1397/08/01

درخواست ناسا از شرکت‌های فضایی برای ارسال فرودگر رباتیک به ماه

ناسا (NASA) به صورت رسمی درخواست خود را برای فرودگرهای کوچک به منظور انجام مأموریت‌های رباتیک و برنامه‌ریزی شده در سطح ماه اعلام کرد و دور اول پیشنهادات باید تا ماه نوامبر به این سازمان ارائه شود. آژانس فضایی آمریکا(رسما برای فرودگرهای کوچک که تا قبل از دسامبر ۲۰۲۱ آماده شوند، فراخوان داده است. پذیرش...
درخواست ناسا از شرکت‌های فضایی برای ارسال فرودگر رباتیک به ماه

ناسا (NASA) به صورت رسمی درخواست خود از بخش خصوصی برای ساخت فرودگرهای کوچک به منظور انجام مأموریت‌های رباتیک و برنامه‌ریزی شده در سطح ماه را اعلام کرد.
ناسا برای تأمین فناوری و ابزار و تجهیزات لازم برای مأموریت‌های رباتیک در ماه، از شرکت‌های فناور و فضایی خصوصی کمک طلبیده است.
آژانس فضایی آمریکا رسما برای فرودگرهای کوچک که تا قبل از دسامبر ۲۰۲۱ آماده شوند، فراخوان داده است.
پذیرش درخواست‌ها تا ۱۹ نوامبر باز است، اما ناسا قول برگزاری یک دوره دیگر از پذیرش پیشنهادات را در زمانی دیگر در سال آینده و سپس در فواصل منظم داده است.
این فراخوان بخشی از برنامه بازگرداندن انسان به سطح ماه در دهه ۲۰۲۰میلادی است. کاری که ۵۰سال توسط فضاپیمای آپولو ۱۷ (Apollo-17)انجام شد.
ناسا همچنین قصد دارد یک دروازه قمری (ایستگاه مداری) برای چرخش به دور ماه بسازد که محل اسکان فضانوردان و انجام آزمایشات و همچنین نقطه آغازی برای ماموریت‌های آینده به فضای عمیق باشد.
آژانس فضایی ناسا به طور خاص به دنبال ابزار و فناوری‌هایی است که می‌تواند دانش و اکتشاف را در سطح ماه پیشرفت دهد. ماموریت ایده آل ناسا شامل جمع‌آوری داده‌ها در مورد بادهای خورشیدی، جو، جریان گرما در ماه و غیره پیش از ماموریت‌های انسانی است.
استیو کلارک (Steve Clarke)، معاون اکتشاف ناسا، توضیح داد: «راهبرد این است که این مأموریت‌های مقدماتی ما را برای مأموریت‌های پیچیده آینده مانند جست‌وجوی منابع قابل استفاده در ماه، ایجاد شبکه‌های لرزه‌نگاری برای درک ساختار داخلی ماه و مطالعه کانی‌شناسی ماه و شیمی برای درک مبانی ماه آماده خواهد کرد.»
ناسا همچنین امیدوار است که ابزار و فناوری‌های منتخب، در مأموریت‌های آینده از جمله مأموریت‌های رباتیک و مأموریت انسانی در سطح مریخ مورد استفاده قرار گیرد.
طبق گزارش مطبوعات، فناوری‌های منتخب می‌توانند از سطح ماه به عنوان "آزمایش" برای مریخ استفاده کنند.


منبع: خبرآنلاین

فناوری‌های نوین | فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

برنامه ناسا برای بازگشت به ماه اعلام شد

1397/07/09
ناسا برنامه فضایی جدید خود را برای شش سال آینده و فراتر از آن که شامل بازگشت به کره ماه و مأموریت‌های فضای عمیق را در پی دستور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد. این طرح...

شرکت بلو اوریجین تا ۵ سال دیگر امکان سفر به ماه را فراهم می کند

1397/07/16
از زمان پایان ارسال فضانوردان ناسا به ماه (که البته بسیاری از تحلیلگران معتقدند چنین سفرهایی هیچ‌گاه واقعاً رخ نداده) تاکنون، رؤیای سفر دوباره به ماه همواره ذهن بسیاری از افراد را درگیر...

برنامه جسورانه ناسا برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ

1397/07/16
ناسا به طور رسمی برنامه سه مرحله‌ای خود برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ را تشریح کرد. به این ترتیب بشر بار دیگر روی کره ماه قدم خواهد گذاشت، اما ظاهرا این‌بار قصد بازگشت زودهنگام از آن...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.