1397/06/25

فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟

فضانوردان به دنبال شکست فضانوردان آپولو در سفر به ماه، آلن شپارد(Alan Bartlett Shepard) و همراهانش وظیفه سنگین‌تری پیدا کردند و قرار شد غیر از آنچه خود باید انجام می‌دادند وظیفه انجام کارهای فضانوردان آپولو-۱۳ (Apollo 13) هم به آنان سپرده شد.
فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟

فضانوردان  به دنبال شکست فضانوردان آپولو در سفر به ماه، آلن شپارد(Alan Bartlett Shepard) و همراهانش وظیفه سنگین‌تری پیدا کردند و قرار شد غیر از آنچه خود باید انجام می‌دادند وظیفه انجام کارهای فضانوردان آپولو-۱۳ (Apollo 13) را هم انجام دهند.
در ماموریت‌های آپولو ۱۱ (Apollo 11) و ۱۲ (Apollo 12) بر سطح ماه بنا به دلایل مختلف فضانوردان نباید از محوطه فرود فاصله می‌گرفتند اما در سفر آلن شپارد و ادگار میچل(Edgar Dean "Ed" Mitchell) به ماه، کارشناسان ناسا تصمیم گرفتند برخی دستگاه‌ها با فاصله زیادتری از سفینه مه‌نشین نصب کنند و نمونه خاک و سنگ ماه هم از همان مکان‌های دور جمع آوری شود.
برای حمل وسایل آن‌ها چرخ دستی مخصوصی طراحی کردند تا فضانوردان بتوانند به راحتی ابزارهای علمی را به فاصله دور حمل کنند چون گرچه جاذبه ماه ضعیف‌تر از زمین است و اشیا حدود یک ششم زمین وزن خواهند داشت اما به هر حال حمل آنان برای فضانوردان دشوار بود.

فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟
چرخ دستی که آن را ریکشا (Rickshaw) اسم گذاشتند می‌توانست در حمل وسایل به فضانوردان کمک کند اما کار به این راحتی نبود و لازم بود برای حمل چرخ دستی – در شرایط جاذبه کم ماه – آموزش ببینند. آلن شپارد و ادگار میچل این آموزش و تمرین‌ها را با نظارت کارشناسان هم در هواپیما و ضمن مانورهای ویژه و هم در بیابان‌هایی که به لحاظ پستی و بلندی و عوارض زمینی به منطقه عملیاتی در ماه شباهت داشت به انجام رساندند.
فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟
آپولو-۱۴ (Apollo 14) با سه سرنشین به نام‌های آلن شپارد، استوارت اروسا(Stuart Roosa) و ادگار میچل در روز ۳۱ ژانویه ۱۹۷۱ به فضا پرتاب شد. این ناو در ۴ فوریه به مدار ماه رسید. یک روز بعد یعنی در ۵ فوریه، شپارد و میچل با کمک سفینه مه‌نشین که بر آن نام آنتارس (Antares) گذاشته بودند سومین سفر انسان بر ماه را به انجام رساندند و در ناحیه فرامائورو بر ماه فرود آمدند.

فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟
فضانوردان ابزارهای تحقیقاتی مختلفی را بر سطح ماه کار گذاشتند که از جمله یک دستگاه انعکاس دهنده لیزری بود. شپارد و میچل با حمل گاری دستی ریکشا، نام خود را به عنوان تنها گاری‌چیان ماه به ثبت رساندند!   آنها طی دو راهپیمایی در سطح ماه در روز ۵ فوریه ۱۹۷۱ به مدت ۴ ساعت و ۴۷ دقیقه و ۵۰ ثانیه و ۶ فوریه ۱۹۷۱ به مدت ۴ ساعت و ۳۴ دقیقه و ۴۱ ثانیه با استفاده از ریکشا وسایل تحقیقاتی را به نقاط مورد نظر رساندند.

فضانوردان وسایل خود را در ماه چطور حمل کردند؟
از جمله آزمایش‌های صورت گرفته در پرواز آپولو-۱۴، ایجاد یک زلزله مصنوعی در ماه با استفاده از سقوط طبقه سوم موشک ساترن-۵ بود. غبار ناشی از این برخورد تا سه ساعت بعد قابل رویت بود و لرزه‌های ناشی از این دو سقوط، توسط لرزه نگارهایی که توسط فضانوردان آپولو-۱۲ و ۱۴ بر ماه نصب شده بود ثبت و به زمین ارسال گردید.
مه نشین روز ۶ فوریه از سطح ماه بلند شد و به ناو اصلی پیوست. فضانوردان ره آوردهای خود از ماه که شامل ۴۲.۸۰ کیلوگرم خاک و سنگ ماه می‌شد را به سفینه مادر منتقل کردند و سپس به سوی زمین حرکت کردند. بخش فرودی آپولو-۱۴ سرانجام روز ۹ فوریه ۱۹۷۱ در ۹۶۵ متری محل پیش‌بینی شده در اقیانوس آرام فرود آمد.

فضانوردی و سرنشین‌دار | تاریخ و فرهنگ فضایی جهان |

نظر شما
اخبار مرتبط

کوتاه و خواندنی از فضا: سافت‌بال با لباس فضانوردی!

1397/05/12
حتما با دیدن این عکس تعجب می‌کنید و از خود می‌پرسید چرا بازیکن سافت‌بال لباس فضایی پوشیده است. اما جالب است بدانید ایشان نه بازیکن سافت‌بال بلکه یک مهندس آزمایشگر کارخانه‌ای است که برای...

اسپیس ایکس چگونه فضانوردان ناسا را برای استفاده از فضاپیمای خود آماده کند؟

1397/06/03
شرکت آمریکایی اسپیس ایکس(Space X) فضانوردان مورد نظر خود را در اختیار داشته، تاریخ پرتاب را معین نموده و حالا باید افراد منتخب را برای سفر پیش رو با فضاپیمای خدمه اژدها (Crew Dragon) خود...

داستان دومین زن فضانورد جهان

1397/05/30
روز ۲۸ مرداد ۱۳۶۱ (19 اوت ۱۹۸۲) ناو کیهانی سایوزتی-۷ (Soyuz T 7) در حالی سکوی پرتاب شماره ۱ پایگاه فضایی بایکونور (Baikonur Cosmodrome) را غرش‌کنان به‌سوی مدار زمین ترک گفت که سه فضانورد...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.