1397/07/30

آلمانی‌ها به دنبال شبیه‌سازی سطح ماه

آژانس فضایی اروپا (ESA) به منظور تضمین بازگشت انسان به ماه، سطحی را کاملا شبیه به سطح و محیط ماه در آلمان خواهد ساخت تا فرودگرها و تجهیزات در آن آزمایش شوند. این پروژه جدید موسوم به "لونا"(Luna) در مرکز فضانوردی آژانس فضایی اروپا در کلن آلمان ساخته خواهد شد و سطح ماه را به صورت واقع‌گرایانه شبیه‌سازی...
آلمانی‌ها به دنبال شبیه‌سازی سطح ماه

 آژانس فضایی اروپا (ESA) به منظور تضمین بازگشت انسان به ماه، سطحی را کاملا شبیه به سطح و محیط ماه در آلمان خواهد ساخت تا فرودگرها و تجهیزات در آن آزمایش شوند.
بردن افراد و تجهیزات به ماه، هم از لحاظ زمان و هم از لحاظ مالی بسیار هزینه‌بر است. به همین دلیل برای حصول بیشترین بهره‌وری، ما باید قبل عملیات اصلی، تجهیزات را اینجا روی زمین امتحان کنیم. اما این کاملا واضح است که محیط زمین با ماه تفاوت دارد.
آژانس فضایی اروپا(ESA) برای کمک به آمادگی فضانوردان به انجام سفری طولانی، ساخت امکانات جدیدی را در نظر دارد که سطح ماه را با حداکثر دقت شبیه‌سازی کند.
این پروژه جدید موسوم به "لونا"(Luna) در مرکز فضانوردی آژانس فضایی اروپا در کلن آلمان ساخته خواهد شد و سطح ماه را به صورت واقع‌گرایانه شبیه‌سازی می‌کند.
این بدین معنی است که منطقه‌ای با وسعت ۱۰۰۰متر مربع با گرد‌و‌غبار شبیه‌سازی شده ماه، به علاوه یک زیستگاه که انواع سامانه‌های انرژی آن را تامین می‌کنند تهیه خواهد شد.
گرد و خاک ماه پیچیده‌تر از آن است که به نظر می‌رسد، چرا که نه تنها باعث آزار و رنجش فضانوردان است، بلکه کاملا خطرناک هم هست.
به دلیل عدم وجود آب، اکسیژن و میکروب‌ها، ذرات گرد و غبار ماه بسیار خالص و تیز هستند. در حالی که بمباران دائمی اشعه خورشید نیز باعث می‌شود آنها باردار شوند.
دانشمندان آژانس فضایی اروپا برای ایجاد اطمینان از اینکه کاملا آماده شده‌اند یا نه، در حال ایجاد یک نسخه شبیه‌سازی شده از سطح ماه هستند. به نظر می‌رسد نزدیک‌ترین ماده به گرد و غبار ماه، خاکستر آتشفشانی منطقه ایفل در آلمان است که می‌تواند به شکل یک پودر خالص بر زمین می‌نشیند و بسیاری از ویژگی‌های گرد و غبار ماه را تقلید می‌کند.
محققان در حال آزمایش هستند که ببینند آیا می‌توان از این گرد و غبار به عنوان مصالح ساختمانی برای ساخت زیستگاه‌ها، جاده‌ها و غیره استفاده کرد تا بتوانند میزان بار محموله اولین پرتاب فضانوردان به ماه را کاهش دهند.
یک سامانه انرژی بالقوه نیز در این مرکز آزمایش خواهد شد. بهترین منبع انرژی در ماه، خورشید است. ایده این است که پانل‌های فتو ولتائیک در آنجا نه فقط برای استفاده مستقیم فضانوردان، بلکه برای تجزیه آب به هیدروژن و اکسیژن کار گذاشته شود. سپس این عناصر می‌توانند در یک سلول سوختی دوباره برای تامین انرژی شب‌های اقامت دو هفته‌ای فضانوردان و زمانی که انرژی خورشیدی در دسترس نیست، تجمیع و استفاده شوند.
قطعه آخر پازل، زیستگاه قمری است که هنوز در مورد آن تصمیم قطعی گرفته نشده است. آژانس فضایی اروپا انتظار دارد که اولین طرح‌ها برای این پروژه که به نام "محل سکونت اکتشاف آینده"(FlexHab) شناخته می‌شود تا پایان سال جاری آماده شود.
آندریاس دیکمن (Andreas Dickman)، مدیر پروژه لونا، می‌گوید: «ماه، تمرکز اصلی آژانس فضایی اروپا و گام بعدی برای اکتشاف انسان است. "لونا" با همکاری شرکت DLR ما را در ساختن تخصصی تجهیزات و اقامتگاه و آمادگی برای ماموریت به ماه و ارائه یک پلتفرم برای محققان در سراسر اروپا برای تست فناوری و شیوه‌ها کمک خواهد کرد.»

فضانوردی و سرنشین‌دار | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

شرکت بلو اوریجین تا ۵ سال دیگر امکان سفر به ماه را فراهم می کند

1397/07/16
از زمان پایان ارسال فضانوردان ناسا به ماه (که البته بسیاری از تحلیلگران معتقدند چنین سفرهایی هیچ‌گاه واقعاً رخ نداده) تاکنون، رؤیای سفر دوباره به ماه همواره ذهن بسیاری از افراد را درگیر...

برنامه جسورانه ناسا برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ

1397/07/16
ناسا به طور رسمی برنامه سه مرحله‌ای خود برای اعزام فضانوردان به ماه و مریخ را تشریح کرد. به این ترتیب بشر بار دیگر روی کره ماه قدم خواهد گذاشت، اما ظاهرا این‌بار قصد بازگشت زودهنگام از آن...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.