1397/07/28

طراحی سامانه نجات اضطراری برای ناو کیهانی فدراتسیا

ولادیمیر سوروکین (Vladimir Sorokin)، مدیر کل دفتر طراحی و تولید موتور و تجهیزات موشکی ایسکرا (Iskra) واقع در ناحیه خیمکی (Khimki) مسکو، طی مصاحبه‌ای به خبرنگاران اطلاع داد که این دفتر در حال حاضر بر روی طرحی جهت سامانه نجات اضطراری برای ناو کیهانی فدراتسیا (Federatsiya) سفینه سرنشین آینده روسیه مشغول...
طراحی سامانه نجات اضطراری برای ناو کیهانی فدراتسیا

سیروس برزو: ولادیمیر سوروکین (Vladimir Sorokin)، مدیر کل دفتر طراحی و تولید موتور و تجهیزات موشکی ایسکرا (Iskra) واقع در ناحیه خیمکی (Khimki) مسکو، طی مصاحبه‌ای به خبرنگاران اطلاع داد که  این دفتر در حال حاضر بر روی طرحی جهت سامانه نجات اضطراری برای ناو کیهانی فدراتسیا (Federatsiya) سفینه سرنشین آینده روسیه مشغول به فعالیت است.
او گفت: «ایسکرا چندین طرح در نظر دارد اما تصمیم نهایی هنوز روشن نیست زیرا طراحی سامانه نجات اضطراری به محل پرتاب بستگی زیادی دارد و ما باید ببینیم پرتاب‌های آینده، در واستوچنی (Vostochny) خواهد بود یا در  یا بایکونور (Baikonur).»
وی افزود که سازمان فضایی روسیه  (Roscosmos) هنوز در مورد محل پرتاب تصمیم قطعی نگرفته است اما ابراز امیدواری کرده که در آینده نزدیک این تصمیم اتخاذ خواهد گردید.
ناو کیهانی فدراتسیا، طراحی شده توسط شرکت فناوری های فضایی و موشکی انرگیا (Energia) در آینده جانشین سفینه فضایی سایوز خواهد شد تا برای حمل افراد و محموله به مدار زمین و ماه به کار رود. این سفینه می‌تواند چهار نفر را حمل کند و قادر خواهد بود تا ۳۰روز در حالت آزاد و تا یک سال همراه با ایستگاه مداری پرواز کند.
فدراتسیا قرار است اولین پرواز بدون سرنشین خود را در سال ۲۰۲۲از پایگاه پرتاب های فضایی بایکونور آغاز کند. پرواز سرنشین‌دار آن برای سال ۲۰۲۳ و اولین ماموریت این سفینه با ایستگاه فضایی بین المللی برای سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده است.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

تمرین فضانوردان روس قبل از پرواز با ناو کیهانی فدراتسیا

1397/05/31
سازمان فضایی روسیه (Roscosmos) از طریق مرکز آموزشی گاگارین (Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center) واقع در شهرک ستاره‌ای، محل زندگی و آموزش فضانوردان روسیه، و با کمک شرکت فناوری‌های فضایی...

پربازدیدکننده ترین خبر

گرفتاری‌های سیاسی برای ماهواره‌بر ایرانی

ماهواره‌بر ایرانی بالاخره بعد از ماه‌ها انتظار برای پرتاب ماهواره‌‌ دانشگاه امیرکبیر از سوی عالی‌ترین مقامات کشور مجوز پرتاب گرفت. خبری که صرف نظر از موفقیت یا عدم موفقیت در پرتاب، دنیای سیاست را در ابعاد بین‌المللی تکان داد اما در دنیای فناوری شاید بیش از یک خبر پرتاب ناموفق ماهواره‌ سبک به مدار نزدیک‌ به زمین نبود اتفاقی که برای کشورهای نوظهور فضایی چندان هم غیر طبیعی نیست. با وجود آنکه تنها ۲۵ کشور به همراه اتحادیه اروپا توانایی پرتاب‌های فضایی را دارند، پرتاب ماهواره‌بر، امری متداول است که امروزه نه تنها دولت‌ها بلکه شرکت‌های خصوصی نیز آن را انجام می‌دهند. علاقه سرمایه‌داران به منظومه‌های پرتعداد ماهواره‌های کوچک نیز باعث شده تا هر روز بر تعداد پرتاب‌های فضایی اضافه شود. به همین دلیل اخبار پرتاب ماهواره‌بر در حال از دست دادن جذابیت خود برای رسانه‌هاست. با این وجود پرتاب ماهواره‌بر ایرانی همیشه به صدر اخبار داغ جهان راه پیدا می‌کند چرا که موضوع ماهواره‌بر ایرانی به یک میدان نبرد سیاسی در سطح جهانی تبدیل شده است که به اقتضا حال و روز دنیای سیاست برخوردهای متفاوتی از سوی دولت‌ها با این موضوع صورت می‌گیرد.