1397/07/16

عمق سنجی دریاهای کم‌عمق با استفاده از ماهواره‌ها

با ادامه گسترش خشک‌سالی اروپا در تابستان امسال، توجه به آب‌های کره زمین از هر زمان اهمیت بیشتری یافته است. سطح تراز درحالی‌که تغییر آب دریاها، شاخص مهمی برای چگونگی تغییر محیط‌زیست ماست، اما پایش آن به‌صورت سنتی می‌تواند پرزحمت، پرهزینه و حتی خطرناک باشد. با پیچیدگی‌هایی که مناطق ساحلی ایجاد می‌کنند...
عمق سنجی دریاهای کم‌عمق با استفاده از ماهواره‌ها

با ادامه گسترش خشک‌سالی اروپا در تابستان امسال، توجه به آب‌های کره زمین از هر زمان اهمیت بیشتری یافته است. سطح تراز درحالی‌که تغییر آب دریاها، شاخص مهمی برای چگونگی تغییر محیط‌‌ زیست ماست، اما پایش آن به‌صورت سنتی می‌تواند پرزحمت، پرهزینه و حتی خطرناک باشد. با پیچیدگی‌هایی که مناطق ساحلی ایجاد می‌کنند تقریباً غیرممکن است که بتوان از طریق عمق‌سنجی، نقشه دقیقی از تغییرات بستر دریاها و جریانات آب‌ها تهیه نمود. بااین‌حال ماهواره‌ها برای این چالش مناسب هستند. ماهواره‌های پایین-مدار مجهز به سنجنده‌های نوری می‌توانند میزان بازتابش نور از بستر دریا را ثبت، جمع‌آوری و در حین پرواز، اطلاعات را به‌طور مداوم بروز رسانی کنند.
گروهی با پشتیبانی سازمان فضایی اروپا (ESA) به رهبری گروه تی‌کارتا (Tcarta) با اعمال الگوریتم‌های‌ کامپیوتری بر روی تصاویر ماهواره‌های سنتینل‌۲ (Sentinel-2)، لند‌ست (Landsat)، و منظومه ماهواره‌ای ورلد ویو متعلق به شرکت دیجیتال گلوب (DigitalGlobe's WorldView)، نقشه‌های عمق آب را تولید و دسترسی کاربران به این نقشه را گسترش داده‌اند. این الگوریتم‌ها، فرکانس‌های نور تصاویر را در بخش‌های مختلف محدوده طیفی ماهواره، تجزیه‌وتحلیل نموده و از نقاط مرجع موجود مانند نقاط تائید شده از مشاهدات مشابه در منطقه‌ای دیگر، دانش چگونگی بازتابش انواع نورها از بستر دریا و آگاهی از انواع مختلف نورهای منعکس‌شده از بستر دریا، استفاده می‌نماید.

عمق سنجی دریاهای کم‌عمق با استفاده از ماهواره‌ها

محصولات عمق سنجی که با هزینه‌ای کمتر از هزینه روش‌های سنتی تهیه‌شده است با توان تفکیک مکانی بالا در پرتال داده‌های بتیمتریک (Bathymetrics Data)، بلافاصله قابل‌دسترس هستند. ماهواره‌های مختلف می‌توانند تصاویری با توان تفکیک‌های مکانی متفاوت تولید کنند، مانند ماهواره سنتینل‌۲ کوپرنیکس (Sentinel-2  Copernicus) با تصاویر چند طیفی و توان تفکیک مکانی حدود ۱۰متر. اگرچه در پرتال، تصاویر با توان تفکیک مکانی ۲متر هم موجود است. اطلاعات دقیق در مورد سطح آب که می‌تواند بلافاصله قابل‌دسترس باشد، برای سازمان‌های زیست‌محیطی بسیار ارزشمند است اما کاربردهای دیگری نیز دارد.

عمق سنجی دریاهای کم‌عمق با استفاده از ماهواره‌ها

صنایعی که تجارت خود را از طریق آب انجام می‌دهند به این نوع داده‌ها به دلیل ایجاد امنیت در کار خود و نیز ویژگی مقرون‌به‌صرفه تر بودن آن، نیاز دارند.برای مثال جهت توسعه زیرساخت‌های انرژی و شناسایی بهترین مسیرهای نصب لوله، به اطلاعات به‌روز مربوط به عمق آب در مناطق بزرگ، نیاز است. در همین حال جهت برنامه‌ریزی زمانی ساخت‌وساز بندرها و همچنین چگونگی ساخت آن، نیاز به داده‌های طولانی‌مدت و قابل‌اطمینان هست.

 

سنجش از دور |

نظر شما
اخبار مرتبط

تحلیل تصاویر ماهواره‌ای در کمتر از ۱۰ ثانیه

1397/06/06
نرم افزار Land Viewer برای تحلیل‌های سنجش از راه دورکاربرد دارد. با این نرم افزار شما نیازی به هیچ ابزار دیگری برای پردازش اطلاعات ماهواره‌ای نخواهید داشت.این برنامه به شما امکان پیدا کردن،...

پایش ماهواره‌ای مناطق مستعد شیوع بیماری و با در یمن

1397/06/31
تحقیقات در مورد پیشگیری از شیوع بیماری وبا با حمایت مالی برنامه علوم کاربردی ناسا (NASA’s Applied Sciences Program) و با سرپرستی آنتر جوتلا (Antar Jutla) هیدورلوژیست و مهندس عمران از دانشگاه...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.