1397/07/04

کشف نامه ۴۰۰ساله گالیله برای فریب دادگاه تفتیش عقاید کلیسا

یک نامه متعلق به گالیله (Galileo Galilei) که تاریخ نگارش آن به اوایل قرن۱۷ بازمی‌گردد و برای مدت‌ها تصور می‌شد اصل آن از بین رفته است، اکنون پیدا شده است. در این نامه که در سال۱۶۱۳ نوشته‌شده است منجم و ریاضی‌دان معروف ایتالیایی برای اولین بار علیه این نظریه که خورشید دور زمین می‌گردد استدلال می‌کند....
کشف نامه ۴۰۰ساله گالیله برای فریب دادگاه تفتیش عقاید کلیسا

یک نامه متعلق به گالیله (Galileo Galilei) که تاریخ نگارش آن به اوایل قرن۱۷ بازمی‌گردد و برای مدت‌ها تصور می‌شد اصل آن از بین رفته است، اکنون پیدا شده است.
در این نامه که در سال۱۶۱۳ نوشته‌شده است منجم و ریاضی‌دان معروف ایتالیایی برای اولین بار علیه این نظریه که خورشید دور زمین می‌گردد استدلال می‌کند. زمانی که یک نسخه از این نامه به دادگاه تفتیش عقاید ارائه شد، گالیله ادعا کرد تنظیم کلمات این نسخه به نحوی بوده است تا عقاید او کفرآمیزتر جلوه کند درحالی‌که نسخه اصلی که وی نوشته است چنین مضامینی در برندارد.
نامه جدید کشف‌شده که اکنون در کتابخانه جامعه سلطنتی بریتانیا نگهداری می‌شود، نشان می‌دهد نامه اولیه ارائه‌شده به دادگاه اصل بوده و خود گالیله به‌منظور محافظت از خودش در برابر اتهامات دادگاه تفتیش عقاید اقدام به ارائه یک نسخه دیگر تعدیل‌شده، کرده است تا از مجازات شدیدتر در امان بماند.
نیکلا کوپرنیک (Nicolaus Copernicus) در سال۱۵۴۳ تئوری خورشید مرکزی را مطرح کرد اما آن‌قدر زنده نماند تا نتایج نظریه انقلابی‌اش را ببیند. در سال۱۶۰۰ ریاضیدان ایتالیایی جیوردانو برونو به اتهام ترویج فرضیه کوپرنیک توسط کلیسای روم به کفر محکوم و زنده در آتش سوزانده شد.
گالیله اما اولین فردی بود که به شواهدی مؤید فرضیه کوپرنیک دست‌یافت و اعلام کرد این زمین و سایر سیارات هستند که دور خورشید می‌گردند. او در ۲۱دسامبر۱۶۱۳ نامه‌ای به دوستش بندتو کاستلی (Benedetto Castelli) که ریاضی‌دانی در دانشگاه پیزا ایتالیا بود نوشت و یافته‌هایش را شرح داد. گالیله در بخشی از این نامه می‌گوید جملاتی از انجیل که مربوط به نجوم می‌شوند نباید لغوی و عیناً مطابق متن، معنی شوند و تئوری کوپرنیک لزوماً با کتاب مقدس ناسازگار نیست.
به دلیل محتوای بحث‌برانگیز نامه، نسخه‌های رونویسی شده از آن به‌سرعت پخش شد و یکی از آن‌ها سر از دادگاه تفتیش عقاید روم درآورد. گالیله که متوجه آن شده بود نامه‌ای به دوست روحانی خود نوشت و ادعا کرد شماری از کلمات نسخه کپی نامه به‌عمد با عبارات غلوآمیز جایگزین شده تا اتهام کفر او ثابت شود. سپس به‌ضمیمه برای دوست روحانی‌اش نسخه‌ای را که ادعا می‌کرد اصل است فرستاد و تقاضا کرد آن را به واتیکان برساند.
دو نسخه متفاوت نامه که تاکنون در دسترس بود محققان و تاریخ‌نگاران را سردرگم کرده بود به‌نحوی‌که نمی‌دانستند کدام عبارات دقیقه متعلق به خود اوست. تا اینکه ماه گذشته، اوت۲۰۱۸، سالواتوره ریچاردو (Ricardo Salvatore) تاریخ‌نگار دانشگاه برگامو ایتالیا که در آرشیو کتابخانه سلطنتی بریتانیا در حال تحقیق بود نامه را که به‌اشتباه شناسه بندی شده بود یافت و پس از بررسی دریافت که این نامه نسخه اصلی آن چیزی است که برای مدت‌ها گمان می‌شد از بین رفته است.
نامه امضای جی‌جی (G.G) که مخفف نام گالیلئو گالیله است  را بر خود دارد که در متن اصلاحاتی به دست گالیله اعمال‌شده است و خط‌شناسان اصالت انتساب آن را تائید کرده‌اند. تطبیق نشان می‌دهد نسخه نهایی بعد از اصلاحات همان نسخه‌ای است که به دادگاه فرستاده‌شده است و این خود گالیله بوده است که تلاش کرده با اعمال اصلاحاتی در متن از مناقشه‌انگیز بودن آن بکاهد.
برای مثال گالیله در متن اصلی آورده است بعضی از عبارات انجیل غلط هستند، اگر بخواهیم معنی لغوی از آنان برداشت کنیم.
در نسخه تازه یافت شده، گالیه روی کلمه غلط خط‌زده و بالای آن نوشته است: نگاه متفاوتی به حقیقت.
علی‌رغم این تلاش‌ها دادگاه تفتیش عقاید به گالیله نسبت به حمایت از تئوری کوپرنیک هشدار داد و در سال۱۶۳۳ او را به «ظن شدید کفر» محکوم کرد. گالیله اگرچه با امضای اعتراف‌نامه‌ای عقیده خود را مبنی بر مرکزیت خورشید انکار کرد، بازهم از مجازات در امان نماند و ۹سال آخر زندگی‌اش را در حصر خانگی گذراند.

منبع: عصرايران

تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.