1397/07/21

گام‌های زیرساختی برای نهادینه کردن علوم فضایی و کاربردهای آن در جامعه

سازمان فضایی ایران و مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان با امضای تفاهم‌نامه‌ای تصمیم گرفته‌اند تا با مشارکت و همکاری یکدیگر و با جلب حمایت از سایر فعالان حوزه فضایی، گام‌های زیرساختی و پایه‌ای را در نهادینه کردن علوم فضایی و کاربردهای آن در جامعه را بردارند.
گام‌های زیرساختی برای نهادینه کردن علوم فضایی و کاربردهای آن در جامعه

سازمان فضایی ایران و مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان با امضای تفاهم‌نامه‌ای تصمیم گرفته‌اند تا با مشارکت و همکاری یکدیگر و با جلب حمایت از سایر فعالان حوزه فضایی، گام‌های زیرساختی و پایه‌ای را در نهادینه کردن علوم فضایی و کاربردهای آن در جامعه را بردارند.
در متن پیام مشترک فاطمه مهاجرانی، رئیس مرکز استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان، و مرتضی براری، رئیس سازمان فضایی ایران، به مناسبت هفته جهانی فضا آمده است: «مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۹ به پیشنهاد هیئت ایرانی طی قطعنامه‌ای ۴لغایت ۱۰اکتبر (۱۲الی ۱۸مهر ماه) را «هفته جهانی فضا» نام‌گذاری نمود.»
این هفته با دو رویداد بزرگ در توسعه فناوری فضایی در جهان شامل ۱۲مهر سال‌روز پرتاب ماهواره اسپوتنیک۱ اولین ماهواره ساخت بشر و ۱۸مهر سالروز تصویب اولین معاهده استفاده صلح‌آمیز از فضای ماورای جو شامل ماه و سایر اجرام سماوی در سازمان ملل متحده مصادف است.
در این پیام آمده است:« همه ساله هفته جهانی فضا به عنوان یک رویداد بزرگ علمی، آموزشی و ترویجی در عرصه بین‌المللی جشن گرفته می‌شود که در این هفته، عموم مردم و جامعه کاربران راجع به فواید حاصل از فضا آموزش می‌بینند و کودکان و دانش‌آموزان به فراگیری علوم فضایی و توجه به آینده تشویق می‌شوند. تشویق مردم به مشارکت در فعالیت‌های مرتبط با فضا از مهم‌ترین دستاوردهای این هفته به شمار می‌آید.
بدون شک توسعه همه‌جانبه و پایدار،‌ مستلزم بسترسازی فرهنگی و توسعه آموزش و ترویج فناوری فضایی نزد آحاد جامعه به ویژه جامعه دانش‌آموزی و نخبگان است. سازمان فضایی ایران و مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان و دانش‌پژوهان جوان با امضای تفاهم‌نامه‌ای تصمیم گرفته‌اند تا با مشارکت و همکاری یکدیگر و با جلب حمایت از سایر فعالان حوزه فضایی، گام‌های زیرساختی و پایه‌ای را در نهادینه کردن علوم فضایی و کاربردهای آن در جامعه را بردارند.
لذا ضمن تبریک و گرامیداشت هفته جهانی فضا فرصت را غنیمت شمرده و از همه معلمان گرانقدر، فرهنگیان عزیز و دانش‌آموزان گرامی و همه علاقه‌مندان و فعالان حوزه فضایی دعوت می‌نماییم با ورود جدی‌تر به آموزش و فراگیری و مشارکت در امر ترویج فناوری فضایی و کاربردهای آن در بهره‌گیری از این دانش در بهبود و ارتقای سطح زندگی ملت شریف ایران اسلامی بیش از پیش سهیم و تأثیرگذار باشند.
بر این باور هستیم که با مشارکت و همدلی، راه دشواری که در جهت توسعه و بومی‌سازی دانش صلح‌آمیز فضایی برداشته شده است را می‌توان با قوت و قدرت پیمود. به امید کسب موفقیت‌های روزافزون.»

 

داخلی | راهبرد |

نظر شما
اخبار مرتبط

برگزاری مسابقه مقاله نویسی به مناسبت هفته جهانی فضا

1397/07/10
به گزارش روابط عمومی سازمان فضایی ایران، این سازمان درنظر دارد به مناسبت هفته جهانی فضا، مسابقه مقاله‌نویسی با موضوع «فضا جهان را متحد می‌کند» برگزار نماید. مقاله‌های ارسالی توسط کارشناسان...

پربازدیدکننده ترین خبر

برنامه‌ریزی در حوزه فضا باید واقعی باشد تا فضایی

سیروس برزو از پیشکسوتان و روزنامه‌نگاران حوزه علم نجوم در یادداشتی این‌چنین آورده است: آنچه طی سال‌های اخیر روی‌داده، نشان‌دهنده آن است که سند جامع هوافضا بنا به دلایل مختلف قابل‌اجرا نیست. بررسی و تصویب مرحله نخست این سند با توجه به وضعیت هوافضای کشور در سال ۹۰ به پایان رسید. جدای از این‌که باید دید این مصوبه در همان زمان آیا بر پایه واقعیت‌ها شکل گرفت یا خیر؛ کارشناسان و متصدیان این فناوری به‌خوبی مطلع هستند که شرایط امروز ایران و نگاه مسئولان فعلی با دیدگاه‌های مسئولان در زمان تصویب این سند فاصله بسیار دارد. در مورد کاوشگرها و آزمایش‌های زیستی انجام‌شده درگذشته، نیز متأسفانه سیاست درستی در پیش‌گرفته نشده بود و باید مورد تجدیدنظر قرار بگیرد. اگر پرتاب حیوانات به ارتفاع‌های بالا در اواخر دهه ۱۹۴۰ و دهه بعد آن را به‌دقت بررسی کنیم می‌بینیم اهداف اصلی این عملیات نظامی بوده و ربطی به فضانوردی سرنشین دار نداشته است. چه در آمریکا و چه شوروی، در آن دوران درصدد ساخت هواپیماهایی بودند که به شکل بالستیک بتواند خود را به خاک دشمن برساند به همین دلیل لازم بود بدانند در این شرایط وضعیت دستگاه‌های بدن چطور کار می‌کند. اما بعد که نظر نظامی‌ها به بالا بردن قدرت موشک‌های قاره‌پیما جلب شد از پرتاب‌های بالستیک موجود زنده خودداری کردند. در مورد آزمایش‌های قبلی و پرتاب کاوشگرها در ایران با موجود زنده نیز متأسفانه نگاه به مقوله پرتاب کاوشگرها اشتباه و ناشی از عدم اطلاع دقیق دست‌اندرکاران از واقعیت‌های پشت پرده پرتاب حیوانات در برنامه‌های غیرمداری بود. به همین دلیل ادامه این کار، اشتباه و هدر دادن هزینه است. چنانچه روزی ایران سفینه سرنشین دار خود را بسازد و بخواهد سامانه‌های آن را آزمایش کند بازهم آزمایش‌های انجام‌شده با کاوشگرها مفید نخواهد بود بلکه باید همان سفینه با حیوانات مورد آزمایش قرار بگیرد لذا ادامه پرتاب کاوشگرها هدر دادن بودجه است.