1397/08/02

ناسا از اموال خود مراقبت نمی کند

دفتربازرسی کل ناسا (NASA) به‌تازگی گزارشی منتشر کرده که شامل جزئیاتی از بی‌احتیاطی این سازمان در مراقبت از ابزارها و یادگاری‌های تاریخی است. به‌نظر می‌رسد ناسا طی سال‌های گذشته چند دارایی مهم خود را گم کرده است از جمله یک کیسه حاوی خاک ماه، کنترل دستی ماژول فرماندهی آپولو ۱۱ (Apollo-11) و حتی یک نمونه...
ناسا از اموال خود مراقبت نمی کند

دفتربازرسی کل ناسا (NASA) به‌تازگی گزارشی منتشر کرده که شامل جزئیاتی از بی‌احتیاطی این سازمان در مراقبت از  ابزارها و یادگاری‌های تاریخی است.
به‌نظر می‌رسد ناسا طی سال‌های گذشته چند دارایی مهم خود را گم کرده است از جمله یک کیسه حاوی خاک ماه، کنترل دستی ماژول فرماندهی آپولو ۱۱ (Apollo-11) و حتی یک نمونه اولیه از ماه‌نورد.
در این گزارش آمده است: «فرایندهای امانت‌دهی  اموال تاریخی ناسا طی ۶دهه گذشته بهبود یافته است. اما در این میان تعداد زیادی از اموال  تاریخی  سازمان گم یا جابه‌جا شده‌اند، گاهی اوقات حتی یک کارمند قدیمی یا پیمانکار به دلیل نبود فرایندهای  لازم آن‌ها را همراه خود برده است.»
حال آنکه بازپس گرفتن این اموال تاریخی چالش برانگیز است، زیرا باید تلاش زیادی برای یافتن شی انجام شود و از سوی دیگر ناسا نیز گاهی اوقات تمایل به ادعای مالکیت شی ندارد.
همچنین تلاش‌های پیشین برای بازگرداندن اموال تاریخی ناسا چندان رضایت بخش نبوده است. طبق این تحقیق علاوه بر موارد گفته شده گاهی اوقات ناسا اشیای تاریخی را بدون توافقنامه‌های  قابل قبول امانت داده است.
در همین راستا این سازمان چند توصیه برای برطرف کردن این چالش‌ها نیز ارائه کرده است.

تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

نتایج دستاوردهای ناسا در زندگی روزمره

1397/07/07
ناسا ابزار تعاملی جالبی توسعه داده است که نشان می‌دهد، چگونه فناوری‌های فضایی این سازمان در زندگی روزمره انسان اثرگذار بوده است. این ابزار تعاملی (NASA Home and City) نام دارد و در آن،...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.