1397/07/03

وجود سیاره ولکان در عالم واقعیت: موطن اسپاک کشف شد!

نام سیاره ولکان (Vulcan) را به‌عنوان سرزمین پدری کاراکتر اسپاک و مردم او، از مجموعه فیلم‌های پیشتازان فضا (Star Trek) به یاد داریم. حالا به لطف تحقیقات گروهی از اختر فیزیکدان‌ها، احتمال وجود خارجی چنین سیاره‌ای به واقعیت نزدیک شده است.
وجود سیاره ولکان در عالم واقعیت: موطن اسپاک کشف شد!

نام سیاره ولکان (Vulcan) را به‌عنوان سرزمین پدری کاراکتر اسپاک و مردم او، از مجموعه فیلم‌های پیشتازان فضا (Star Trek) به یاد داریم. حالا به لطف تحقیقات گروهی از اختر فیزیکدان‌ها، احتمال وجود خارجی چنین سیاره‌ای به واقعیت نزدیک شده است.
درحالی‌که خالقین پیشتازان فضا سیاره ولکان را به یک ستاره واقعی به نام ۴۰اریدانی‌ای(40Eridani A) ربط داده‌اند، گروهی از دانشمندان برای سال‌ها در پی یافتن پاسخ این پرسش بوده‌اند که آیا در عالم واقعیت نیز چنین سیاره‌ای وجود دارد یا خیر؟ حالا محققان پاسخ را مثبت می‌دانند و معتقدند که این ستاره حداقل از یک سیاره میزبانی می‌کند.
به گفته‌ی بو ما (Bo Ma) محقق ارشد این مطالعه و اخترشناس دانشگاه فلوریدا (University of Florida): «اکثر سیارات فراخورشیدی شناسایی‌شده، به دور ستاره‌هایی می‌چرخند که با چشم غیرمسلح قابل‌مشاهده نیستند؛ اما این موضوع درباره ستاره ۴۰اریدانی‌ای صادق نیست و در صورت صاف بودن آسمان شب، هرکسی می‌تواند آن را تماشا کند.
این ستاره ۱۶سال نوری از زمین فاصله دارد و بانام اچ‌دی ۲۶۹۶۵ (HD 26965) هم شناخته می‌شود. رنگ آن به نارنجی می‌گراید، چراکه از خورشید ما اندکی کوچک‌تر و سردتر است. بااین‌حال شباهت‌هایی بین این دوستاره وجود دارد که می‌توان به سن تقریباً یکسان و وجود لکه‌هایی با الگوهای مشابه روی آن‌ها اشاره کرد.

وجود سیاره ولکان در عالم واقعیت: موطن اسپاک کشف شد!
این خبر خوبی برای کسانی است که سیاره ولکان و سکنه‌ی آن را نه در فیلم‌های علمی-تخیلی، بلکه در دنیای واقعی جستجو می‌کنند. مت موترزپاف (Matt Muterspaugh) اخترشناس از دانشگاه ایالتی تنسی (Tennessee State University) و یکی دیگر از نویسندگان این مقاله می‌گوید: «ستاره اچ‌دی ۲۶۹۶۵ می‌تواند میزبانی ایدئال برای یک دنیای متمدن و پیشرفته باشد.»
به عقیده‌ی دانشمندان، دوستاره‌ی دیگر موجود در این منظومه که اچ‌دی ۲۶۹۶۵ را همراهی می‌کنند نیز، از سطح این سیاره فراخورشیدی قابل‌مشاهده‌اند؛ سیاره‌ای که دو برابر از زمین بزرگ‌تر و هرسال آن، معادل ۴۲روز زمینی است.
البته برخلاف ویژگی‌های ستاره‌ی میزبان، خود سیاره شرایط چندان مطلوبی برای سکونت پذیری ندارد؛ زیرا در فاصله بسیار نزدیکی از اچ‌دی ۲۶۹۶۵ واقع‌شده و امکان وجود آب مایع در سطح آن برای پشتیبانی از حیات، دور از ذهن است. بااین‌حال دانشمندان در حال انجام بررسی‌های دقیق‌تر هستند تا بلکه خصوصیات دیگری که سبب زیست پذیر بودن یک سیاره می‌شود را در آن بیابند.
هیجان محققان از این کشف، تنها به موضوع  پیشتازان فضا و احتمال شناسایی سیاره ولکان محدود نمی‌شود. درواقع این برای اولین باری است که با بهره‌گیری از سامانه ستاره‌یابی دارما یا دی‌پی‌اس (DPS)، یک سیاره ابر زمین (سیارات فراخورشیدی بزرگ‌تر از زمین اما کوچک‌تر از اورانوس و نپتون) کشف می‌شود. این سامانه برای شکار سیارات کوچکی که در اطراف ستاره‌های نسبتاً درخشان قرار دارند، راه‌اندازی شده است.

منبع: گجت نیوز

کاوش‌های فضایی | تفریح و سرگرمی در فضا |

نظر شما
اخبار مرتبط

ستاره زایی در کهکشان‌های دیسکی چگونه است؟

1397/05/20
کهکشان‌های دیسکی مانند کهکشان راه شیری، دارای یک دیسک مسطح از ستاره و گاز هستند که در بیشتر مواقع ماده دیگری به‌صورت برآمده و متورم در مرکز خود دارند. این کهکشان‌ها دارای توده‌های متنوع،...

کهکشانی که سالی ۵۰۰ ستاره به اندازه خورشید تولید می‌کند!

1397/06/25
دانشمندان موفق به کشف کهکشانی شدند که گازهای متصاعد شده آن به‌قدری زیاد است که سالانه بیش از ۵۰۰ ستاره به اندازه خورشید را تولید می‌کند. یک گروه از ستاره‌ها که در فاصله دور از کهکشان...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.