1397/08/06

کشف شهاب سنگ نیم تنی در فرانسه

در فرانسه یک شهاب‌سنگ با وزن تقریباً نیم تن کشف شده است، این بزرگ‌ترین شهاب‌سنگ کشف شده در تاریخ این کشور است.انجمن ستاره‌شناسی فرانسه، شهاب‌سنگی را با وزن ۴۴۷ کیلوگرم پیدا کردند که در تاریخ این کشور بزرگ‌ترین شهاب سنگ بوده است. این شهاب‌سنگ در تاریخ ۳ اکتبر سال جاری، در شهرستان اوب در شمال شرقی فرانسه...
کشف شهاب سنگ نیم تنی در فرانسه

در فرانسه یک شهاب‌سنگ با وزن تقریباً نیم تن کشف شده است، این بزرگ‌ترین شهاب‌سنگ کشف شده در تاریخ این کشور است.انجمن ستاره‌شناسی فرانسه، شهاب‌سنگی را با وزن ۴۴۷کیلوگرم پیدا کردند که در تاریخ این کشور بزرگ‌ترین شهاب سنگ بوده است.
این شهاب‌سنگ در تاریخ  ۳اکتبر سال جاری، در شهرستان اوب در شمال شرقی فرانسه کشف شده است. ستاره‌شناسان فرانسوی گفته‌اند که این شهاب‌سنگ امکان دارد بیش از ۵۵ هزار سال پیش با زمین برخورد کرده باشد.
چندی پیش یک شهاب‌سنگ قمری با وزن ۵.۵کیلوگرم در حراج در ایالات‌متحده امریکا به قیمت ۶۱۲هزار دلار فروخته شد. پیشتر نیز گزارش شده بود که ساکن ایالت میشیگان امریکا بیش از ۳۰سال از یک شهاب‌سنگ به ارزش ۱۰۰هزار دلار برای نگه‌داشتن دروازه استفاده می‌کردند.
یک شهاب سنگ قطعهٔ جامدی از بقایای جامانده از جرم‌هایی مانند یک دنباله‌دار، سیارک یا شهاب‌وارهاست که در اصل در فضای بیرونی شکل گرفته و توانسته پس از گذر از جو و تحمل تأثیر آن، بر روی سطح زمین یا یک سیارهٔ دیگر انتقال یابد. هنگامی‌که جرمی به جو وارد می‌شود، عوامل گوناگونی مانند اصطکاک، فشار و تعامل شیمیایی با گازهای اتمسفری، باعث گرم شدن جرم و انتشار آن انرژی می‌شوند. این جرم سپس به یک شهاب‌واره تبدیل می‌شود و برای زمان کوتاهی یک آذرگوی را تشکیل می‌دهد که همچنین به عنوان یک شهاب  یا ستارهٔ درحال سقوط دیده و شناخته می‌شود؛ اخترشناسان نمونه‌های درخشان این پدیده را آذرگوی می‌نامند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

آثار حیات در شهاب‌سنگ‌ها

1397/05/30
در ماه مارس ۲۰۱۵ دانشمندان ناسا (NASA) برای نخستین بار گزارش دادند که توانستند ترکیبات ارگانیک موجود در DNA و RNA ازجمله اوراسیل (Uracil)، سیتوزین (Cytosine) و تیمین (Thymine) را در محیط...

اینجا شهاب‌سنگ‌هایی با قیمت‌های کهکشانی می‌فروشند!

1397/06/19
این روزها برای هر کار کوچک و بزرگی، از خریدهای روزانه گرفته تا خرید منزل می‌توان سری به سایت‌ها و اپلیکیشن‌های مختلف زد اما در این میان آگهی‌های با مضامین عجیب کم نیستند که یکی از عجیب‌ترین...

جستجوی شهاب سنگ ها با کمک ابزارهای ردیابی

1397/07/09
بیشتر مواقع این پرسش برای جویندگان شهاب‌سنگ پیش می‌آید که آیا می‌توانند برای جست‌وجوی شهاب‌های سنگی مانند شهاب‌سنگ‌های آهنی از دستگاه فلزیاب استفاده کنند؛ پاسخ مثبت است و بدون شک استفاده...

آیا جمع آوری شهاب سنگ ها قانونی است؟

1397/07/25
از زمانی که ما انسان‌ها پی برده‌ایم که شهاب سنگ‌ها تکه سنگ‌هایی هستند که از آسمان سقوط می‌کنند، همواره آن‌ها را جمع آوری کرده‌ایم. گاهی اوقات، خوش آمدگویی ناخوشایندی در سیاره زمین با آن‌ها...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.