1397/07/04

برای اکتشاف منظومه شمسی احتمالا به یک چتر نیاز دارید!

ناسا در روز ۱۲سپتامبر سال جاری میلادی فناوری جدیدی به نام "فناوری جانمایی ورودی تطبیق‌پذیر" یا به اختصار ADEPT برای نخستین بار به صورت آزمایشی به پرواز درآورد. این ابزار تاشدنی، در واقع یک سپر حرارتی است که در هنگام باز شدن به شکل یک چتر در می‌آید. با استفاده از این فناوری نوآورانه می‌توان یک سپر حرارتی...
برای اکتشاف منظومه شمسی احتمالا به یک چتر نیاز دارید!

ناسا در روز ۱۲سپتامبر سال جاری میلادی فناوری جدیدی به نام "فناوری جانمایی ورودی تطبیق‌پذیر" یا به اختصار ADEPT برای نخستین بار به صورت آزمایشی به پرواز درآورد. این ابزار تاشدنی، در واقع یک سپر حرارتی است که در هنگام باز شدن به شکل یک چتر در می‌آید. با استفاده از این فناوری نوآورانه می‌توان یک سپر حرارتی با قطر بزرگتر از قطر سطح مقطع یک ماهواره‌بر (یا دیگر وسایلی که از جو عبور می‌کنند) را در ماموریت‌ها به کار گرفت. این طراحی حتی ممکن است روزی به افزایش ظرفیت حمل محموله در ماموریتها بین سیاره‌ای منجر شود.

کاوشگرها معمولا در هنگام ورود به جو هر سیاره‌ای به سرعت چندین هزار کیلومتر بر ساعت می‌رسند. ورود به اتمسفر با این سرعت باعث فشرده شدن گاز در نزدیکی کاوشگر شده و به اصطلاح مهندسین هوافضا شوک رخ می‌دهد. این شوک موجب افزایش شدید دما (تا بیش از ۳۰۰۰درجه سانتیگراد) در دماغه کاوشگر می‌شود. سپرهای حرارتی یا به عبارت دیگر آیروشل‌ها (Aeroshells)، سرعت کاوشگر را در هنگام ورود به جو کاهش می‌دهند و در برابر حرارت تولیدشده نقش عایق را ایفا می‌کنند.

فناوری ADEPT که در مرکز Ames ناسا در کالیفرنیا توسعه داده شده است، از یک الیاف سه بعدی انعطاف‌پذیر تولیدشده از کربن و تعدادی ستون تشکیل شده که در هنگام گستردگی کامل به صورت یک جسم صلب در می‌آید. پاول ورسینسکی (Paul Wercinski) مدیر این پروژه می‌گوید: «کربن برای کاربردهای در دمای بالا یک ماده فوق‌العاده است»

در جریان آزمایش اخیر ADEPT سرعت تا ۳۷۰۰کیلومتر بر ساعت افزایش داده شد که البته در مقیاس ماموریت‌های بین سیاره‌ای سرعتی ناچیز محسوب می‌شود و دمای بالایی تولید نمی‌کند. قدم بعدی برای آزمایش این فناوری این است که در راستای رشد فناوری برای استفاده در ماموریت‌های سیاره زهره، مریخ و یا تایتان، و همچنین بازگرداندن نمونه‌های سطح ماه به زمین، پرواز آزمایشی در سرعت ۲۷۰۰۰کیلومتر بر ساعت صورت گیرد.

بودجه توسعه فناوری ADEPT توسط دفتر ماموریت فناوری فضایی ناسا (STMD) تامین می‌شود. در پرواز ۱۲سپتامبر که توسط شرکت آپ آئرواسپیس (UP Aerospace) انجام شد، قطر سپر حرارتی چترمانند حدودا ۰.۷متر بود.

منبع: spacenewsfeed

فناوری‌های نوین | کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

طراحی سپر حرارتی منحصر به فرد برای حفاظت فضاپیماها

1397/05/24
یکی از محققان دانشگاه منچستر یک سپر حرارتی ساخته است که نسبت به نمونه‌های فعلی ارزان‌تر و سبک‌تر است. این محقق اظهار کرد، اگر یک شرکت فضایی به دنبال ساخت فضاپیمایی است که روی یک سیاره...

ناسا سپر حرارتی جدیدی را برای سفر به اعماق فضا آزمایش کرد

1397/06/25
سپر حرارتی ویژه ناسا برای مأموریت‌های طولانی در فضا، امروز نخستین آزمون خود را با موفقیت پشت سر گذاشت. با استفاده از این سپر حرارتی، یکی از موانع اصلی برای سفر به اعماق فضا رفع خواهد شد....

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.