1397/07/04

معماری آینده ماه و مریخ با اوریگامی

طرح‌های معماری آینده برای ساخت سکونتگاه‌های هوشمند انسان و ایستگاه‌های تحقیقاتی در ماه و سیاره مریخ، با استفاده از هنر اوریگامی و منسوجات با کارایی بالا، تسهیل می‌شود.
معماری آینده ماه و مریخ با اوریگامی

طرح‌های معماری آینده برای ساخت سکونتگاه‌های هوشمند انسان و ایستگاه‌های تحقیقاتی در ماه و سیاره مریخ، با استفاده از هنر اوریگامی و منسوجات با کارایی بالا، تسهیل می‌شود.
آزمایش‌ میدانی نمونه اولیه طرح اوریگامی در پروژه ماه‌مریخ (MoonMars) هم‌زمان با برگزاری کنگره علوم سیاره‌ای اروپا (EPSC 2018) که از تاریخ ۱۶تا ۲۱سپتامبر در برلین آلمان برگزار شد، موردبررسی قرار گرفت.
پروژه ماه‌مریخ، همکاری مشترک میان گروه بین‌‌المللی کاری اکتشافات ماه (ILEWG)، مرکز فناوری و تحقیقات فضایی اروپا وابسته به آژانس فضایی اروپا (ESA-ESTEC) و استودیو معماری سمیرا‌بون (Samira Boon) است.
محققان در این پروژه تلاش می‌کنند تا اوریگامی ،هنر کاغذ و تا،  را در فرآیندهای دیجیتالی بافندگی برای ایجاد ساختارهای پیچیده مورداستفاده قرار دهند.  درنهایت، این ساختارهای پیچیده با حجم بسیار کم و فشرده، به‌راحتی به فضا منتقل‌شده و می‌تواند برای ساخت سکونتگاه یا ایستگاه‌های فضایی در ماه یا مریخ مورداستفاده قرار بگیرد.

معماری آینده ماه و مریخ با اوریگامی
در محیط خشن فضا، استفاده از منسوجات با کارایی بالا و ساختار انعطاف‌پذیر اوریگامی، مزایایی معماری منحصربه‌فردی به همراه دارد. شکل زاویه‌دار ساختارهای اوریگامی بدین معناست که احتمال برخورد خرده شهاب‌سنگ‌ها با سطوح در زاویه ۹۰درجه کاهش پیداکرده و از فضانوردان مستقر در سکونتگاه، محافظت می‌کند.
همچنین پنل‌های خورشیدی تعبیه‌شده در ساختارهایی باقابلیت تغییر شکل می‌تواند بر اساس موقعیت خورشید، تغییر وضعیت داده و حداکثر انرژی خورشیدی ممکن را جذب کند. ساختار اوریگامی سکونتگاه‌های فضایی از قابلیت تغییر شکل برخوردار بوده و می‌تواند جهت تغییر روشنایی داخلی و شرایط آب و هوایی مورداستفاده قرار بگیرد.
دکتر آنا سیتنیکووا (Anna Sitnikova)، مدیر پروژه ماه‌مریخ تأکید کرد: «سازه‌های اوریگامی ساخته‌شده از منسوجات با کارایی بالا می‌تواند به اشکال مختلف تا شده و سپس مورداستفاده قرار بگیرد. این سازه‌ها طول عمر بالایی داشته و از انعطاف‌پذیری مناسبی برای استفاده مجدد در پروژه‌های فضایی در پیکربندی‌ها و اندازه‌های مختلف برخوردار هستند.»
در ادامه آزمایش نمونه اولیه تونل ورودی در آوریل۲۰۱۸ و کنگره اخیر ایی.پی.اس.سی۲۰۱۸ (EPSC 2018)، دور جدید آزمایش‌ها برای ژوئن۲۰۱۹ در مرکز فضایی سوئیس برنامه‌ریزی‌شده است. در سپتامبر۲۰۱۹ ،شهریور۹۸، نیز محققان با سفر به ایسلند، کارایی این سیستم را ارزیابی می‌کنند.

منبع: سینا پرس

فناوری‌های نوین | فضانوردی و سرنشین‌دار | توریسم فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

واکنش ایلان ماسک به ادعای عدم امکان سکونت انسان در مریخ

1397/05/14
مطالعات انجام‌شده توسط ناسا، امکان زندگی در مریخ (مانند زمین) را غیرممکن دانسته و همه سناریوهای ممکن برای این کار را رد می‌کند؛ بااین‌حال ایلان ماسک (Elon musk) نظر دیگری دارد. تجزیه‌وتحلیل...

سکونتگاه فضانوردان در سفر به عمق فضا

1397/06/03
شرکت لاکهید مارتین (Lockheed Martin) در قالب قرارداری با ناسا، درحال طراحی نمونه اولیه سکونتگاهی برای فضانوردان در سفر به عمق فضا است. شرکت لاکهید مارتین به همراه بوئینگ (Boing)، سیستم‌های...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.