1397/07/22

تمامی پرواز‌های فضایی با سرنشین روسیه پس از حادثه‌ی چند روز پیش متوقف شدند

چند روز پیش یک فضانورد آمریکایی و کیهان نوردی اهل روسیه به علت بروز مشکلاتی در ماهواره بر سایوز (Soyuz) مجبور به فرود اضطراری شدند. حال این مسئله موجب شده که تمامی ماموریت‌ها و ماهواره برهایی که قرار است سرنشینانی با خود به فضا ببرند، متوقف شود. این مسئله می‌تواند مشکلات فراوانی در حوزه‌ هوافضا به وجود...
تمامی پرواز‌های فضایی با سرنشین روسیه پس از حادثه‌ی چند روز پیش متوقف شدند

چند روز پیش یک فضانورد آمریکایی و کیهان نوردی اهل روسیه به علت بروز مشکلاتی در ماهواره بر سایوز (Soyuz) مجبور به فرود اضطراری شدند. حال این مسئله موجب شده که تمامی ماموریت‌ها و ماهواره‌برهایی که قرار است سرنشینانی با خود به فضا ببرند، متوقف شود. این مسئله می‌تواند مشکلات فراوانی در حوزه هوافضا به وجود آورد چرا که ماموریت‌های فضایی کل دنیا به پرتاب ماهواره‌برهای روس وابسته است و ملیت‌های مختلف افراد و محوله‌های زیادی را با این ماهواره برها به فضا می‌فرستند.
بدین ترتیب ممکن است اتفاق ناخوشایندی رخ دهد و به علت متوقف شدن ماموریت‌های فضایی روسیه، ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از ۲۰ سال برای مدتی بدون سرنشین شود.
گزارش شده دو روز پیش نیک هیگ و الکسی اووچینین تنها ۶دقیقه پس از پرتاب توسط نیروی فضایی روسیه (Roscosmos)، باخبر شدند که در شروع فرایند، ماهواره بر با مشکلاتی رو‌به‌رو شده است. به همین دلیل آن‌ها مجبور شدند تا فرود بالستیک را در دستور کار قرار دهند چرا که کپسول سایوز با زاویه‌ای تند‌تر از حد معمول به جو زمین بازگشته بود.

تمامی پرواز‌های فضایی با سرنشین روسیه پس از حادثه‌ی چند روز پیش متوقف شدند
این دو نفر در کمتر از یک ساعت با موفقیت در ۴۰‌کیلومتری شهر جزقازغان کشور قزاقستان فرود آمدند و تیم نجات به سرعت خودشان را به محل فرود رساندند تا فضانوردان را از کپسول سایوز خارج کنند. اکنون ناسا مدعی شده که آن‌ها در وضعیت مطلوبی به سر می‌برند.
با متوقف شدن تمامی پرواز‌های سرنشین‌دار روسیه، دیگر راه عملی و امنی برای ارسال فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی وجود ندارد چرا که از سال ۲۰۱۱ میلادی برنامه‌ شاتل فضایی ایالات متحده به پایان رسیده و  از آن زمان فضانوردان آمریکایی مجبور شده‌اند با فضاپیما‌های سایوز روسی به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل شوند.
البته باید در نظر داشت که چندی پیش ناسا اعلام کرده بود خردادماه سال آینده اولین پرواز سرنشین‌دار فضاپیمای اسپیس ایکس (SpaceX) به ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام می‌شود و در مرداد‌ماه نیز فضاپیمای استارلاینر (Starliner) بوئینگ (Boing) این ماموریت‌ها را ادامه خواهد داد.

منبع: دیجیاتو

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

فرود اضطراری سرنشینان ماهواره‌بر سایوز در قزاقستان

1397/07/19
ماهواره‌بر روسی سایوز (Soyuz) پس از پرتاب به مقصد ایستگاه بین‌المللی فضایی دچار حادثه شد و دو فضانورد این ماهواره‌بر مجبور به نشست اضطراری شدند. فضانوردان روسی و امریکایی که قرار بود از...

نشست خبری فضانوردان ناو کیهانی سایوز

1397/07/19
فضانوردان ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۰(Soyuz MS-10) دیروز، ۱۰اکتبر ۲۰۱۸، در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرده و ضمن پاسخ به پرسش‌های روزنامه‌نگاران درباره برنامه‌های سفر خود به ایستگاه فضایی بین...

گزارش لحظه‌به‌لحظه حادثه سایوز

1397/07/20
سیروس برزو: روز ۱۱اکتبر الکسی اووچینین (Alexei Ovchinin) کیهان‌نورد روسکاسموس (Roscosmos) و فضانورد ناسا، نیکلاس هیگ (Nicklaus Hague) که با ناو کیهانی سایوز ام. اس-۱۰ (Soyuz MS-10) عازم...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.