1397/07/25

وانگارد در مسیر ناکامی

به دنبال موفقیت روس ها در پرتاب اسپوتنیک-۱ (Sputnik-1)، نخستین ماهواره جهان در چهارم اکتبر ۱۹۵۷و ضربه روانی ناشی از پرتاب، در ۳نوامبر ۱۹۵۷ دومین اسپوتنیک که سگی به نام لایکا, نخستین موجود زنده را به فضا برد. سازمان فضایی آمریکا چاره‌ای به‌جز استفاده از موشک‌های ضعیف خود برای پرتاب ماهواره نداشت. وانگارد...
وانگارد در مسیر ناکامی

سیروس برزو: به دنبال موفقیت روس ها در پرتاب اسپوتنیک-۱ (Sputnik-1)، نخستین ماهواره جهان در چهارم اکتبر ۱۹۵۷و ضربه روانی ناشی از پرتاب، در  ۳نوامبر ۱۹۵۷ دومین اسپوتنیک سگی به نام لایکا, نخستین موجود زنده را به فضا برد. سازمان فضایی آمریکا چاره‌ای به‌جز استفاده از موشک‌های ضعیف خود برای پرتاب ماهواره نداشت. وانگارد (Vanguard 1) اولین وسیله موشکی بود که آمریکا برای قرار دادن ماهواره به مدار استفاده کرد تا به شکلی بحران ناشی از پرتاب اسپوتنیک را مدیریت کند. اقدامی که با انفجار موشک بر روی سکوی پرتاب با شکست مواجه شد. به دنبال این شکست, اکسپلورر۱ (Explorer 1) نخستين ماهواره آمريکا در ۳۱ژانويه ۱۹۵۸ با يک موشک از نوع «ژوپيتر-سي» از پايگاه فضايي کاناورال راهي مدار زمين گردید. عليرغم کوچک بودن ماهواره ،  اکسپلور۱ نشان داد از اسپوتنيک۱ مفيدتر است و توانست کمربند تشعشعي «وان آلن» را در اطراف کره زمين کشف کند. اين موفقیت خوبی برای آمریکا بشمار می رفت اما کافی نبود. اکسپلورر۱ توانست گام مثبتی در عرصه فناوری فضایی بردارد بویژه که این ماهواره بسیار کوچکتر از ماهواره های روسی, با کشف کمربند تشعشعی وان آلن را در اطراف کره زمین توانایی علمی خود در برابر اسپوتنیک۱ روس ها که جز ارسال یک "بوق...بوق" کار دیگری انجام نداد به اثبات رساند اما آمریکایی ها عجله داشتند قدم های بزرگتری بردارند و به هر شکل شده برتری فنی خود را نشان دهند و همین عجله بی‌مورد, کار دستشان داد. آنها بار دیگر تصمیم گرفتند از موشک وانگارد آماده برای پرتاب ماهواره‌ها بهره ببرند تا منتظر شوند بالابر دیگری ساخته شود, گرچه می‌دانستند وانگارد وسیله چندان ایمن و مطمئنی به نظر نمی رسید.

ساعت ۱۵:۳۸ سپتامبر ۱۹۵۸در پایگاه پرتاب‌های فضایی کاناورال, همه به سکوی شماره ۱۸ چشم دوخته بودند تا شاهد پرتاب ماهواره ۱۰کیلوگرمی وانگارد باشند. شمارش معکوس به پایان رسید و موشک خود را از سکوی پرتاب جدا کرد و اوج گرفت. همه امیدوار بودند که دومین پرواز موفقیت آمیز موشک وانگارد پس از ماهواره موفق وانگارد۱ حیثیتی برای آمریکا کسب کند. به‌ویژه که دستگاه‌های علمی و تحقیقاتی جالبی در آن وجود داشت و می توانست اطلاعات مفیدی در مورد مگنتوسفر زمین به دست آورد. اما دقایقی بعد از پرتاب اعلام شد موشک در تلاش برای قرار دادن ماهواره به مدار پیش بینی شده ناموفق بوده و مرحله دوم موشک نتوانست به درستی به وظیفه اش عمل کند. به دنبال این ناکامی, ناسا با تشکیل هیئتی پیگیر دلیل ناکارآمدی طبقه دوم موشک برآمد اما تحقیقات این گروه نتیجه‌ای نداد و دلیل اصلی خطا ناشناخته ماند. با توجه به این که روس‌ها در آن زمان با پنهانکاری از اعلام شکست‌های فضایی خود خودداری می‌کردند, این ناکامی در مسابقه فضایی آمریکا و شوروی در رسانه‌ها انعکاس منفی برای رقیب غربی در بر داشت.
از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۹ ، موشک‌های وانگارد در ۱۱ پرتاب مورداستفاده قرار گرفتند که تنها سه بار موفقیت‌آمیز بود و به همین دلیل پرونده بهره‌برداری از وانگارد برای فرستادن ماهواره به مدار زمین به‌کلی بسته شد.

ماهواره‌بر و پرتاب | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

فناوری هوافضای روسیه ۶۰سال بعد از اسپوتنیک, در مسیر رشد یا ایستایی؟

1397/07/28
در۴اکتبر سال ۱۹۵۷میلادی، شوروی اسپوتنیک-۱ (Sputnik 1) اولین ماهواره جهان را از پایگاه فضایی بایکونور به فضا پرتاب کرد. صنعت هوافضای هر دو ابرقدرت آن زمان یعنی آمریکا و شوروی با اهداف نظامی...

پربازدیدکننده ترین خبر

تصویر نجومی روز ناسا: بازدید آپولو۱۲ از کاوشگر سرویور۳ بر روی ماه

آپولو۱۲ (apollo 12)، دومین مأموریتی بود که در آن، انسان‌ها بر روی کره ماه فرود آمدند. مکان فرود به نحوی انتخاب‌شده بود که نزدیک به‌جایی باشد که کاوشگر سرویور۳ در آنجا قرار داشت؛ سرویور ۳، یک کاوشگر رباتیک بود که سه سال قبل از فرود آپولو۱۲، بر روی ماه فرود آمده بود. این تصویر به‌وسیله آلن بین (Alan Bean)، خلبان ماه نشین این مأموریت گرفته‌شده. در تصویر، فرمانده پیت کنراد (Pete Conrad) را می‌بینیم که درحال تکان دادن کاوشگر سرویور است تا ببیند چه اندازه سرجایش محکم شده است. ماه نشین این مأموریت هم کمی دورتر قابل‌مشاهده است. آپولو۱۲ با خود تعداد زیادی عکس و نمونه‌هایی از سنگ‌کره ماه را به زمین آورد. از میان کارهای مهم انجام‌شده به‌وسیله آپولو۱۲، می‌توان به‌کارگیری بسته آزمایشگاهی سطح ماه آپولو را نام برد که آزمایش‌های زیادی ازجمله اندازه‌گیری بادهای خورشیدی را انجام داد.