1397/08/13

اولین نگاه تاسواره‌های مریخ‌گرد به سیاره سرخ

یکی از دو تاسواره‌ای که برای اولین بار به مأموریت فضای عمیق فرستاده شده‌اند، اولین عکس خود را از مریخ گرفته‌ و به زمین مخابره کرد. ناسا در ماه مه با پرتاب فرودگر مریخی اینسایت (InSight)، دو ماهواره کوچک یا همان تاسواره را به اندازه دو کیف دستی به نام‌های مارکو-آ (Marco-A) و مارکو-بی (MarCO-B) با...
اولین نگاه تاسواره‌های مریخ‌گرد به سیاره سرخ

یکی از دو تاسواره‌ای که برای اولین بار به مأموریت فضای عمیق فرستاده شده‌اند، اولین عکس خود را از مریخ گرفته‌ و به زمین مخابره کرد.
 ناسا در ماه می با پرتاب فرودگر مریخی اینسایت (InSight)، دو ماهواره کوچک یا همان تاسواره را به اندازه دو کیف دستی به نام‌های مارکو-آ (Marco-A)  و مارکو-بی (MarCO-B)  با آن همراه کرد.
این دو فضاپیمای کوچک در نوع خود اولین هستند که به فضای عمیق رسیده‌اند و اکنون یک تصویر از اولین نگاه‌شان به سیاره سرخ را برای ما فرستاده‌اند.
در این تصویر که در تاریخ ۳ اکتبر توسط MarCO-B گرفته شده، مریخ را به شکل نقطه کوچک قرمز رنگی در سمت راست می‌بینیم.
تاسواره برای گرفتن این عکس باید برنامه‌ریزی می‌شد تا بچرخد و بتواند دوربین خود را به سمت مریخ بگیرد.

اولین نگاه تاسواره‌های مریخ‌گرد به سیاره سرخ
گوشه‌هایی از چندین ابزار جانبی تعبیه شده روی تاسواره از جمله یک پتوی حرارتی در سمت چپ و بالا و در زیر آن، آنتن تغذیه نیز در حاشیه این عکس دیده می‌شود. همچنین سمت راست تصویر توسط با استفاده از آنتن تقویت اشغال شده است.
این عکس از فاصله حدود ۱۲.۸ میلیون کیلومتری گرفته شده است، اما جالب اینجاست که تا رسیدن این دو تاسواره به مریخ ۸۵ میلیون کیلومتر راه مانده است، چرا که مریخ در حال دور شدن از تاسواره‌ها است.
هنگامی که آن‌ها به مریخ برسند، با فرود فرودگر اینسایت بر سطح مریخ، به تقویت ارتباط با زمین کمک می‌کنند.

اولین نگاه تاسواره‌های مریخ‌گرد به سیاره سرخ
گفته می‌شود که مدارگرد ام ار او “MRO” اغلب کارها را انجام می‌دهد و مأموریت مارکو (MarCO) بیشتر برای آزمایش آن است که آیا تاسواره‌ها قادر به تحمل سختی چنین سفر فضایی دشواری هستند یا خیر؟
به نظر می‌رسد که ناسا به تاسواره‌ها بیشتر جذب شده است، چرا که ضمن داشتن اندازه کوچک، بسیار ارزان‌تر و ساده‌تر از فضاپیماهای رایج کنونی هستند.
تاکنون، تاسواره‌ها برای نظارت بر آب و هوا، شکار سیاره‌های فراخورشیدی، تمیز کردن زباله‌های فضایی و آزمایش چگونگی رشد سبزیجات در فضا برای مأموریت‌های آینده انسانی تنها به مدار زمین فرستاده شده بودند و این اولین بار است که دو تاسواره به فضای عمیق فرستاده می‌شوند.
اگر مأموریت مارکو موفقیت‌آمیز باشد، می‌تواند مسیر را برای تا سواره‌های دیگر در مأموریت‌های فضای عمیق هموار کند.
برنامه‌ها برای ارسال تاسواره‌ها به ماه، سیارک‌ها و احتمالاً حتی سفرهای میان ستاره‌ای با سرعت بالا به آلفا سنتاوری در حال تدوین است.
تاسواره‌های مارکو  قرار است در تاریخ ۲۶ نوامبر به مریخ برسند.


کاوش‌های فضایی | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

توسعه فناوری ماهواره‌های مکعبی برای ارائه خدمات کاربردی

1397/06/26
رئیس سازمان فضایی ایران گفت: «طراحی و ساخت ماهواره‌های مکعبی و منظومه‌های ماهواره‌ای در دستور کار قرار گرفت تا بر اساس نیازهای کشور، فناوری فضایی توسعه‌یافته و خدمات کاربردی به جامعه ارائه...

مخابرات لیزری در ماهواره‌های مکعبی

1397/07/15
شرکت آمریکایی آیرواسپیس کورپوریشن (Aerospace Corporation) با انجام ماموریت اخیر خود با عنوان مخابرات اپتیکال و آزمایش سنسور (OCSD) موفق شد برای نخستین بار مخابرات لیزری را بر روی ماهواره‌های...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.