1397/08/02

ادعای وجود اکسیژن در سطح زیرین مریخ

ناسا می‌گوید جدیدترین بررسی‌ها حاکی از این است که احتمالا سطح زیرین مریخ مملو از اکسیژن است که می‌تواند امکان زندگی و سکونت در سیاره سرخ را فراهم کند. این مطالعه توسط ولادا استامنکوویچ، از آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا (JPL)، رهبری شد و یافته‌های تیم محققان به دست آمده از دو کشف مختلف است. اول اینکه ما...
ادعای وجود اکسیژن در سطح زیرین مریخ

ناسا می‌گوید جدیدترین بررسی‌ها حاکی از این است که احتمالا سطح زیرین مریخ مملو از اکسیژن است که می‌تواند امکان زندگی و سکونت در سیاره سرخ را فراهم کند.
این مطالعه توسط ولادا استامنکوویچ، از آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا (JPL)، رهبری شد و یافته‌های تیم محققان به دست آمده از دو کشف مختلف است.
اول اینکه ما می‌دانیم احتمال این وجود دارد که دریاچه‌های آب شور زیرزمینی در مریخ وجود داشته باشد که یکی از آنها به طور خاص احتمال زیاد در زیر قطب یخی مریخ واقع شده است. این بدان معنی است که اگر این دریاچه‌ها واقعا وجود داشته باشند، در اکثر آنها اکسیژن زیادی وجود دارد.
دوم اینکه مریخ‌نورد کنجکاوی (Curiosity) در سال ۲۰۱۶ کشف کرد که مریخ ممکن است یک جو غنی از اکسیژن داشته باشد، اما از دست رفتن میدان مغناطیسی آن به این معنی است که اکثر اکسیژن سطحی آن فرار کرده است. با این حال، اکسیژن هنوز در سنگ‌ها و صخره‌های مریخ وجود دارد که بدان معنی است که ممکن است در زیر سطح سیاره نیز وجود داشته باشد.
با توجه به هر دوی این اکتشافات، محققان نگاهی به میزان اکسیژن احتمالی موجود در دریاچه‌های آب شور زیرزمینی کردند و اینکه آیا برای حمایت از حیات کافی خواهد بود؟
آن‌ها دریافتند که این امر ممکن است، به ویژه در مناطق قطبی، زیرا درجه حرارت پایین این مناطق به این معنی است که اکسیژن برای ورود به این دریاچه‌ها کار آسان‌تری دارد.
این تحقیق، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد و با توجه به حجم ناشناخته‌ها در مریخ، مخالف هم کم ندارد چرا که هنوز وجود دریاچه‌های آب شور زیرزمینی اثبات نشده است.
اما گام بعدی، نشان دادن این است که با توجه به آنچه که ما در مورد مریخ می‌دانیم، چگونه ممکن است زندگی بر روی سیاره سرخ وجود داشته باشد. علاوه بر این، باید تحقیق کرد که زندگی در سیارات دیگر چگونه بدون فتوسنتز وجود خواهد داشت.



کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

بقای انسان در مریخ به لباس فضانوردی گره می‌خورد

1397/06/10
نتایج تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که ساکنان آینده مریخ به دلیل سرمای شدید این سیاره، برای بقا به لباس فضانوردی خود متکی خواهند بود.

کشاورزی در مریخ ؛ چگونه در مریخ محصولات غذایی تولید کنیم؟

1397/07/04
کشاورزی در مریخ یکی از گام‌های نخست برای استعمار این سیاره است. تحقیقات در این راستا می‌تواند به روند بهبود امنیت غذایی و حفاظت زیست‌محیطی بر روی زمین هم کمک کند. در این نوشتار به این سؤال...

شیائومی در حال کار بر روی نمونه اولیه خانه‌ای برای زندگی در مریخ است

1397/07/25
رویای استعمار یک سیاره شاید بزرگترین آرزویی باشد که انسان در ذات خود دارد. مهم نیست چقد راه را باید طی کنید و چه مقدار انرژی در لحظه استفاده خواهید کرد، سازمان‌های فضایی و تیم‌های علمی در...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.