شده، فرمانده مأموریت پیت کانرد (Pete Conrad) فضاپیمای نقشه‌بردار ۳ را به آهستگی تکان می‌دهد تا ببیند چقدر محکم مستقر شده است. ماژول قمری از دور قابل مشاهده است. مأموریت آپولو۱۲ عکس‌ها و سنگ‌های زیادی را از ماه به همراه خود آورد. در میان نقاط عطفی که توسط آپولو۱۲ به ثبت رسید، بستۀ آزمایشات سطح ماه آپولو مشهود است. این بسته حاوی آزمایشات زیادی است، از جمله آزمایشی است که باد خورشیدی را اندازه‌گیری کرد.


منبع: بیگ بنگ

فضانوردی و سرنشین‌دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

برنامه جسورانه ناسا برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ

1397/07/16
ناسا به طور رسمی برنامه سه مرحله‌ای خود برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ را تشریح کرد. به این ترتیب بشر بار دیگر روی کره ماه قدم خواهد گذاشت، اما ظاهرا این‌بار قصد بازگشت زودهنگام از آن...

چین، ماه مصنوعی می‌سازد!

1397/07/28
یکی از شهرهای چین در نظر دارد برای روشن کردن آسمان‌، یک "ماه مصنوعی" به آسمان پرتاب کند. قرار است این ماهواره درخشان در سال ۲۰۲۰ در جنوب غربی شهر چنگدو مورد استفاده قرار گیرد و هشت ساعت...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.