1397/07/14

رفتگر فضایی

موسسه صنعتی تولیدات فضایی انرگیا (Energia) در روسیه تصمیم دارد یک سفینه سرنشین دار برای تعمیر ماهواره‌ها در مدار بسازد. این سفینه توانایی پاک‌سازی مدار زمین از اشیای زائد مانند ماهواره‌های ازکارافتاده و زباله‌های بزرگ فضایی را دارد. در این سفینه دو فضانورد فعالیت خواهند داشت که می‌توانند در صورت...
رفتگر فضایی

سیروس برزو: موسسه صنعتی تولیدات فضایی انرگیا (Energia) در روسیه تصمیم دارد یک سفینه سرنشین دار  برای تعمیر  ماهواره‌ها در مدار بسازد.  این سفینه  توانایی پاک‌سازی مدار زمین از اشیای زائد مانند ماهواره‌های ازکارافتاده و  زباله‌های بزرگ  فضایی را دارد.  در این سفینه دو فضانورد فعالیت خواهند داشت  که می‌توانند در صورت لزوم، مثلاً برای تعمیر ماهواره‌های ازکارافتاده به راهپیمایی در فضای آزاد دست بزنند و  بخش‌های معیوب ماهواره‌ها را عوض کنند.  پیش‌بینی می‌شود مدت پرواز هر گروه دونفره فضانوردان حداکثر دو هفته باشد. در برنامه کاری کیهان‌نوردان تعمیر  ماهواره‌های هواشناسی و  نظارت بر زمین از اولویت برخوردارند.  هدف دیگر این مأموریت فضایی  پاک کردن مدار از آشغال‌های انباشته‌شده در آنجا است. رئیس موسسه  فضایی  انرگیا می گوید : «ماهواره‌هایی که مدت کار آن‌ها به‌سر رسیده خطرناک هستند و مانع کار  عادی فضانوردان می‌شوند. باید آن‌ها را در یک محل ویژه جمع و سپس با سامانه خاصی در اقیانوس جهانی غرق کرد تا  مدارهای اطراف زمین پاک لازم به ذکر است که مسئله زباله‌های فضایی  باگذشت هرسال حادتر می‌شود.در حال حاضر بیش از ۶۰۰هزار تکه از ماهواره‌ها و ماهواره‌برهای حامل  در اندازه بیشتر  از یک سانتیمتر در حال چرخیدن به دور زمین هستند.  که حتی  ریزترین آن‌ها می‌تواند لباس فضانوردان را ضمن فعالیت‌های عملیاتی خارج از ناو و یا ایستگاه فضایی سوراخ کند.»
 سفینه فضایی رفتگر می‌تواند تعداد زیادی از تکه‌های بزرگ  را جمع‌آوری  و نابود کند که برای ایستگاه بین‌المللی فضایی  ایجاد خطر می‌کنند. جالب است بدانید اگر ماهواره‌های ازکارافتاده  جمع‌آوری شوند، محل‌هایی در مدار زمین آزاد می‌شوند که ۵۰-۲۰میلیون  دلار ارزش‌دارند و شرکت‌های  مخابراتی حاضرند این مکان‌ها را خریداری کنند.
برنامه‌های مبارزه با پسماندهای فضایی  در غرب هم وجود دارد. قدیمی‌ترین ماهواره‌ای که از کار افتاد و در فضا باقی‌مانده، ماهواره آمریکایی  وان پاسگان -۱  است که در سال ۱۹۵۸میلادی  به فضا پرتاب شد و بر اساس گفته کارشناسان تا ۲۰۰سال دیگر یک خطر بالقوه در مدار به‌شمار خواهد رفت.
در سال ۲۰۰۹میلادی  در مدار زمین، یک ماهواره مخابراتی آمریکایی و ماهواره ازکارافتاده روسیه باهم تصادف کردند. این تنها مورد  تصادم ماهواره بشمار می‌رود.  برای جلوگیری از تکرار چنین حادثه‌ای باید هر چه زودتر  وسیله‌ای برای پاک کردن  فضای نزدیک ساخته شود.
برخی کارشناسان معتقدند اگر ناو رفتگر روسیه وارد عملیات شود چه‌بسا که بتواند برخی ماهواره و یا اجسام کوچک را فضانوردان به زمین برگردانند و تحقیق بر روی این اشیا می‌تواند به طراحان و سازندگان سامانه‌های فضایی امکان دهد تا آن‌ها اطلاعات بیشتری از تأثیر فضا بر روی آن‌ها را مطالعه کنند و برای آینده مواد بهتر و مقاوم‌تری بسازند.

 

زباله‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره انگلیس برای شکار زباله‌هی فضایی در مدار آزمایش شد

1397/06/31
بالغ‌بر ۷۵۰۰ تن زباله فضایی شامل ماهواره‌های ازکارافتاده، قطعات موشک‌ها و سایر زباله‌های فضایی در اطراف زمین سرگردان هستند. تعداد قطعات مربوط به زباله‌های فضایی بزرگ‌تر از اندازه یک مهره،...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.