1397/07/03

گردوغبار سحابی پرده

این رشته‌های گازی درخشان و پرهرج و مرج که ظاهر ظریفی دارند، آسمان سیاره زمین، به سمت صورت فلکی قو را مزین کرده‌اند. سحابی پرده بقایای یک ابرنواختر بزرگ است؛ یک ابر در حال انبساط که از انفجار مرگبار یک ستارۀ پرجرم متولدشده است. این سحابی بخش غربی سحابی قو را تشکیل می‌دهد.
 گردوغبار سحابی پرده

این رشته‌های گازی درخشان و پرهرج و مرج که ظاهر ظریفی دارند، آسمانِ سیاره زمین، به سمت صورت فلکی قو را مزین کرده‌اند. سحابی پرده بقایای یک ابرنواختر بزرگ است؛ یک ابر در حال انبساط که از انفجار مرگبار یک ستارۀ پرجرم متولدشده است. این سحابی بخش غربی سحابی قو را تشکیل می‌دهد.
نور ناشی از انفجار ابرنواختر اصلی احتمالاً بیش از ۵۰۰۰سال پیش به زمین رسیده است. موج شوک میان ستاره‌ای که در اثر این رویداد فاجعه‌بار ایجادشده فضا را جاروب و مادۀ بین ستاره‌ای را از بین می‌برد. رشته‌های درخشان درواقع بیشتر شبیه امواج بلند هستند که از لبه مشاهده می‌شوند و به‌خوبی به گازهای هیدروژن ،قرمز رنگ، و اکسیژن ،سبز-آبی رنگ، تفکیک‌شده‌اند. سحابی پرده که حلقه قو نیز نامیده می‌شود حدود ۱۵۰۰سال نوری با زمین فاصله دارد. این سحابی در این نما حدود ۳درجه وسعت دارد یا تقریباً به‌اندازۀ ۶برابر قطر ماه کامل است. درحالی‌که وسعت سحابی پرده بیش از ۷۰سال نوری است، این عکس موزاییکی تلسکوپی از بخش غربی تقریباً نیمی از آن را شامل می‌شود. بخش‌های روشن‌تر غرب سحابی پرده به‌صورت سحابی‌های مجزا قابل‌رؤیت هستند، ازجمله: جاروی جادوگر (NGC 6960) در بالای این چشم‌انداز و مثلث پیکرینگ (NGC 6979) در پایین سمت چپ.

 
منبع: بیگ بنگ

کاوش‌های فضایی | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما
اخبار مرتبط

در قلب سحابی شکارچی

1397/05/21
در نزدیکی مرکز این تصویر ِ کیهانی در قلب سحابی شکارچی چهار ستارۀ پرجرم به نام ذوزنقه قرار دارند. آن‌ها که در منطقه‌ای با شعاع ۱٫۵ ساله نوری قرار دارند هسته خوشه ستاره‌ای سحابی متراکم شکارچی...

ناسا عکسی از سحابی سیاره‌ای NGC 3918 منتشر کرده که شبیه چشم است

1397/06/12
این عکس که به کمک یکی از کمره‌های تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده است، یک ابر گازی درخشان در صورت فلکی قنطورس که حدود فاصله حدود ۴۹۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد، دیده می‌شود.

پربازدیدکننده ترین خبر

پرتاب ناموفق یک ماهواره چینی از سری ماهواره‌های مرموز یائوگان

چینی‌ها تلاشی ناموفق برای پرتاب یک ماهواره‌ دیگر از سری یائوگان (yaogan) به فضا داشتند. این ماهواره یائوگان-۳۳ (yaogan-33) نام داشت و مانند دیگر ماهواره‌های سری یائوگان ماهواره‌‌ای سنجش‌ از دور، نظامی و با اهدافی نامشخص بود. تا کنون ۳۳ مورد از این سری ماهواره‌ها از سال ۲۰۰۶ ساخته و به فضا پرتاب شده‌اند. چینی‌ها این ماهواره‌ها را یا به رادار‌های روزنه مصنوعی مجهز کرده‌اند یا به دوبین‌های سنجشی نوری قدرتمند. شواهد نشان می‌دهد که چینی‌ها قصد دارند ماهواره‌های یائوگان بیشتری به فضا بفرستند. چینی‌ها تاکنون هیچ گونه اطلاعات دقیقی در مورد وزن، طول عمر و تجهیزات این ماهواره‌ها ارائه نداده‌اند. اما با توجه به این که همه این ماهواره‌ها یا به مدار لئو یا یه مدار خورشید آهنگ فرستاده شده‌اند و ماهواره‌بر لانگ مارچ-۴سی (Longmarch-4C) که حامل اصلی این ماهواره‌ها به فضا است ظرفیتی به ترتیب ۴۲۰۰ کیلوگرم و ۲۸۰۰ کیلوگرم به مدارهای لئو و خورشید-آهنگ دارد میتوان حدود وزن آن‌ها را حدس زد. پرتاب این ماهواره پنجشنبه ۲۳ می (۲ خرداد) ساعت ۶:۴۵ به وقت محلی (۳:۱۵ به وقت ایران) از پایگاه فضایی تای‌یوان انجام شد که ناموفق بود و ماهواره‌بر موفق نشد ماهواره‌ خود را در مدار قرار دهد.