1397/07/14

دنباله‌دار، خوشه‌های ستاره‌ای، سحابی‌ها

در این عکس دنباله‌دار گیاکوبینی-زینر ۲۱‌پی ( Giacobini–Zinner 21P) جلب‌توجه می‌کند. اگرچه عکس با لنز تله فوتو از خوشه ستاره‌ای و صورت فلکی ارابه‌ران مملو از سحابی گرفته‌شده است اما دنباله‌دار به‌وضوح دیده می‌شود. در تاریخ ۹سپتامبر به هنگام شب، دنباله مایل به سبز و افشان آن با ستاره‌های رنگارنگ و پرتوهای...
دنباله‌دار، خوشه‌های ستاره‌ای، سحابی‌ها

در این عکس دنباله‌دار  گیاکوبینی-زینر ۲۱‌پی ( Giacobini–Zinner 21P) جلب‌توجه می‌کند. اگرچه عکس با لنز تله فوتو از خوشه ستاره‌ای و صورت فلکی ارابه‌ران مملو از سحابی گرفته‌شده است اما دنباله‌دار به‌وضوح دیده می‌شود. 
در تاریخ ۹سپتامبر به هنگام شب، دنباله مایل به سبز و افشان آن با ستاره‌های رنگارنگ و پرتوهای مایل به قرمز سحابی‌ها در امتداد راه شیری تضاد ایجاد کردند. در اینجا، دنباله‌دار در نزدیکی حضیض خورشید و در کم‌ترین فاصله با زمین است، یعنی حدود ۲۰۰نور- ثانیه فاصله دارد. درست در بالای دم دنباله‌دار، خوشه‌های ستاره‌ای معروف صورت فلکی ارابه‌ران در دوردست‌های پس‌زمینه دیده می‌شوند. این خوشه‌ها که ام۳۸ (M38) در سمت چپ مرکز عکس ام۳۶ (M36) تقریباً در سمت راست نام دارند، در فاصله‌ای حدود ۴۰۰۰سال نوری از زمین قرارگرفته‌اند. در سمت چپ بالای عکس ناحیه نشر پرتو آی‌سی ۴۰۵ (IC 405) را می‌بینیم که فقط ۱۵۰۰سال نوری از ما دور است. در سمت راست آن نیز ناحیه نشر پرتو آی سی ۴۱۰ (IC 410) دیده می‌شود که ۱۲۰۰۰سال نوری از زمین فاصله دارد و شهرت آن به خاطر بچه قورباغه‌های کیهانی (cosmictadpoles) محل زایش ستاره‌هاست.
دنباله‌دار گیاکوبینی-زینر که متولد منظومه شمسی خودمان است، دنباله‌داری با گردش متناوب است که هر ۶.۵سال یک‌بار به دور خورشید می‌چرخد.

 

نجوم | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

ماهواره سیاره یاب ناسا ستاره دنباله دار رصد کرد

1397/05/24
نخستین تصاویر ارسالی ماهواره سیاره یاب ناسا به یک ستاره دنباله‌دار تعلق دارد که در سوم مرداد از فاصله ۴۸ میلیون کیلومتری زمین گذر کرده است. ماهواره سیاره‌یاب تس (TESS) ناسا فعالیت خود را...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.