1397/08/01

پرتاب ۴۵۰ هزار گالن آب تنها در یک دقیقه+فیلم

اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا با استفاده از یک سامانه که خود آن را سامانه حفاظت از جرقه زنی و تخریب صدا آب (Ignition Overpressure Protection and Sound Suppression water deluge system) نامیده است، موفق به فرستادن ۴۵۰هزار گالن آب تنها در یک دقیقه در هوا شد. در عرض یک دقیقه، این سامانه حدود ۴۵۰هزار...
پرتاب ۴۵۰ هزار گالن آب تنها در یک دقیقه+فیلم

اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا با استفاده از یک سامانه که خود آن را  سامانه حفاظت از جرقه زنی و تخریب صدا آب (Ignition Overpressure Protection and Sound Suppression water deluge system) نامیده است، موفق به فرستادن ۴۵۰هزار گالن آب تنها در یک دقیقه در هوا شد.  در عرض یک دقیقه، این سامانه حدود ۴۵۰هزار گالن آب را آزاد کرد. ارتفاع آب‌های فرستاده شده به هوا تا ۳۰متر می‌رسد.
به گفته ناسا هدف این عملیات، کاهش شدید میزان گرما و انرژی تولید شده توسط پرتاب ماهواره‌برها است. میزان آب آزاد شده توسط این سامانه به اندازه مقدار آب لازم برای پر کردن یک استخر شنا است.
این آزمایش که ۱۵اکتبر و در مجموعه پرتاب ۳۹‌بی (‌39B) پایگاه فضایی کندی در فلوریدا انجام شد یک عملیات آماده سازی برای مأموریت اکتشافی-۱ (Exploration Mission-۱) نیز بود، بنابر برنامه‌ریزی‌های انجام شده، این مأموریت قرار است در ماه ژوئن سال ۲۰۲۰ انجام شود.
این مأموریت نخستین پرواز بدون خدمه سامانه پرتاب فضایی (Space Launch System) خواهد بود و شاید قوی‌ترین ماهواره‌بری باشد که تاکنون ساخته شده است زیرا ناسا بیش از یک دهه برای توسعه این ماهواره‌بر وقت صرف کرده است.

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضاپیمای اوریون بارهای تجاری ناسا را به فضا می‌برد

1397/07/18
شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin) در حال آماده‌سازی فضاپیمای اوریون (Orion) برای ماموریت‌های فضایی ناسا است. این فضاپیما می‌تواند بیش از یک سرنشین و بار مفید ناسا را به فضا حمل کند. نخستین...

نخستین سفرهای اکتشافی در منظومه­ شمسی

1397/07/28
بالاخره یک ماموریت باید اولین باشد. در فضا اولین اکتشاف­گران، فضاپیماهای دوقلوی پایونیر ۱۰ و ۱۱ (Pioneer-10،11) بودند که مسیر اکتشفات کیهانی را نشان دادند، در این مقاله در مورد این کاوشگرها...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.