1397/07/30

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط...
بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند.
در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند.
گرچه به‌کارگرفتن این گروه برای "سازمان فضایی روسیه"(Roscosmos) هزینه بردار بود اما روی دیگر سکه هزینه سنگینی است که این سازمان برای اجاره یک هواپیمای اختصاصی برای ارسال قطعات از بایکونور و هیئت کارشناس و ناظران از فرودگاه ونوکووو (Vnukovo) در مسکو به سامارا پرداخت کرد!
گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است!
با توجه شکست روسکاسموس در رساندن فضانوردان تازه نفس به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS)، روسکاسموس در موقعیت بسیار حساسی قرار گرفته است و باید هرچه زودتر دلیل شکست حامل فضایی سایوز مشخص و برطرف شود زیرا با توجه به عمر مفید سفینه‌های سایوز که ۲۰۰روز است، باید برای فرستادن گروه بعدی به ایستگاه فضایی بین‌المللی اقدام کند.
سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود.
از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد.
روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.

 

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

دو فضانورد پرواز ناموفق سایوز مجددا به فضا خواهند رفت

1397/07/22
دیمیتری راگوزین، رئیس آژانس فضایی روسیه، یک روز پس از فرود اضطراری نیک هیگ و الکسی اووچینین دو فضانورد فضاپیمای سایوز به خاک قزاقستان، گفت: «دو فضانوردی که از پرواز ناموفق فضاپیمای سایوز...

احتمال پرتاب دوباره سایوز قوت گرفت

1397/07/24
منبعی در صنعت هوافضای روسیه اعلام کرد، پرتاب بعدی ماهواره‎بر سایوز ممکن است در تاریخ ۲۸نوامبر انجام شود. خبرگزاری اینترفاکس (Interfax) روز شنبه، ۲۱مهر، به نقل از منبعی در صنعت هوافضای...

پربازدیدکننده ترین خبر

قدمی دیگر برای منظومه ماهواره‌ای نظامی آمریکا

ماهواره‌ مخابراتی نیروی هوایی ایالات متحده (USAF) توسط اتحادیه پرتاب‌ (ULA) به فضا پرتاب شد. این پرتاب روز شنبه ۱۶ مارس ( ۲۵ اسفند) ساعت ۲:۲۶ بامداد به وقت تهران در پایگاه فضایی کیپ‌کاناورال انجام شد. ماهواره‌بر این پرتاب دلتا-۴ (Delta-IV) بود که متعلق به اتحادیه پرتاب ماهواره‌ای آمریکا است. در سال ۲۰۰۱ مزایده‌ای برای ساخت ماهواره‌های یک منظومه ماهواره‌ای مخابراتی به منظور تامین ارتباطات نیرو‌های استراتژیک نیروی هوایی آمریکا از جمله پهپاد‌ها در سراسر جهان با شبکه اطلاعات دفاعی ارتش آمریکا (DISN) برگزار شد که طی آن شرکت بوئینگ برنده شد و قرار شد بوئینگ ۱۰ ماهواره‌ برای این منظومه که ست‌کام (Wideband Global Satcom) نام‌گذاری شده بود بسازد. بودجه ساخت پنج ماهواره اول این منظومه ۱.۴ میلیارد دلار اعلام شده است. WGS-10 که دهمین ماهواره این منظومه است قرار بود آخرین نمونه باشد اما در سال ۲۰۱۸ کنگره آمریکا بودجه‌ای ۶۰۰ میلیون دلاری برای ساخت و پرتاب شماره‌های ۱۱ و ۱۲ را تصویب کرد. البته هنوز زمان دقیق ساخت و پرتاب این دو ماهواره‌ مشخص نشده است. ماهواره WGS-10 قرار است در مدار ژئو قرار بگیرد و طول عمر آن ۱۴ سال برنامه ریزی شده است. این ماهواره با ۵۹۸۷ کیلوگرم وزن از ۸ ترانسپاندر باند ایکس (X-Band) و ۱۰ ترانسپاندر باند کا (KA-Band) برای انجام وظایف خود استفاده می‌کند. ​