1397/07/18

دلایل تاخیر پرتاب ماهواره پیام

مدیر پروژه ماهواره پیام دانشگاه امیرکبیر دلیل تأخیر در پرتاب این ماهواره را سازگاری آن با پرتابگر سیمرغ بیان کرد و گفت: «بر اساس توافقات انجام‌شده قرار شد این ماهواره با پرتابگر سیمرغ در مدار کم ارتفاع ۵۰۰کیلومتر در فضا پرتاب شود.» دکتر سید مصطفی صفوی، در نشست تخصصی ماهواره پیام امیرکبیر با اشاره به...
دلایل تاخیر پرتاب ماهواره پیام

مدیر پروژه ماهواره پیام دانشگاه امیرکبیر دلیل تأخیر در پرتاب این ماهواره را سازگاری آن با پرتابگر سیمرغ بیان کرد و گفت: «بر اساس توافقات انجام‌شده قرار شد این ماهواره با پرتابگر سیمرغ در مدار کم ارتفاع ۵۰۰کیلومتر در فضا پرتاب شود.»
دکتر سید مصطفی صفوی، در نشست تخصصی ماهواره پیام امیرکبیر با اشاره به مراحل طراحی و ساخت ماهواره پیام، افزود: «در ابتدا قرار بود این ماهواره با وزن ۵۰تا ۸۰کیلوگرم با توان مطالعات سنجش‌از‌راه دور و ارسال مطالعات مخابراتی طراحی و ساخته شود.»
وی با بیان اینکه در ابتدا قرار بود این ماهواره با پرتابگر خارجی در مدار قرار گیرد، اضافه کرد: «همچنین طول عمر این ماهواره ۳تا ۵سال و ارتفاع مداری آن ۶۶۱کیلومتر در نظر گرفته شد.»
صفوی با بیان اینکه طراحی و ساخت این ماهواره بر اساس استانداردهای فضایی اروپا بوده است، ادامه داد: «ساخت این ماهواره در ۷فاز اجرایی شامل تحلیل ماموریت، امکان‌سنجی، طراحی اولیه، طراحی دقیق، ساخت و مونتاژ، پرتاب ماهواره و پایان ماموریت اجرایی شده است.»
مدیر پروژه ماهواره پیام خاطر نشان کرد: «با اجرای این پروژه قطعاتی مانند ساخت آنتن‌ها، سازه ماهواره، بردهای توان الکترونیکی، پچ باتری، آنتن ارسال تصویر، آنتن جی پی اس، برد گیرنده فرمان و برد فرستنده باند اس با توان داخلی طراحی و ساخته شده است.»
عضو هیات علمی دانشگاه امیرکبیر با بیان اینکه مدل مهندسی ماهواره پیام به تأیید سازمان فضایی رسیده است، خاطرنشان کرد: «برای پرتاب این ماهواره همکاری‌های بین‌المللی آغاز شد که از آن جمله می‌توان به مذاکره با سازمان فضایی هند برای زمان پرتاب ماهواره از طریق سایت این کشور اشاره کرد.»
وی ادامه داد: «علاوه بر آن تفاهم‌نامه‌ای با چین به امضا رسید، ولی در زمان پرتاب به دلیل اعمال تحریم علیه ایران و برجام این کشور اجرای پرتاب ماهواره از طریق این کشور را نداد.»
صفوی ادامه داد: «با این اقدام ما به سمت پرتابگرهای داخلی حرکت کردیم که با مذاکرات انجام شده پرتابگر سیمرغ برای پرتاب این ماهواره انتخاب شد.»
وی اضافه کرد: «با این اقدام ارتفاع مداری این ماهواره از ۶۶۱کیلومتر به ۵۰۰کیلومتر و درجه آن به ۵۵درجه کاهش یافت تا بتوان ماهواره پیام را با پرتابگرهای داخلی در مدار قرار داد.»

داخلی | ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره تحقیقاتی ایران بهمن ماه امسال به فضا پرتاب می شود

1397/06/19
جانشین وزیر دفاع وپشتیبانی نیروهای مسلح، با اشاره به پیشرفت‌های گسترده علمی درحوزه فضایی گفت: درطلیعه چهلمین سال پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از ماهواره های تحقیقاتی و دانشگاهی کشور بهمن ماه...

دومین و سومین ماهواره دانشگاه علم و صنعت به‌زودی به فضا پرتاب می‌شود

1397/07/03
جبارعلی ذاکری رئیس دانشگاه علم و صنعت در آیین استقبال دانشجویان ورودی جدید کارشناسی این دانشگاه گفت: «مأموریت اصلی دانشگاه علم و صنعت در کشور کاملاً مشخص و عملکردهای آن‌هم واضح است، به‌طوری‌که...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.