1397/08/02

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

پارک زیبای ودنخا، در شمال شرقی مسکو و در نزدیکی مترویی به همین نام است. حروف «و.د.ن.خ.ا» خلاصه کلمات روسی «نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی اتحاد شوروی» بود. این محل در سال ۱۹۳۹ با عنوان «نمایشگاه سراسری کشاورزی» گشایش یافت. در دوران جنگ جهانی دوم نمایشگاه تعطیل و تنها در ۱۹۵۴ یعنی قریب ۱۰سال پس از جنگ،...
برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

پارک زیبای ودنخا، در شمال شرقی مسکو و در نزدیکی مترویی به همین نام است. حروف «و.د.ن.خ.ا» خلاصه کلمات روسی «نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی اتحاد شوروی» بود. این محل در سال ۱۹۳۹ با عنوان «نمایشگاه سراسری کشاورزی» گشایش یافت.
در دوران جنگ جهانی دوم نمایشگاه تعطیل و تنها در ۱۹۵۴ یعنی قریب ۱۰سال پس از جنگ، بازگشایی شد. در آن دوران سالن‌های متعدد این پارک به نمایش دستاوردهای کشاورزی و علوم و فناوری‌های مختلف اختصاص داشت. همچنین سالن‌هایی به هر یک از جمهوری‌های شوروی سابق اختصاص یافت.
از آنجا که این پارک زیبا یکی از مکان‌های دیدنی و گردشگری مسکو به شمار می‌رفت، چند سالی بعد از آغاز عصر فضا یکی از بزرگترین سالن‌های آن را به نمایشگاه دستاوردهای فضانوردی شوروی تبدیل کردند. در جلو این سالن، یک موشک وستک بر روی بازویی قرار گرفت که از مسافت زیادی دیده می‌شد و علاقمندان را به طرف خود می‌کشید. در داخل سالن هم نمونه‌هایی از ماهواره و سفینه‌های فضایی مختلف در معرض دید عموم قرار گرفته بود.بعد از فروپاشی اتحاد شوروی, به دلیل مشکلات مالی, ودنخا از«نمایشگاه دستاوردهای اقتصادی شوروی»، بازار مکاره بی در و پیکری با حضور بیش از ۳۵۰ شرکت داخلی و خارجی ساختند که در سالن‌های عظیم و محوطه زیبای آن از لوازم خانگی گرفته تا بلال و پیراشکی می فروختند. سالن دستاوردهای فضایی هم به بنگاه فروش خودروهای خارجی، گل فروشی، اسباب بازی فروشی و... تبدیل شد.
از چند سال قبل با تصمیم شهرداری مسکو، سالن‌ها و محوطه ودنخا پاکسازی و بتدریج به هویت سابق خود بازگشت. سالن دستاوردهای فضایی یکی از آخرین محل‌هایی بود که تعمیر و بازسازی آن بیش از یک سال طول کشید و امسال در سالروز سفر یوری گاگارین افتتاح شد و اینک بازدیدکنندگان می‌توانند در آنجا نمونه‌های زیادی از دستاوردهای فضایی از جمله ماهواره مخابراتی مولنیا، سفینه سایوز، موتور موشکی نیرومند ار.دی-۷۰، ماکت ایستگاه فضایی بین المللی (ISS)، انواع لباس‌های فضایی، مهنورد لوناخود و دهها نمونه دیگر را ببینند.
از جمله اشیای نمایشی جالب دیگر این نمایشگاه می‌توان به کاوشگران لونا (Loana)، ونرا (Venera) و مارس (Mars) اشاره کرد. علاقمندان همچنین می‌توانند از بخش‌های مختلف مجتمع مداری میر (Mir) که در اندازه واقعی ساخته شده بازدید کنند.

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

برگزیده تصویری از موزه فضایی ودنخای روسیه

منبع: خبرآنلاین

عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.